Hrannar M. Gunnarsson

2008-02-13T01:53:00.000Z

Síðasta bloggfærsla ljóshærða drengsins

Nei, bara smá svona bloggdjók; ég er ekki einu sinni ljóshærður, ég er blessunarlega sköllóttur. Nei, smá svona fóstbræðradjók - ég er ekki sköllóttur (annað en Maggi og Kiddi...)

En ég hef ákveðið að koma með smá svona öppdeit inn á líf mitt fyrir þá sem hafa áhuga, svona fyrir fólk sem hittir mig sjaldan en vill fylgjast með lífi mínu í gegnum tölvuskjáinn og athuga hvort ég hafi það ekki alveg bærilegt. Ég hef einnig ákveðið að bíða aðeins með Þjóðhátíðarfærsluna, ég á alltaf erfitt með að byrja á henni - blendnar tilfinningar og svona; en við skulum hefja ferðalagið.

Ég ligg hérna undir sæng og hlusta á vel valin lög, úti er nótt og heyri ég í bílunum keyra framhjá glugganum á nokkurra mínútna fresti. Mjög sennilega eru þetta dópsalar, þar sem ég bý í Hraunbænum, en ég kippi mér ekkert upp við það; róleg tónlistin leyfir mér að slaka á og minningarnar streyma um huga minn. Til dæmis núna er lagið "It´s natural to be afraid" í gangi með hljómsveitinni Explosions in the Sky. Flest lög með þeirri hljómsveit minna mig á góða tíma í Danmörku, en þetta tiltekna lag tekur mig hins vegar aftur til MORFÍStímana því ég uppgötvaði þetta lag þegar ég var úti að reykja fyrir utan Borgarholtsskóla í MORFÍSviku (vá, ég lifi aðeins of mikið í forni frægð) - en sá tími er búinn og við tekur alvaran.

Það sem búið er af þessu ári hefur liðið furðulega fljótt og á ég oft erfitt með að átta mig á því að það sé febrúar, en það er hins vegar bara jákvætt því það styttist í sumarið og get ég vart beðið. Eftir tvo mánuði verð ég tvítugur og er ég svona að melta það hvort ég ætli að halda eitthvað stórt upp á það. Ég verð tvítugur á laugardegi, og ofan á það er ég í fríi frá vinnu þá helgi - það er eins og örlögin séu að segja "Hrannar, núna heldur þú afmælisveislu og býður öllum þeim sem þú þekkir". Mig langar að gera það, halda stórt "Hrannarsríúníon" og bjóða öllum sem ég hef kynnst á ævi minni; fullt af fólki þarna úti sem ég hitti alltof sjaldan en vill hitta mun oftar, og þetta gæti orðið tilefni til þess.

Ég sé þetta alveg fyrir mér. En svo kemur svona stress í magann á mér; ég búinn að bjóða 150manns en það mæta ekki nema 23 eða eitthvað, sem er vandræðalegt. En núna hljómar lagið "Atari" með hljómsveitinni Ensími og það lag tekur mig alla leið til ársins 2002 þegar ég var í Rimaskóla og fannst geðveikt töff að hlusta á íslenska jaðartónlist og skrifa um hana á ónefndum vef. Frábært lag af frábærri plötu, en ég vil samt eiginlega ekki missa mig í minningunum því þær minna mig bara á það hvað ég var feitur (ekki bara líkamlega, heldur fyrst og fremst andlega); tölvan var besti vinur minn. Ég var alltaf á irkinu að tala við stelpur, eða ég hélt að þetta væru stelpur - svo komst ég að því að þetta voru fertugir karlar í leit að félagsskap....

En ég ætla að melta þetta með afmælið. Ég á pottþétt eftir að halda eitthvað teiti, en vonandi tek ég bara skrefið og held eitthvað stórt; og ef ég geri það, þá verður það sko afmæli aldarinnar. Gullslegin umslög send á alla, vínið flæðir til morguns og það verður dress-code.

En til að koma aðeins að lífi mínu þessa stundina þá hef ég það bara ágætt. En það er ekki eins og þér sé ekki drullusama, þú vilt bara lesa eitthvað gummílaði; og hver er ég að afneita þér um það?

Ég tók stórt skref um daginn og fór einn í langferð með myndavélina með mér. Keyrði á þingvelli og tók nokkrar ljósmyndir þar. Keyrði síðan á Selfoss og reyndi að fara í ríkið; ég skal lýsa samskiptunum sem ég átti við afgreiðslustúlkuna.

Geng inn og tek tvær kippur af Víking Gull og geng að kassanum.

Ég; Góðan daginn.

Hún; Góðan daginn.

Ég rétti henni kortið mitt sem ég ætlaði að borga með.

Hún; Ehh..þú ert ekki orðinn nógu gamall?

Ég; Nú? Er tveggja mánaðareglan ekki á Selfossi?

Hún; Nei...hún er hvergi.

Ég; Ókei, sjáumst.

Og svo drullaði ég mér frá Selfossi.

Eina ástæðan fyrir þessu uppátæki var a) ég á aldrei eftir að sjá þessa konu aftur og b) mig langaði bara að athuga hversu djollí áfengissölumenn væru á Selfossi. Það er ekki eins ég hafi einhverntímann átt í erfiðleikum með að fara í ríkið, en núna veit ég allavega að það er ekki til nein tveggja mánaðaregla...

Þar sem ég bý ennþá í foreldrahúsum þá er það frekar nett þegar mamma og pabbi fara til útlanda. Þau fóru á laugardaginn sl. og komu heim í kvöld; ég veit ekki hvort að þau hafi planað þetta þannig að ég væri að vinna allan tímann, en þetta hitti þannig á. Ég varð veikur í vinnunni fyrstu tvær vaktirnar og gat því verið rólegur heima, eða órólegur, því ég er svo fáránlega myrkfælinn og ég er nokkuð viss um að það sé reimt hérna heima. Ég hafði samt félagsskap á sunnudagskvöldið, þannig ég var ekki beint einn - en þetta var samt erfitt. Núna hljómar lagið "The skin of my yellow country teeth" með hljómsveitinni Clap Your Hands Say Yeah. Það minnir mig nú bara á afmælið hjá Magga og Kidda síðastliðið laugardagskvöld, því það kom á svo góðu mómenti - en undir öðrum kringumstæðum myndi það minna mig á síðasta sumar, sem var of gott.

Sjitt, var að skrolla upp og þetta er orðið drullu langt blogg - ég veit ekki hvort þetta meiki samt eitthvað sens, en ég reyni að tengja punktana saman eins og í góðri spennusögu. Annars var ég á kvöldvakt í kvöld og mæti á dagvakt á morgun, síðan á fimmtudaginn er ég kominn í frí fram á miðvikudag; aðeins of beisik. Ég er byrjaður að nota þessi frí betur en hér áður; svaf bara á daginn og vakti á nóttinni fyrst, en núna er ég alltaf að stússast eitthvað og svo er bara fyllerí um kvöldið; svona fimm daga Benidorm og fimm daga vinna á tíu daga fresti - getur orðið pínu þreytandi, en það er alltaf svo gott að komast heim. Síðan eftir fimm daga er maður aftur mættur til Bene og er farinn að skemmta sér.

Ég ætla samt að segja þetta gott núna. Lagið "Hide N Seek" með Imogen Heap hljómar núna; það minnir mig alltaf á lokaþáttinn í annarri seríu af The O.C.; rosalegt. Kannski vandræðanlegt að enda þessa bloggfærslu á lagi úr sápuóperu, en þetta lag er samt gott. En lífið heldur áfram og það er bara frekar ljúft. Mig langar samt að enda þetta smá hugleiðingum um hann Björn Þór. Hann er ennþá í Frakklandi og vill meina að hann sé að læra voðalega mikið og sendir manni stundum illa stafsett og ólesanleg frönsk sms skilaboð til að reyna að sannfæra mann um frönskukunnáttu sína. En þessa bloggfærslu ætla ég að enda á samtali sem við áttum, þar sem hugsunarháttur drengsins kemur skýrt fram; hann er ekkert í námi - hann er bara í fríi.

Hrannar; Já, ég fer í afmælið hjá strákunum og sleppi vinnunni.

Björn Þór; Hrannar! Þú ert að vinna og getur ekkert sleppt því til að fara á fyllerí!

Hrannar; Uhh..segir þú, alltaf fullur í Frakklandi og mætir varla í skólann!

Björn Þór (missir útúr sér); Já, ég er í frííí...

Hrannar; Ha? Hvað sagðiru? Ertu í??

Björn Þór; Æ-ji, þú veist...ég er í útlöndum!

Hrannar; Já, þú ert í fríi er það ekki?

Björn Þór; Nei...eða þúst...jú..eða..nei...eða..jú

Mjög vandræðalegt Björn Þór. Þú ert í fríi.

2008-01-30T03:52:00.000Z

Stóra endurkoman?

Ég veit það nú ekki, efast hreinlega um það - en mig langar samt einhverra hluta vegna að skrifa eitthvað hingað inn. Margir, jafnvel áhrifaríkir menn úr samfélaginu, hafa verið að hvetja mig til þess að búa til færslu en ég hef verið alltof óduglegur við það - þessi bloggsíða er þ.a.l. orðin meira færslusafn heldur en virk bloggsíða. Það er samt ágætt, hérna er að finna þvílíkar gullfærslur og ætti engum að leiðast það að eyða kvöldstund hérna inni - flakkandi í gegnum gamlar færslur með púrtvín við hönd.

Ég hef samt ákveðið að henda frá mér einni færslu og vona svo sannarlega að hún falli vel í kramið hjá þeim sem beðið hafa eftir henni. Ég er ekki alveg búinn að ákveða mig hvers kyns hún verður, en mig grunar að þetta verði bara svona færsla þar sem stiklað verður á stóru um atburði undanfarinna vikna. Björn Þór hefur kannski gaman að því, ég nenni nefnilega aldrei að lesa bloggið hans (þar sem hann talar bara um einhver víetnamískar stelpur og óhóflega rauðvínsdrykkju sína) og vona ég því að hann komist kannski aðeins inn í mín mál eftir lesninguna.

En formálinn er á enda og hérmeð byrjar gúmmílaðið.

Ókei vá, ég var náttúrulega að opna bloggið mitt í öðrum glugga í vafranum og sá að síðasta færsla kom inn 4. nóvember sl. - það er sjúklega langt síðan. Ég sit hérna inní herberginu mínu og leyfi itunes að flytja mér tóna á meðan ég skrifa fyrstu færsluna í næstum því þrjá mánuði. Eins og kom fram í síðustu færslu þá er ég að vinna í álverinu, vil bara að það komi fram að ég er ennþá að vinna þar; nenni ekki beint að fara eitthvað útí það - bara allt gott frá því að segja.

Ég er búinn að sitja hérna í nokkrar mínútur og reyna að finna eitthvað sem ég get skrifað um frá því í nóvember en mér dettur ekkert í hug, í stað þess fór ég að lesa gamlar færslur hérna í hinum glugganum sem ég talaði um áðan og sá þá færsluna sem ég skrifaði kvöldið sem við unnum FG í undanúrslitum MORFÍS, ég lifi svo mikið í fortíðinni að það er bara fáránlega vandræðalegt. Þegar ég fer að hugsa um það þá veit ég ekki um neitt athyglisvert sem gerðist í desember, þannig ég held ég ljúki árinu 2007 bara hérna og færi mig yfir í nýja tíma.

Ég hóf árið 2008 innan um eitruð og ertandi efni í álverinu. Var á næturvakt á nýársnótt og missti því af öllu fjörinu það kvöld; þetta er reyndar eitthvert mesta "let-down" kvöld ársins, þannig mér var nett sama. Það á allt að vera geðveikt þetta kvöld en einhvern veginn klúðrast hlutirnir alltaf. Maður vaknar á nýársmorgun 30.000krónum fátækari og áttar sig á því að maður er ekki heima hjá sér. Þú lítur í kringum þig og kannast ekkert við þig, en hins vegar heyriru eitthvert skvaldur fyrir utan herbergið og ákveður að kíkja fram. Þar sérðu ömmu þína og afa sitjandi með kaffibolla; þú gengur út og spyrð "Amma...Afi? Hvar er ég?"

Þau horfa hissa á þig og segja "Hrannar minn, hvað ert þú að gera hér?" - þú veist ekki neitt fyrr en ung stúlka (kannski ekkert ung, þið ráðið alveg - þetta er ykkar fantasía) labbar út af salerninu og áttar þig á því að þú ert nýbúinn að eiga kynferðislegt samræði við stjúpdóttur frænda þíns - vandræðalegt!

Mig langaði alveg pínulítið að skrifa um ræðukeppnina á milli Fjölbrautarskólans í Breiðholti og Borgarholtsskóla sem háð var á dögunum, en ég veit ekki alveg hvort það sé eitthvað gáfulegt; frekar miklar líkur á að manni verði stefnt fyrir vörslu barnakláms eða eitthvað, þannig ég held að það sé bara best að sleppa því. Fjölmiðlar, og aðrir miðlar ef því er að skipta, hafa rætt þetta mál nóg og engin ástæða fyrir mig að vera eitthvað að ræða það.

Ég held að þetta sé bara komið gott. Ég geri mér fulla grein fyrir að það stendur ekkert merkilegt í þessari færslu, þetta er meira svona uppbygging að einhverju stóru sem aldrei kom - en næsta færsla verður góð. Ég held ég sé kominn með hitann aftur og í næstu færslu verður farið yfir ferð mína á Þjóðhátíð 2007; það verður sko færsla!

Í spilaranum þessa stundina;

Just Like Heaven - Katie Melua

Homecoming - Kanye West

The Times They Are A-Changin - Bob Dylan

K/Half Noise - Múm

Dry Your Eyes - The Streets

Ocean of Noise - Arcade Fire

Girls - Death In Vegas

Amo Bishop Roden - Boards of Canada

...og svo allt þetta teknó-drumNbass-trance-diskó-gömul íslensk 60´s tónlist frá frænku þinni.

2007-11-04T05:59:00.000Z

Sameiginlegur harmur okkar beggja?

Ég spyr sjálfan mig og þá sem lesa þetta; það hafa allir lent í því að fá "bulletin" á myspace með einhverjum texta, og svo neðst stendur: ,,ef þú sendir þetta áfram á alla vini þína innan tveggja mínútuna þá mun ástin í lífi þínu kyssa þig" - ,,ef þú sendir þetta innan fimm mínútna mun ástin í lífi þínu hringja í þig" - ,,ef þú sendir þetta ekki þá mun mamma þín deyja og þú byrjar að æla blóði" Af hverju hugsa ég alltaf "ókei sjitt...ég verð að senda þetta annars gerist eitthvað slæmt!". Af hverju lætur maður svona hafa áhrif á sig, ég reyndar hef aldrei áframsent svona, en það er alltaf eitthvað sem kitlar mann því maður vill ekki láta á þetta reyna...ef, Guð forði því, eitthvað svona myndi gerast. Þetta er eins með geðsjúklingana sem þurfa alltaf að slökkva og kveikja ljósið heima hjá sér ellefu sinnum, annars gerist eitthvað slæmt. Þetta er sjúkt og ég fer ekkert ofan af því.

En já, mér bara datt þetta í hug...var eitthvað að stússast á myspace og fékk bara algjörlega nóg. Ef þú ert ennþá að lesa, þá vil ég þakka þér fyrir þolinmæðina og bjóða þig velkomin/n á þessa færslu þar sem draumar verða að veruleika. Ég hef ekki bloggað síðan í mars, en hef ákveðið að gefa þessu annan séns...myspace er orðið pínu þreytt, enda frekar einhæft og svo getur maður ekki tjáð tilfinningar sínar þar í svona stórum færslum (eða jú maður getur það...) og mér datt því í hug, í samráði við vini mína og ættingja, að skrifa einn pistil og sjá hvernig þetta gengur. En ég vara þig við, hann gæti orðið langur.

Það hefur margt gerst síðan í mars. Ég nenni samt ekki að telja það allt upp, en ætla svona að stikla á stóru og fara með þig, kæri lesandi, í gegnum þessa átta mánuði með stuttum pistli. Ég kláraði mínu síðustu mánuði í Borgarholtsskóla eftir MORFÍS, en eins og alþjóð veit þá töpuðum við í úrslitunum....og þó maður hafi verið orðinn algjör konungur innan skólans fyrir úrslitin, þá varð maður ekkert nema ræfill eftir tapið. Fólk vildi ekki tala við mann, kennarar gáfu manni engan séns, það var kallað á eftir manni á göngunum og eitthvað vesen; þannig ég sé ekkert rosalega eftir því að hafa hætt í skólanum eftir síðasta ár, og efast stórlega um að ég fari aftur í skólann...þó ég hafi átt þrjú gull-ár; en allt gott tekur enda.

Í sumar var ég að vinna í mesta rugli sem þú getur ímyndað þér. Var á launum við að sitja inní bíl í 10tíma á dag með 7 öðrum strákum og hlusta á útvarpið. Þetta kallast bæjarvinnan og er án efa ein mesta hamingjuverksmiðja íslands fyrr og síðar. Ég var reyndar ekkert á neinum bæjarstjóralaunum, en hafði það ágætt. Típískur vinnudagur var svefn-fótbolti-matur-sólbað-fótbolti-svefn og svo búinn. Alltaf basic að taka svona hálftíma lagningu áður en við hættum að vinna, svo fór maður endurnærður í WorldClass beint eftir vinnu og svo í fótbolta....já þetta sumar einkenntist af smá hreyfingu og maður var ekki að hata það.

En á svipuðum tíma og við töpuðum MORFÍS (sæll! að minnast á það aftur...) þá ákvað ég að sækja um í Ljósmyndaskóla í Danmörku, og þá var Björn Þór góðvinur minn einmitt líka að pæla í skóla í útlöndum og ákvað hann að fara á aðeins skrítnari stað og valdi Antibes í Frakklandi...ekki spurja mig af hverju. En hann er þar núna, sæll og glaður með einhverjum gæja sem heitir Felix og er frá Þýskalandi....við strákarnir köllum hann köttinn Felix; en það er bara afþví við finnum fyrir smá ógn frá þessum gæja og það er alltaf best að tækla það með smá hæðni. En ég fékk inngöngu í skólann og er að fara þangað, Kaupmannahöfn - já ég er ekkert að hata það.

Það er bara spurning hvort ég byrji 8. febrúar 2008 eða í september 2008. Já vá, ég er að gleyma einu. Ég er að vinna...vá vandræðalegt að gleyma því. En ég er semsagt að vinna í álverinu í Straumsvík; Alcan Amen. Byrjaði þar eftir sumarið og síðan ræðst að bara seinna hvað ég vinn lengi, vinn allavega þartil ég fer til DK í skólann...hvort sem það verður í febrúar eða eftir næsta sumar. Síðan var ég náttúrulega í Eyjum um verslunarmannahelgina, en það er efni í annan pistil; má ekki eyða öllu gúmmílaðinu í þennan eina pistil.

Ég er samt að lesa þetta svona yfir í flýti núna og er að taka eftir því að þessi færsla er algjört rugl...bara vaðandi úr einu í annað og ekki von að skilja allt þetta sem ég er að skrifa....en ég nenni ekki að fara að laga þetta núna. Kvöldvakt á morgun, síðan tvær dagvaktir og bara fimm daga frí. Jááá eigum við að ræða það eitthvað?

Nei, ég hélt ekki.

2007-03-22T16:31:00.000Z

MORFÍSfantasían á enda komin

Á föstudaginn sl. kepptum við í liði Borgarholtsskóla Íslands í úrslitum MORFÍS gegn Menntaskólanum við Hamrahlíð. Keppnin var háð í Háskólabíó, frammi fyrir 950 manns - og þrátt fyrir gífurlegan undirbúning töpuðum við keppninni. Við erum þrátt fyrir það mjög sáttir við þátttöku okkar í heild sinni, og einnig með frammistöðu okkar í úrslitunum.

Það er frekar skrítin tilfinning að mæta í skólann eftir þetta, því áður fyrr gat maður huggað sig við það að eftir X tíma myndi næsta MORFÍSvika byrja, og það hélt manni jákvæðum í skólanum - en núna þegar þetta er búið er það frekar tómlegt. Sem segir kannski meira um mig heldur en skólann. En það bitnaði líka frekar mikið á náminu að taka þátt í þessu, og er ég núna að vinna mig upp fyrir lokaprófin sem eru á næsta leyti.

Það að taka þátt í MORFÍS er samt mögulega það skemmtilegasta sem ég hef gert, og endurspeglaðist það í móralnum innan liðsins. Við erum allir vinir, og allir sem komu að þessu með okkur - og þetta var því eins og ein stór afmælisveisla.

Það bjóst enginn við neinu af þessu liði þegar það var fyrst sett saman. Liðið var sett saman í hálfgerðu djóki, en síðan fengum við heimsklassa þjálfara sem sagði frá upphafi ,,Ég ætla að koma ykkur í Háskólabíó" og hann stóð við það. Það bjóst náttúrulega enginn af okkur í liðinu við því, en maður fór að trúa meira og meira því lengra sem leið á keppnina.

Ég er líka nokkuð viss um að fáir hafi búist við okkur sterkum í úrslitunum, þar sem við fórum nett auðvelda leið í úrslitin (allavega miðað við MH). En það er bara þannig í MORFÍS að maður velur sér ekki andstæðinga; það er dregið og við kláruðum allar okkar keppnir, og mættum síðan mjög sterkir í úrslitin.

Við ákváðum fyrir keppnina að gera allt sem við gátum til að gera þetta að úrslitum sem fólk ætti eftir að muna eftir. Við fengum því sprengjur, brake-ara og svakalegasta innkomulag sem til er - og ég vona að það hafi skilað sér til áhorfenda.

Í dómarahlé-inu á keppninni var ég ekkert viss um það hvort liðið hafi unnið. Ég var hins vegar viss um eitt, að þetta myndi ráðast á dómurunum (sem er kannski engin speki) en sú tilfinning að keppa í úrslitum MORFÍS og vera sáttur við sitt, og mögulega hafa unnið er eitthvað sem ég mun aldrei aftur upplifa. Síðan kom reyndar annað á daginn...

Og svo var annað sem kom á óvart. Miðasalan í Borgarholtsskóla gekk ekkert alltof vel, en á endanum náðum við 250 manns á keppnina - sem var frábært. Og það magnaða var að þessir 250 manns yfirgnæfðu oft á tíðum 500 MH-inga sem komnir voru. Þegar við vorum kallaðir inná sviðið í upphafi, þegar innkoman átti sér stað, varð hávaðinn þvílíkur hjá áhorfendum að ég fékk gæsahúð.

Ég vil nota tækifærið og óska MH-ingum til hamingju með sigurinn.
-

Þetta mun vera það síðasta sem ég skrifa á þessu bloggi, og finnst mér það vera við hæfi þar sem ég ákvað að endurvekja síðuna þegar ég byrjaði í MORFÍS.

Takk fyrir mig.

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2007-03-10T17:21:00.000Z

Úrslit MORFÍS 2007 - 16. mars.

Borgarholtsskóli Íslands gegn Menntaskólanum við Hamrahlíð.

Umræðuefnið; ,,Á mannkynið að taka upp eitt sameiginlegt tungumál?"

MH mælir með - Borgó mælir á móti

Keppnin hefst klukkan 20:00 í Háskólabíó.

Lið Borgarholtsskóla Íslands er svo skipað.

Liðsstjóri; Elvar Orri Hreinsson.
Frummælandi; Arnór Pálmi Arnarson.
Meðmælandi; Hrannar M. Gunnarsson.
Stuðningsmaður; Birkir Már Árnason.

Sjáumst þar.

2007-02-23T04:40:00.000Z

16. mars 2007

Borgarholtsskóli er kominn í úrslit í fyrsta skipti í sögu skólans eftir að hafa unnið FG með sirka 70stiga mun. Blað var brotið í kvöld. Þann sextánda mars tvöþúsund og sjö mætast Borgarholtsskóli og Menntaskólinn við Hamrahlíð í úrslitum MORFÍS í Háskólabíói.

Ég er að fíla það aðeins of mikið.

2007-02-21T11:06:00.000Z

Yfirdráttur og önnur leiðindi

Undanfarnir dagar hafa verið ótrúlegir í lífi mínu. Á fimmtudaginn sl. sömdum við í RLBHSÍ (Ræðuliði Borgarholtsskóla Íslands) um umræðuefni við FG (sjá pistil hér að neðan) og hefur þessi vika tengst ræðuskap að öllum hætti. Á morgun er síðan stóri dagurinn, keppnin við FG í undanúrslitum MORFÍS - keppni sem við ætlum okkur að sigra. Tilhlökkunin er gífurleg innan herbúða liðsins og metnaðurinn samkvæmt því. Sigur er það eina sem við viljum, sigur - eða dauði. Við höfum nefnilega allir sammælst á að fremja fjöldasjálfsmorð ef við töpum.

En svona án gríns, þá er einhver ræðukeppni á morgun - veit ekki alveg hvort við séum að fara að keppa í átta liða úrslitum, eða í undanúrslitum, en við erum allavega að fara að keppa - og ég er víst meðmælandi. Þetta verður örugglega bara gaman, vonandi töpum við ekki of stórt. FG er með ótrúlega gott lið, á meðan við erum bara svona nettir... en þau unnu Flensborg með 160 stigum, þrátt fyrir að vera með 90 refsistig....

Þau eru alltof góð - en svona er þetta bara. Fínt fyrir Borgó að ná í undanúrslitin. Allt eftir 16-liða úrslit er stór plús.

Sjáumst kannski á morgun, ef þú nennir að mæta. Þetta verður samt ekkert gaman, þannig ekki mæta ef þú vilt það ekki innst inni.

Við erum ömurlegir, ég er errmæltur og svo er þjálfarinn okkar einhver handboltaþjálfari.

2007-02-17T20:13:00.000Z

Að hika er það sama og að tapa

Umræðuefnið í viðureign FG og Borgarholtsskóla Íslands er ,,Að hika er það sama og að tapa" og mælir Borgarholtsskóli með því.

Ich sneben haben!

2007-02-09T19:07:00.000Z

Undanúrslit MORFÍS nálgast....

Það var dregið í undanúrslitin þann 31. janúar sl. og drógumst við í liði Borgarholtsskóla Íslands gegn Fjölbrautarskólanum í Garðarbæ. FG vann Flensborg þetta kvöld með frekar miklum mun í keppni sem var harðlega gagnrýnt hvað dómgæslu varðar. Keppnin verður þann 22. febrúar í heimakynnum FG. Hin keppnin í undanúrslitum, sem verður á milli Fjölbrautarskólans í Breiðholti og Menntaskólans við Hamrahlíð, er á þriðjudaginn nk. í FB.

Kemst Borgarholtsskóli í úrslit MORFÍS í fyrsta skipti í sögu skólans?

Það er spurning.

2007-01-27T23:16:00.000Z

Bloggfærsla aldarinnar!

Undanfarnar vikur hafa snúist í kringum MORFÍS, árið 2007 byrjaði á þremur skóladögum - en síðan tók MORFÍSvika við. Við fórum fimmtudaginn 11. janúar niður í miðbæ, nánar tiltekið í Kvennaskólann í Reykjavík þar sem við ákváðum umræðuefni fyrir keppnina í samráði við þjálfara og lið Kvennaskólans. Við ákváðum að hafa umræðuefnið ,,Femínismi" og mælti Kvennaskólinn með, en Borgarholtsskóli á móti.

Við tók heil vika þar sem maður mætti ekki í skólann, vaknaði kl. 14 - 15 á daginn og var í skólanum til 05:00 flestar nætur. Í þessari viku borðaði maður bara ruslfæði, og við vorum flestir að fíla það. Þessar MORFÍSvikur eru samt algjör snilld, ótrúlegustu hlutir sem menn taka upp á þegar galsi kenndur við svefn tekur öll völd - og það besta var að við eigum þetta allt á myndbandi. Birgir Örn var með vídeókameru á sér og tók upp mikið af efni sem gaman verður að skoða í góðra vina hópi.

Þessi vika var samt ekki bara einhvert húllumhæ, alvaran tók við á köflum og lokar maður sig inní stofu (uppáhaldsstofan mín var stofa 108) og maður þylur ræðurnar sínar. Þú ert náttúrulega grænmeti í hausnum ef þú kannt ekki tvær 4mínútna ræður þegar þú ert búinn að hafa viku til að læra hana, og ekkert annað. Við vorum allir frekar pottþéttir fyrir keppnina, og á keppnisdag ætluðum við bara að vera rólegir. En annað kom á daginn.

Við vorum til klukkan fjögur um morguninn síðustu nóttina, og mættum allir hressir uppí skóla klukkan 11:00 og fluttum lag fyrir nemendur sem ég og Arnór Pálmi gerðum í sameiningu. Við reyndar getum ekki eignað okkur lagið sjálft, en það var lagið Hallelujah - en textan eigum við skuldlaust. Innihald textans var hnitmiðað og benti fólki einfaldlega á að mæta á keppnina. Síðan skiptum við liði og redduðum ýmsum hlutum á borð við hljóðkerfi, ljósabúnaði og fleiru - og það verður að teljast frekar skrítið að sjálft ræðuliðið þurfi að standa í þessu, en svona er þetta bara.

Þetta var samt allt þess virði, því við unnum keppnina með einhverjum tuttugu stigum - sem er ekki mikið, en lið Kvennaskólans var líka bara þrælgott. Keppnin var frekar skrítin hvað mig varðar. Eftir að hafa verið valinn ræðumaður kvöldsins í minni fyrstu MORFÍSkeppni ákvað ég að mæta aðeins of heitur í þessa keppni, og var með ræðu sem hafi smá undirstöðukarakter sem var gaurinn sem er ,,alveg með´etta" og er yfir alla aðra hafinn. Dómararnir í keppninni grenjuðu af hlátri, og voru að fíla mig - og ég var mjög bjartsýnn á að vera dæmdur hátt, en síðan kom annað á daginn. Ég veit alveg í dag af hverju það var, og er ekkert að gráta það - en mig langar samt að benda ykkur á ákveðna vefsíðu þar sem sjálfskipaður guðfaðir MORFÍS bjó til heila færslu sem snérist bara um mig og hversu ömurlegur ég var. HÉR er færslan.

Við erum því komnir í undanúrslit, og munum mæta MH, FB eða Flensborg/FG (eiga eftir að keppa) einhvern tímann í febrúar. Það verður dregið nk. miðvikudag - en þá eigast Flensborg og FG við.
-

Það er eitt lið af þessum fjórum sem er áberandi best, og síðan eigum við líka eitt draumalið sem við vonumst eftir að mæta - en ég ætla ekki að gefa upp hvaða lið þetta eru....þið getið bara reynt að giska á það. En mér er svosem sama hverjum við mætum, á góðum degi getum við unnið öll þessi lið; þ.e. ef við semjum ekki af okkur.

Þangað til næst,

Bless.

2007-01-22T23:06:00.000Z

Ekki fara að gráta!

Ég nenni ekki að blogga eins og staðan er núna, en ég skal gera það 16. mars þegar ég verð í stresskasti fyrir úrslit MORFÍS sem verður sama dag.

2007-01-02T20:45:00.000Z

2006-12-24T16:09:00.000Z

Jólabingó

Ég hélt að jörðin væri kúla, ég hélt að ást myndi aldrei fúna - þartil ég las það undrandi að allt sem þú lest er lygi. En það er staðfest að vörubíll hefur keyrt yfir tilfinningar mínar og skilið mig eftir í tilfinningalegu tjóni sem ekki einu sinni kaskótrygging fær bætt.

Jólin nálgast, pakkarnir sem ég gef eru hérna fyrir ofan mig og líta ekki vel út þar sem ég kann ekki að pakka. Nema ein gjöf sem ég gef, sem er fáránlega stór og mikil og það var mjög auðvelt að pakka henni inn - ég átti meira að segja erfitt með að pakka inn bók.

Ég er samt ekkert með þennan jólaspenning í maganum einhverra hluta vegna, en jólagjöf ársins verður e.t.v. jólagjöfin sem þeir félagar Björn Þór Jóhannsson og Arnór Pálmi Arnarson gefa mér - allavega miðað við yfirlýsingar frá þeim bræðrum, ég er bara nett kvíðinn; vonandi er þetta ekki hvolpur eða klóakrotta.

En ég ætla að hafa þetta stutt, vil óska öllum landsmönnum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári - þökkum viðskiptin á árinu.

2006-12-15T20:06:00.000Z

Heimur My Space

Undanfarna daga og vikur hef ég verið að uppgötva My Space meira og meira. Ég sá þetta fyrst fyrir svona einu og hálfu ári, en fannst þetta asnalegt. Núna um daginn bjó ég til síðu þarna og fór að finna fólk sem ég þekki og skoða síðurnar þeirra - þetta er náttúrulega aðeins of gott. Þessi TOM gaur sem bjó þetta til á hrós skilið fyrir að hafa dottið þetta í hug og framkvæmt - og það besta við þetta er allt fræga fólkið sem á svona síður. Við erum að tala um allt frá hljómsveitum niður í klámstjörnur. Ég var t.d. um daginn að vafra eitthvað um og datt inná síðuna hjá Jennu Jameson - og gerði ég hana klárlega að vini mínum. Annað vakti hins vegar athygli mína á síðunni hennar - þar var aðili sem var inná vinalista Jennu og kallaði sig ,,Lyn Star of Peter Girls" og ég opnaði síðuna hennar. Þar var mynd af einhverri vafasamri stúlku og undirtitill síðunnar var eftirfarandi; ,,I've only shot porn for Peter Girls network of site & their DVD's & videos". Prófillinn hennar var stilltur á "private" þannig maður gat ekki skoðað hann nema að vera vinur hennar og auðvitað sóttist ég eftir að verða vinur hennar - ég get því skoðað allt sem mig lystir á síðunni hennar í dag; en það er ekki aðalmálið.

Þetta litla dæmi sýnir bara hversu ótrúlegt þetta internet er orðið. Þú getur verið að horfa á einverja svæsna klámmynd eina stundina og svo næstu stund ertu farinn að tala við stjörnu myndarinnar með hjálp My Space. Síðan er líka frekar fyndið að hafa ,,I´ve only shot porn for Peter Girls" sem undirtitil, eins og það réttlæti það bara.

Brill.

2006-12-12T00:28:00.000Z

Þú veist að ég - týndur er í heimi, án þyngdarafls.

Heimspekipróf á morgun, og ég er í ruglinu. Hef ekki lært nægilega mikið í dag - né undanfarna daga. Ég er reyndar búinn að brillera í þessum tímum í vetur, með fáránlega háar einkunnir - en ég tek ekki mikið mark á því. Þetta er mjög skemmtilegur áfangi, en maður spyr sig samt um áreiðanleika prófseinkunna þegar kennarinn gefur manni 5 stig af 10 bara fyrir það eitt að skrifa eitthvað. Það er náttúrulega snilld, en ég væri samt ekki sáttur ef ég myndi læra eitthvað og fá svo jafn háa einkunn og Hrannar sem lærði ekki neitt en fékk samt 7,8. Ég gæti, án gríns, skrifað ,,Móðir mín selur sig" og fengið 5 stig í öllum spurningunum - og með smá heppni útúr krossunum myndi ég ná prófinu.

En ég efast um að prófið á morgun verði með þessu sniði, og því eins gott að stúdera John Stuart Mills vel og vandlega. En eins og staðan er núna er kvikmyndin "Extreme Ops" í sjónvarpinu, og hún er ömurleg. Ég er með NBA.com livescore í gangi svo ég geti fylgst með viðureign Phoenix Suns og Orlando Magic. Bloc Party er að flytja fyrir mig lagið "Pioneers" - og heimspekibókin, sem heitir því frumlega nafni ,,Heimspeki fyrir þig" liggur við hliðina á mér.

Ætli gaurinn sem skrifaði þessa bók hafi hugsað ,,Hmm....hvað á ég að skýra bókina..? Já, ég veit! Heimspeki fyrir ÞIG því þá næ ég að gabba fólk til þess að lesa hana" - Ég er farinn að lesa Heimspeki fyrir MIG.

Kveðja,
Hrannar M. Lange

2006-12-06T18:49:00.000Z

Jólapróf og spilafíkn

Eins og staðan er núna er ég að þykjast vera að læra - en í raun er ég bara að hlusta á fallega tóna frá eftirfarandi flytjendum:

Arcade Fire,
Bloc Party,
Broken Social Scene,
Emiliana Torrini,
Explosions In The Sky,
Damien Rice,
Interpol,
Islands,
Postal Service,
Sigur Rós,
Sprengjuhöllin,
Tenderfoot,
Toggi,
Sigur Rós.

Í kvöld eru leikir í Meistaradeild Evrópu, og gerði ég - ásamt Ingvar Erni - ótrúlega seðil áðan á betsson.com. Ef allt fer að óskum vinn ég 3000 dollara, eða ca. 200.000 krónur. En það gerist samt aldrei - eða hvað?

Kveðja,
Hrannar Már.

2006-12-01T18:29:00.000Z

Ættfræði og ræðukeppnir

Í gær var dregið í fjórðungsúrslit MORFÍS, og fengum við Kvennaskólann í Reykjavík. Kvennaskólinn keppti einnig í gær, en þeir sigruðu þá lið Hraðbrautar með 99 stiga mun. Annars fór drátturinn í heild sinni þannig að Fjölbrautarskólinn í Breiðholti mætir Verzlunarskóla Íslands - Menntaskólinn við Sund mætir Menntaskólanum við Hamrahlíð og Fjölbrautarskólinn í Garðarbæ mætir Flensborgarskólanum í Hafnarfirði. Keppnirnar verða allar háðar í janúar, og hlakka ég mikið til - enda hópurinn hjá okkur sterkur og mórallinn í hópnum gæti ekki verið betri.

Þetta er athyglisverður dráttur, og er ég frekar sáttur hvað okkur Borghyltinga varðar. En ættfræðin hefur átt smá hluta af tíma mínum í dag. Fyrir nokkrum árum fékk ég aðgang að Íslendingabók - og þakka ég ótrúlega góðu minni mínu það að hafa munað bæði lykilorðið og notendanafnið. En ástæðan fyrir því að mig langaði að skoða Íslendingabókina akkúrat núna er sú að það er stúlka ein sem er í Borgarholtsskóla og það vill svo skemmtilega til að við erum nokkuð skyld. Hjörtur afi minn, eða ,,Afi Gotti" eins og hann er yfirleitt kallaður, og amma hennar eru systkyni. Þetta er nokkuð magnað, og þá sérstaklega í ljósi þess að við höfum aldrei hist - eða allavega ekki svo ég muni eftir. Móðurfjölskyldan mín er ekki beint að halda ættarmót á öðru hverju ári - eða þá bara einhverju ári ef því að er skipta. En þessi frænka mín heitir Jóhanna Guðrún (Nei, ekki has-been söngkonan) og munum við eflaust vera höfuðpaurarnir í því að sameina Lange fjölskylduna fyrir fullt og allt.

Sem kemur mér að því, ég ætti að heita "Hrannar M. Lange" - þar sem langafi minn, og hennar, hét Guðmundur Kristjánsson Lange. Ég ætla því að fara á mánudaginn niður á Hagstofu (haha, ég skrifaði næstum því Hafstofu) og sækja um að fá ættarnafnið Lange bætt við nafn mitt. Hrannar M. Lange - hversu nett er það? Jafnvel bara að ganga alla leið og hafa þetta ,,Hrannar Emm Lange".

En mér finnst gaman að þessu. Og þessi Íslendingabók ætti náttúrulega bara að heita www.persónunjósnir.is - nei, ég er bara að grínast. En málið er bara að sama hvert við lítum þá sjáum við alltaf dæmi og eitthvað meira og betra en meðalmennskuna - ef þið horfið á Joseph Tompson, mesta rauðnauðgara Nýja-Sjálands, þá sjáið þið engan meðalmann þar á ferðinni. Hann hefur naugað 129 stúlkum og er ennþá að.

Ég bið að heilsa.

Hrannar Emm Lange.

2006-11-27T23:53:00.000Z

Sjúkasta djók ársins....

Ég ligg andvaka hér í Hraunbænum og hef því ákveðið að koma með færslu um mesta sick djók sem ég hef lent í - og e.t.v. mesta sick djók allra tíma; þó ég fari varlega í fullyrðingar. Saga okkar hefst á fimmtudaginn sl. í kringum hádegið þar sem ég ligg í sófanum og horfi á Nágranna á meðan ég borða Billy´s pítsu.

Formálinn er á þá leið að góðvinur minn, Arnór Pálmi, hafði verið veikur í heila viku - með hita og vesen. Hann fór til læknis á miðvikudeginum og fékk að vita að þetta væri bara einhver pest sem væri að ganga og hann fór heim með vottorð frá lækninum. Í vikunni á undan hafði ræðuliðið verið að æfa alla vikuna - í þessari svokölluðu MORFÍSviku - og þar var mikið um sick djóka, og var ég yfirleitt höfundur þeirra; en ég kunni þó mín takmörk. Sagan byrjar, á fimmtudaginn sl. eins og áður var getið.

Ég fékk sms, eða það sem sumir kalla ,,smess", og í því stóð: ,,Ég var að fá símtal frá lækninum mínum, hann hefur boðað mig niður á Krabbameinsdeild. Það fundust ummerki um eitthvað óeðlilegt í sýnum sem hann tók - ég er víst með of lítið af hvítum blóðkornum". Ég fékk bara nett sjokk þegar ég las þetta og var á leiðinni í skólann þegar Björn Þór J. hringir í mig og ég spyr hann um þetta. Hann kannast ekkert við þetta, og þá fer mig að gruna að þetta sé eitthvað sjúkt grín. Ég fer í tíma, og þá hringir Björn Þór J. í mig aftur. Ég geng út úr tímanum og svara í símann - hann segir mér að Arnór sé uppá spítala og það eigi að leggja hann inn, hann sé í algjöru rusli og að Björn Þór ætli að kíkja á hann. Ég segist vilja koma með, en Björn Þór segist vera lagður af stað og væri tæpur á að ná heimsóknartímanum. Ég læt þar við sitja og klára skólann þennan dag. Um kvöldið fer ég á tvær MORFÍSkeppnir og var í andlegu sjokki - gat varla haft gaman að þessum keppnum. Ég man sérstaklega eftir því þegar ég var að keyra heim og ég var að hlusta á eitthvað gleðilegt lag í útvarpinu - og mig minnir meira að segja að ég hafi sungið með. Þá fékk ég allt í einu samviskubit yfir að vera eitthvað glaður og setti Sigur-Rós í tækið og datt aftur í þunglyndið.

Á föstudaginn vakna ég um hádegið, enda ekki í skólanum á þeim dögum, og fór beint uppí Egilshöll í þeim tilgangi að keppa í úrslitaleik fótboltamóts Borgó. Við spiluðum leikinn og kíktum á KFC eftir hann. Ég ætlaði svo að fara að heimsækja Arnór eftir það og Björn Þór kemur með mér. Við förum fyrst í Kringluna, og þá hringir síminn. Ég geng frá Birni Þór og tala í hann - og þá var þetta Arnór Pálmi. Ég segi "Hæ...hvernig er heilsan?" og hann "Bara fín sko...er bara núna að sækja dót fyrir veislu hjá ömmu í kvöld" og ég bara "haaaa? áttu ekki að vera uppá spítala?" - "Nei" sagði hann og hélt hikandi áfram "Hrannar...erum við að tala um mesta sick djók aldarinnar eða?" og ég bara fraus. Ég sagði "Arnór, ef þú ert að segja við mig að þetta sé sick djók - þá vona ég að þetta sé sick djók því annars ber ég þig (ég reyndar gæti aldrei barið hann, en það er svo kúl að segja þetta)" og hann sagði "Þetta er sick djók".

Ókei, stoppum aðeins hérna.

Ég hefði sennilega verið brjálaður þarna við Arnór, og e.t.v. skellt á hann eða eitthvað, ef ég væri bara ekki svona glaður að þetta væri í raun ekkert alvarlegt með veikindin. Hann sagði bara að þetta með krabbameinið væri allt bara bull og að hann væri orðinn nett hress. En hann sagði hins vegar að Björn Þór Jóhannsson hafi átt góðan hlut í þessu - og sá gaur hafði einmitt verið í kringum mig fáránlega mikið síðan þetta byrjaði og haldið andlitinu algjörlega. Hann var búinn að mata mig einhverju kjaftæði, feika símtöl - gera þvílíkt vesen bara til að gera þessa lygi trúverðuga og þetta gerði hann allt í þeim tilgangi að fella núverandi meistara sick djókana - Hrannar Má Gunnarsson.

Ég ákvað því, þar sem ég er jú meistarinn, að snúa leiknum mér í hag. Björn Þór vissi ekkert að ég væri að tala við Arnór í símann - því hann var á sama tíma að tala við einhvern gæja inní Deres - og þá byrjaði leikurinn uppá nýtt. Ég sagði Arnóri að láta eins og ég vissi ekki neitt og skákin var byrjuð. Björn Þór var mjög lúmskur í öllum sínum verkum - og t.d. þegar við vorum á leiðinni uppá spítala eftir að við vorum búnir í Kringlunni lét hann mig hringja í Arnór og spurja hvort við gætum komið til hans - en Arnór svaraði ekki. Við fórum því bara á Egilsgötuna, þar sem við vorum mikið sl. tvær vikur að horfa á SKY, og vorum þar þartil MR-MH byrjaði.

Arnór hafði sagt mér að Björn Þór væri kominn með nett samviskubit yfir þessu og hefði sagt við hann ,,Segðu Hrannari að þetta sé djók..." en ég nýtti mér það bara og kom með setningar eins og "Hvernig ætli Arnóri líði" - "Getur ekki verið mjög gleðilegt afmæli hjá ömmu hans í kvöld þarsem Arnór er í rannsóknum vegna krabbameins" og Björn Þór lék öll svipbrigði eins og meistari. Eftir keppnina fórum við svo aftur á Egilsgötuna og þangað komu Friðjón Mar og Ingvar einnig - reyndar aðeins seinna. Ég hafði verið í sambandi við Arnór um kvöldið, um að hann myndi mæta á Egilsgötuna og þá - þegar þeir myndu segja mér að þetta væri djók - myndi ég rjúka út í einhverju sjokki.

Þegar Arnór kom gerði ég það bara - fór út alveg brjálaður og blótandi þeim tveimur. Ég byrja að labba niður götuna, hlæjandi því þetta var allt að ganga upp; þegar Ingvar kemur á eftir mér. Þá áttaði ég mig á því að hann vissi ekki að ég væri að sick-djóka sick-djókarana. ,,Hrannar, ég skil þig vel - komdu inn og talaðu við þá" og ég leit út fyrir að vera geðveikt reiður - en breytti þvínæst þeim svip í geðveikislegan hlátur; Ingvar hefur haldið í smástund að ég væri geðsjúkur. Ég sagði honum frá þessu, og honum fannst þetta snild. Ég labbaði með honum upp að húsinu, og þá kom Arnór út. Við Arnór létum líta út fyrir að hann væri að biðja mig afsökunar og að ég væri geðveikt fúll - því Björn Þór var að horfa á okkur útum gluggann - en í raun vorum við að segja "Djöfull er þetta að takast vel".

Ég geng síðan inn í húsið og þá kemur Björn Þór og biður mig afsökunar. Ég sagði honum að drulla sér í burtu og eitthvað, en bara gat ekki haldið þessu inni lengur og dey úr hlátri. Segi honum þá að þetta væri sick-djók hjá mér og allir fara að hlæja....nema Friðjón sem hafði gleymst í öllum hasarnum og vissi ekki hvað stefndi upp og hvað niður. Við sátumst síðan niður og útskýrðum alla partana fyrir öllum og hlóum að þessu - en Björn Þór hélt því samt fram að hann væri samviskulaus og hefði ekki fengið neitt samviskubit alla þessa 40 tíma sem þetta var í gangi.
-

Það er náttúrulega ógeðslegt að ljúga að vini þínum að þú sért með krabbamein, og að halda því til streitu í einn og hálfan sólarhring er sálsjúkt. En ég tók þessu ekkert mjög illa, en ég bara gat ekki leyft Birni Þór að taka mig svona illa, þannig ég varð að snúa þessu þannig að ég fengi smá gaman útúr þessu. En niðurstaðan varð sú að hann er sálsjúkur og samviskulaus.

Ég er farinn að sofa, enda mæti ég kl. 08:10 í skólann. Ef ég vakna.

2006-11-25T05:20:00.000Z

Übermaskine

Í kvöld fór ég á viðureign Menntaskólans í Reykjavík og Menntaskólans við Hamrahlíð í MORFÍS. Ég ákvað strax og ég var viðstaddur dráttinn að fara á þessa keppni, enda liðin sem mættust í úrslitum í fyrra að eigast við. Til að vera algjörlega hreinskilinn, þá bjóst ég við sigri MR-inga - þarsem MH liðið er algjörlega nýtt, og svo voru Gunnar og Saga á sínum stað í liði MR. Liðið var eiginlega alveg eins frá því í fyrra hjá MR, eina breytingin var sú að Jón Ben kom inn í stað Jóns Eðvalds - MH var eins og áður sagði alveg nýtt lið, og einnig ungt.

Keppnin fór vel af stað og voru báðir frummælendurnir góðir. MH-ingar mældu gegn ríkisstyrkjum til lista og í fyrstu ræðu fóru þeir í gegnum ferli listamannastyrkja með fundarmönnum; það var mjög fræðandi. Til að byrja með voru liðin að tala um ólíka hluti sem tengdust umræðuefninu en mættust svo á miðri leið. Ræðumenn MR-inga stóðu alveg fyrir sínu, en Menntskælingar úr Hamrahlíð voru bara ,,fokk" góðir - svo ég blóti nú aðeins.

Eftir fyrri umferðina fannst mér MR vera að vinna með svona 30 stigum. En seinni umferð MH-inga var mögnuð. Frummælendaræðan endaði á gæsahúð hvað mig varðar. Meðmælandinn var ekkert alltof góður, en kannski bara vegna klúðurs í svörum. Og stuðningsmaðurinn Birkir Blær stal senunni þegar hann svaraði öllu sem MR-ingar höfðu sagt í seinni umferð og gerði það bara ótrúlega vel. Ég allavega var alveg að fíla hann, og hann átti alveg skilið að vera ræðumaður kvöldsins.

Það er samt leiðinlegt að sjá MR-ingana falla úr keppni í fyrstu umferð; en eflaust margir þarna úti sem gráta það ekkert. En mér finnst keppnin samt hafa opnast mikið í kvöld, og þó ég vilji forðast allar fullyrðingar þá held ég að hanskarnir séu komnir af og að MORFÍS hafi sjaldan verið jafn opin.

Kveðja,
Hrannar M. Gunnarsson.

2006-11-23T02:34:00.000Z

Barnaníðingar og gyðingar

Til að gera langa sögu stutta þá vísaði MORFÍSráð kæru Menntaskólans í Kópavogi frá í kvöld. Við Borghyltingar erum nú samt að velta fyrir okkur hvort við ættum að beita okkur aðeins gegn MK fyrir að hafa fundið upp biturleikann - en ég veit ekki hvort það verði eitthvað úr því. En það er allavega alveg á hreinu að án biturleika væri tilvera okkar aðeins betri.

Mig langar samt að varpa fram tveimur heimspekilegum spurningum til lesenda, og vona ég að svörin við þeim verði fleiri en tvö og jafnvel fleiri en þrjú.

Spurning #1 - Þú ert búsett/ur í hersetnu landi í seinni heimstyrjöldinni. Illa rakaður gyðingur hleypur inn til þíns og biður um húsaskjól, því hann er á flótta undan yfirvöldum sem vilja henda honum í útrýmingabúðir. Í hamagangnum felur þú hann í leynihólfi undir eldhúsgólfinu þínu og setur teppi og eldhúsborð ofan á. Aðvífandi koma hermenn nasista og spyrja þig hvort maðurinn sé í húsinu. Mjög ólíklegt er að þeir finni leynihólfið. En hins vegar ef þeir finna gyðinginn inni hjá þér, í einhverju leynihólfi munt þú verða handtekinn sem sekur fyrir að fela mann af óæðri kynstofn í þínum húsum.

Spurningin er; myndir þú hætta sjálfum þér fyrir illa rakaða gyðinginn?

Spurning #2 - Átta menn liggja fyrir dauðanum á spítala. Hvern um sig vantar þá eitt líffæri. Þeir eru allir fyrirmyndar þegnar og fjölskyldufeður á besta aldrei og fái þeir líffærin munu þeir skila þjóðfélaginu ómældum verðmætum. Inn á spítalann kemur ódámur nokkur að nafni Klængur. Klængur þessi er barnaníðingur sem þarf að fara í lítilháttar aðgerð, en er að öðru leyti við hestaheilsu. Á skurðborðinu kemur upp vandamál og þarf því að velja hvort eigi að vekja hann upp eða leyfa honum að fara yfir móðuna miklu og nota líffæri hans í fyrirmyndarborgarana. Ef hann er hins vegar lífgaður við getur hann haldið áfram fyrri iðju.

Spurningin er; hvort myndir þú velja barnaníðinginn eða átta fyrirmyndarborgara?
-

Vil árétta við ágæta lesendur að láta ekki blekkjast af augljósum staðreyndum.

Kveðja,
Hrannar Már Mill.

2006-11-21T21:57:00.001Z

MK í ruglinu - NANANANANA. MK í ruglinu NA-NANANANANANA

Þessi pistill er sjálfstætt framhald af færslunni hér á undan, sem fjallaði að stórum hluta um MORFÍSkeppni fimmtudagsins þar sem við mættum Menntaskólanum í Kópavogi og unnum. Úrslitin voru umdeild af hálfu menntaskólans og hafa þau ákveðið að kæra keppnina á þeim forsendum að það hafi verið siðlaust að láta Nínu Sördal dæma keppnina; en hún var eini dómarinn sem dæmdi Menntaskólanum tap - hinir tveir dómararnir Sólmundur Hólm og Daníel Isebarn dæmdu MK lítinn sigur. Í MORFÍSkeppni ákveða liðin í sameiningu hvaða dómarar dæma keppnina - og er ætlast til þess að hlutlausir aðilar dæmi keppnina (eða þá aðilar sem geta verið hlutlausir í umræddri keppni). Á miðvikudagskvöldinu vorum við komin með þrjá dómara, en klukkan 02:04 aðfaranótt fimmtudagsins afboðaði Sigurður Amlin sig og við þurftum því að finna nýjan dómara þegar 18 tímar voru til keppni. Við gátum voðalega lítið hringt í fólk um miðja nótt og biðum því til morguns og um hádegisbil á fimmtudeginum fundum við dómara, og sá dómari var Nína Sördal. MK-ingar samþykktu Nínu Sördal sem dómara en eftir keppnina tóku þau hanskana af. Hjörtur Atli, stuðningsmaður MK-inga, og jafnframt formaður Nemendafélagsins þar á bæ skrifaði á bloggsíðu sinni um daginn eftirfarandi setningu varðandi Nínu Sördal;

...og svo skilst mér að hún sé vinkona frummælandans...þannig að borgo mega svo sannarlega vera stoltir af því að hafa náð vini sínum inn sem dómara og sigrað á því...hæfæv á það..

Þegar ég las þetta um helgina var ég ekkert að kippa mér upp við þetta, því svona móðursýki hreyfir ekkert við mér. Arnór Pálmi, frummælandi okkar og sá aðili sem Hjörtur talar um í þessari setningu, þekkir Nínu Sördal ekkert betur en svo að þau voru saman í Versló á sínum tíma. Versló er stór skóli, og það þarf enginn að segja mér að allir þekki alla. Ég þori samt ekki að fullyrða neitt, getur vel verið að Arnór sé fjarskyldur frændi hennar eða jafnvel bróðir - en ég veit ekki betur en að þau hafi bara verið skólasystkin í einum stærsta framhaldsskóla landsins. Hjörtur og félagar gengu nett langt með fullyrðingum eftir keppnina, en áðan gengu þau skrefinu lengra - og ekki bara einu skrefi, heldur svona sjö skrefum - og ákváðu að kæra keppnina.

Ég bara glotti þegar ég heyrði þetta áðan, enda er þetta eitt það fáránlegasta sem ég hef heyrt á minni 18 ára ævi. Það er eitt að vera tapsár, en róum okkur aðeins. MK-ingar eiga alveg rétt á að vera svekkt yfir tapinu, enda voru þau góð - en við skulum ekki missa okkur. Þau vilja að keppnin verði dæmd af videoupptöku, og ég leyfi mér að efast um gæði þeirrar upptöku. Það er hægara sagt en gert að dæma MORFÍSkeppni, og hvað þá af einhverri lásí upptöku frá einhverjum menntskæling - eins og ég sagði áðan þá leyfi ég mér að efast um gæði þessarar upptöku.

En til að vera algjörlega hreinskilinn, þá leyfi ég mér einnig að stórefast um að þessi beiðni Menntaskólans í Kópavogi verði samþykkt af MORFÍSráði. En það verður víst ákveðið á morgun, og maður verður bara að bíða og sjá. En sama hvernig þetta fer, þá er það algjörlega á hreinu að Menntaskólinn í Kópavogi var ekki að kaupa sér neina punkta með þessu athæfi sínu. Ég efast um að þetta eigi eftir að borga sig fyrir þá, en ég ætla ekki að fara með neina sleggjudóma hér - ég leyfi MORFÍSráði að sjá um það.

En lokaorð þessa pilstils verða á þessa leið;

Ef svo fer að ég missi þann titil að vera ,,Ræðumaður kvöldsins" - og missi þar af leiðandi af styttunni sem ég hélt að biði mín í Háskólabíói. Þá ætlast ég til þess að ég fái aðra styttu sem á mun standa ,,Næstum því ræðumaður kvöldsins".

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2006-11-18T16:32:00.000Z

Endurnýjun lífdaga?

- Sumar...
Það eru þó nokkrir mánuðir síðan ég ákvað að leyfa þessari síðu að deyja út, og margt hefur gerst síðan þá. Ég ætla að gera mitt besta til að halda henni gangandi, og e.t.v. gera hana vinsælli og líflegri en nokkru sinni fyrr. Á morgun erum við að tala um 7 mánuði sem þessi síða hefur legið í dvala og í þessari færslu ætla ég að fara yfir þau helstu atriði sem gerst hafa á þeim tíma. Ég vil einnig hafa það SKJALFEST að á meðan ég rita þessi orð hlusta ég á Tímarnir Okkar með Sprengjuhöllinni.

Í sumar vann ég í Húsasmiðjunni. Það var mjög gaman, og þó ég hafi ekki verið á neinum þingmannalaunum þá var ég samt sem áður að hafa gaman. Félagsskapurinn var góður, og mánudagsfótboltinn var alltaf ánægjulegur. Í júní fór ég til Danmerkur að hitta Hilmar bróðir minn, en hann er í námi þar. Heimsmeistarakeppnin í fótbolta átti hug minn allan á tímabilinu 9. júní til 9. júlí - og sá ég ófáa leikina, og oft var ég á launum við það; en eins og ég sagði áðan þá voru það engin þingmannalaun.

10. ágúst fór ég til Spánar, n.t.t. til Benedorm, með vinum mínum fjórum - þeim Andra Bergmann, Birni Þór Karlssyni, Halldóri Gröndal og Snorra Sveinssyni. Sú ferð var ótrúleg í alla staði, fáránlegt samt hvað peningarnir fuku - og þó ég hafi kannski ekki verið á þingmannalaunum þá eyddi ég nú samt peningum samkvæmt því. Einu peningarnir sem ég átti eftir þegar ég var að fara uppá flugvöll á leiðinni heim voru 30 evrur - tryggingin fyrir hótelherberginu.

- Morfís...
Tveimur dögum eftir að ég kom heim frá Spáni byrjaði skólinn. Frekar blendnar tilfinningar að mæta í skólann, en það var líka ágætt að hitta alla aftur. Ég naut þess að vera ekkert tengdur félagslífinu, og stóð mig ágætlega fyrstu mánuðina. Síðan í byrjun október fór að nálgast í MORFÍS (Mælsku- og rökræðukeppni framhaldskólana á Íslandi) og ég ákvað að gefa kost á mér, enda hafði ég komið að liðinu í fyrra - þó ég hafi nú ekki gert mikið meira en að ná í Magic fyrir liðið og hlusta. Mér var boðið að vera liðstjóri, og ég tók því glaður. En síðan einn laugardaginn mætti ég beint eftir vinnu uppí skóla því þá átti að vera ræðunámskeið og áheyrnarpróf fyrir liðið. Ég ætlaði bara að fylgjast með, en kom á réttu augnabliki og fékk að taka þátt. Ég var með Birni Þór (Jóhannssyni) í liði og við kepptum við Birki, Lalla og Hauk. Ég bullaði bara eitthvað á staðnum, kom með einhver djók svör og breytti þessu í smá uppistand. Það hitti í mark hjá dómaranum, og jafnframt þjálfara ræðuliðsins - Ingvari Erni Ákasyni, oft nefndur Byssan. Á mánudeginum eftir þetta fékk ég að vita að ég hafi verið valinn meðmælandi liðs Borgarholtsskóla, og Birkir var valinn stuðningsmaður. Aðeins seinna kom Arnór Pálmi síðan inn sem frummælandi og Haukur var valinn liðstjóri.

Við vorum allir mjög sáttir við þessa liðsuppstillingu. Við drógumst gegn Menntaskólanum í Kópavogi. Ég hafði voðalega lítið um það að segja þegar drátturinn fór í gang, ég var bara sáttur við að fá ekki VÍ, MR, MH eða FB. Á fimmtudaginn fyrir viku, þann 9. nóvember hittum við MK og sömdum við þá um umræðuefni. Umræðuefni sem samið var um var "Meðalmaðurinn". MK mældi með, en Borgarholtsskóli á móti. Daginn eftir hófst síðan "Morfísvikan" svokallaða. Við vorum allar daga frá ca. hádegi og til svona fjögur, fimm um nóttina. Stundum vorum við aðeins lengur, stundum aðeins styttra. Við vorum yfirleitt átta manns saman - auk liðs og þjálfara voru með okkur þeir Birgir Örn Grétarsson, Björn Þór Jóhannsson og Friðjón Mar Sveinbjörnsson. Við fengum að vera í skólanum eftir lokun hans, og er ég mjög ánægður með skólayfirvöld að hafa leyft okkur það - því það var að sjálfsögðu ekki sjálfgefið. En vikan gekk vel, mórallinn í hópnum var góður og það sem kannski einkenndi húmorinn voru sjúkar kyndingar og ,,sick" djókar. Við erum allir nýjir í MORFÍSheiminum og þess vegna vildum við gera vel, og gerðum okkar besta í undirbúningnum.....nema kannski ég, það eina sem ég heyrði frá fólki var "...farðu að þylja Hrannar.." og "..hvað ertu að gera? Þú átt ekkert að vera hérna uppi....farðu að þylja". En þessar setningar áttu alveg rétt á sér, ég var ekki nægilega duglegur í að þylja.

Keppnin sjálf gekk ágætlega, þó ég hafi kannski ekki verið alveg 100% sáttur. Við svöruðum illa, og komum okkar máli ekki nægilega vel fram en við áttum samt rökræðuna. Hefðum bara átt að svara þeim betur, því þau voru algjörlega á rangri leið með umræðuefnið (allavega frá okkar pól séð). Ef við hefðum bara svarað betur, skotið niður þeirra kenningar um að ,,meðalmaðurinn hafi byggt flugvélar, bíla og fleira". Ég nenni ekki að fara út í þetta hérna, en meðalmaðurinn er maður sem að vill ekkert bæta sig og er sáttur við að fá það versta útúr lífinu. MK-ingar sögðu meðalmanninn vera þennan venjulega mann, sem annaðhvort vinnur á bensínstöð eða á veitingastað. En þau stóðu sig vel, og mega vera stolt af frammistöðu sinni. Eftir keppnina var ég viss um að við hefðum tapað, og vildi ekki einu sinni hugsa um þetta - var bara búinn að ákveða að hvernig sem þetta færi myndi ég bara halda haus og vera yfirvegaður. Síðan kom oddadómarinn, Sólmundur Hólm, og hélt sína ræðu. Þar sagði hann að munurinn á liðunum hafi verið einhver 30 stig - og að tveir dómarar hafi dæmt sigurliðinu tap. Þá sagði ég við strákana, að ef við vinnum þá fögnum við ekki eins og einhverjir brjálæðingar - enda fannst mér það ekki viðeigandi.

Á daginn kom að við unnum og ræðumaður kvöldsins kom úr liði Borghyltinga og hét Hrannar Már Gunnarsson. Bíddu...er það ekki errmælta fitubollan?

Ég var mjög sáttur, en samt sem áður um leið með blendnar tilfinningar - því það er mjög skrítið að tapa hjá tveimur dómurum og vinna hjá einum - og vinna keppnina. Og ég get sagt það hreinskilningslega, að ef við hefðum ekki átt ræðumann kvöldsins okkar megin og samt unnið; þá fyrst væri ég sammála Hirti stuðningsmanni MK að þau hefðu átt sigurinn skilið. Þau stóðu sig vel, en við stóðum okkur líka vel - og við hefðum getað gert betur. Þannig frá mínum bæjardyrum séð áttum við þetta skilið (en það má líka segja að ég sé hlutdrægur). En þetta endaði vel, og ég er sáttur. Ég er reyndar ekki jafn sáttur við að hafa týnt lyklunum mínum í sigurteitinu - en það verður bara að hafa það.

Fyrsti ræðumaður kvöldsins í MORFÍS árið 2006 ætti að geta reddað sér nýjum lyklum. Og víst þú ert farinn að velta tölfræði fyrir þér, þá er gaman að segja frá því að þetta var fyrsta MORFÍSkeppnin mín - og ég bæði sigraði hana og varð ræðumaður kvöldsins. Var í fyrsta sæti hjá öllum dómurunum og er í þokkabót errmæltur og í ofþyngd.

Sjáumst í Háskólabíói.

Sæll montrass!

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2006-04-19T12:17:00.000Z

28 mánuðir, 813 dagar, 19512 klukkustundir. 161 færsla, 14587 orð, 265897 stafir.
-

HrannarM.BlogSpot.Com - f. 26. janúar 2004 - d. 19. apríl 2006.

Þetta er komið gott,
Hrannar Már Gunnarsson.

2006-04-05T11:39:00.000Z

Afmælisteiti í tilefni að 18 ára afmæli Hrannars Más verður haldið á Klúbbnum þann 6. apríl.
-

2006-03-13T12:12:00.000Z

Tuttuguþúsundasti gesturinn

Þegar ég kom inná síðuna áðan sá ég að 19997 manns höfðu nú þegar komið (ef maður reiknar með að hver og einn aðili hafi bara komið einu sinni inn á síðuna, sem er ekkert ólíklegt). Spurningin er því; Númer hvað ert þú? Ert þú númer 20000? Því ef svo er, þá er það skylda þín að kommenta.

Til hamingju með afmælið sl. laugardag María, og takk fyrir mig.

Kveðja,
Hrannar Már.

2006-03-05T13:57:00.000Z

Áætluð ferð mín til Danmerkur, þar sem ég átti að vinna sem hestatamningamaður í útjaðri Kaupmannahafnar, er því miður ekki inn í framtíðaráformum mínum lengur. Ég mölbraut á mér vinstri hendina sl. mánudag og verður hún ekki komin í fullkomið lag í tæka tíð. Ég missti því af þessu frábæra atvinnutækifæri.
-

Hrannar Már.

2006-02-21T09:04:00.000Z

Á dögunum ákvað ég að hætta í námi, í bili, eftir þessa önn. Ástæðan er einfaldlega sú, að ég nenni ekki að vera lengur í skóla - en það spilaði líka inn í að á dögunum bauðst mér vinna. Þessi vinna er sannkallað framtíðarstarf - og það sem meira er, vinnan er ekki á íslandi.

Í ágúst, nánartiltekið 23. ágúst, mun ég flytjast til Danmerkur - þar sem ég mun vinna við að temja hesta í útjaðri Kaupmannahafnar. Ég mun samt sem áður búa í Kaupmannahöfn.

Vonandi sjáumst við áður en ég flyt út, en ef ekki - þá bara kveð ég.

Ef ég dey vegna fuglaflensu ætlast ég til þess að minningarathöfn verði haldin, mér til heiðurs, á Reykjavíkurtjörn nokkrum dögum eftir andlát mitt.

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2006-02-12T20:43:00.000Z

Gleðibunga #2

Ég sit hérna og hlusta á Explosions In The Sky.

Þið sem voruð þarna vitið alveg hvað ég myndi skrifa, og þið sem voruð ekki þarna getið aldrei skilið það. Þess vegna ætla ég ekki að blogga neitt um þessa ferð, heldur bara eiga hana í minningunni með ykkur. Ég sit hérna, hlusta á Explosions In The Sky og hugsa um ferðina.

Þetta er ótrúleg stund.

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2006-02-05T15:17:00.000Z

Sítróen Ekssara

Þar sem ég vann í lottó um daginn ákvað ég að kaupa mér nýjan bíl. Þetta var ekki auðveld ákvörðun, enda ann ég Hershöfðingjanum sem mínu eigin ungabarni. En þó svo að Hershöfðinginn hafi alveg staðið sig í stykkinu þessa níu mánuði sem við leiðir okkar lágu saman, þá er hann orðinn frekar slappur. Ég ákvað því, í staðinn fyrir að borga mörg hundruð þúsund í viðgerðir, að kaupa bara nýjan bíl - þar sem allt virkar. Ég fór því og skoðaði bíla, og eftir 12 daga leit fann ég bílinn. Ég ætla ekkert að tjá mig um verð, en ég get þó fullyrt eitt; ég fékk bílinn á sanngjörnu verði.

Um er að ræða Citroën Xsara. Franskan gæðabíl, en hann var keyptur á föstudaginn klukkan 14:03. Hérna eru tvær myndir af bílnum; MYND #1 - MYND #2.

Sl. daga hef ég verið að hlusta á hljómsveitina "Arctic Monkeys" eins og ég nefndi í síðustu færslu. Síðan þá hef ég verið að átta mig betur og betur á hversu mikil snilld þessi diskur er. Hann minnir mig bara á Silent Alarm, og ég dreg ekkert úr því. Allur diskurinn er góður og þéttur, og ekkert lag slæmt; þó nokkur beri af hvað gæði varðar.

En svo ég snúi mér aftur að bílnum, þá hef ég ákveðið nafn á hann. Nafnið Hershöfðinginn kom á Hershöfðingjann vegna sjarma hans, öryggi og yfirvegunar. Nafnið á nýja bílinn kemur ekki á óvart, enda er hann Franskur. Nafnið sem ég valdi er Hertoginn, en þetta er jú Franskur Hertogi sem um ræðir.

Vil ég því að allir kalli þennan bíl Hertogann, þar sem jú allir voru farnir að kalla bílinn minn (gamla þ.e.) Hershöfðingjann.

Núna er komið að ykkur að kommenta. Ég vil biðja ykkur um að minnast Hershöfðingjans, enda var hann góður við ykkur öll! Ef hann skutlaði ykkur ekki, þá hugsaði hann vel til ykkar. Enda var hann algjört, ég endurtek ALGJÖRT, lamb að leika sér við. En allt gott þarf að enda, og þess vegna tók Franski Hertoginn Shack við.

Þakka ykkur fyrir, og endilega kommentið eitthvað fallegt.

Kveðja,
Hrannar Már.

2006-01-30T19:28:00.000Z

,,Farðu í dansskóna, þú kynæsandi svín!"

Þessi helgi fór eins og hver önnur helgi. Föstudaginn var góður, eins og yfirleitt. Síðan um kvöldið er lítið gert, því daginn eftir vakna ég klukkan 08:30 og fer að vinna. Vinnan er búin klukkan 19:00 og þá verður allt vitlaust. Ég fór klukkan 20:00 til Friðjóns, og síðan klukkan 21:00 fórum við þrír (Björn Þór J. var með okkur) til Helenu. En hún hélt afmælisteiti í tilefni að 20 ára afmæli sínu.

Það var mjög gaman hjá henni Helenu, og vil ég bara þakka fyrir mig. Síðan, klukkan svona 01:34, fórum við öll niður í bæ. Og ég kom svo heim klukkan 05:08. Ég vaknaði klukkan 09:32 næsta morgunn og fór í vinnuna. Ég vann frá klukkan 10:00 til 19:00 og svaf síðan til morguns.

Faldi boðskapurinn í þessari færslu var einfaldlega sú, að helgarnar mínar fljúga bara frá mér. Ég bara sef, vinn, fer í dansskóna, vinn og sef síðan. Og þá er mánudagurinn mættur, eins kaldur og vondur og hann er nú. En ég væri ekki til í að hafa þetta neitt öðruvísi.

Nákvæmlega núna er ég að læra undir sálfræðipróf, og undir honum hljómar geisladiskurinn "Whatever people say I am, that´s what I´m not" með hljómsveitinni Arctic Monkeys. Vil einnig bæta því inn, svona til gamans, að titill þessarar færslu er einmitt vísun í eitt lag með hljómsveitinni - en það heitir "I bet you look good on the dansfloor".

En þetta er komið gott, á morgun bíður mín stór skóladagur og landsleikur í handbolta; sem ég missi því miður af sökum félagsfræði.

Ég bið að heilsa, eins og skáldið sagði.
Hrannar Már.

2006-01-26T02:29:00.000Z

Vafasamur? Vafasamur!? hvað meiniði vafasamur!? Var ég vafasamur!? Um hvað eruði að tala?

Svo ég komi með mína hlið á málinu, sem er ekkert vafasöm, þá var þetta svona!

Helena varð tvítug í dag(gær?) og þar sem hún er frábær, og voða góða vinkona mín, ákvað ég að bregðast við sem góður vinur. Ég var á ballinu, og fór upp að gítarleikaranum og sagði "Heyrðu, má ég syngja eitthvað fyrir vinkonu mína? e.t.v. afmælissönginn eða eitthvað" og hann svarar "Afmælissöngurinn var sunginn áðan!" og ég held áfram "já...eða eitthvað annað bara". Og hann svarar "Jájá, það ætti ekkert að vera neitt vesen sko....farðu og talaðu við hljómborðsleikarann". Og á meðan þetta gekk á var sko lag í fullum gangi. Hljómborðsleikarinn var að fíla þetta, og sagði mér bara að bíða í nokkrar mínútur og ég gerði það. Ég dansaði bara við tónlistina, flestum til mikillar gleði (sjá t.d. Elísu, Helenu, Dag og fleiri vera að fíla dansinn) á meðan. En eftir svona 2-5 mínútur var mér bara hent út af sviðinu af einhverjum sveittum gaur í búning sem á stóð "Gæsla". Ég sagði við hann "Hei...ég á að syngja eftir smástund.." og hann sagði "Já....það verður kallað á þig!" og ég bara frekar sáttur "..ókei!" og beið eftir kallinu, SEM KOM ALDREI!....ég fór út frekar fúll, eins og eitthvað fífl. Eitthvað fífl sem að var búinn að vera dansandi uppá sviði í svona tíu mínútur!

Jæja, ég er búinn að missa mig yfir þessu. Þetta ball heppnaðist bara ágætlega, eða bara mjög vel. Við í nemendaráði eigum væntanlega ekki eftir að fá neitt röfl eftir þetta. Enda fannst mér eins og fólk hafi skemmt sér vel. En kl. 08:10 á morgun mun ég þurfa að halda svakalegan fyrirlestur í Sálfræði203, og þarf ég að undirbúa mig í nótt. Ég er því farinn að lesa fyrir þennan fyrirlestur og kveð hér með.

Allir þeir sem annaðhvort fundust ég vafasamur, eða bara sáu mig uppá sviði og vilja tjá sig eru beðnir um að skila eftir komment í kommentkerfinu. Endilega kommentið...það er alltaf gaman að lesa komment á sinni eigin bloggsíðu.

Kveðja,
Hrannar...atvinnudansari.

2006-01-21T17:53:00.000Z

Hún Elísa er orðin tvítug. Hún átti afmæli í gær, og í tilefni að því var efnt til stórveislu á Klúbbnum, Gullinbrú. Ég vil hér með óska Elísu til hamingju með afmælið, opinberlega. Til hamingju Elísa, og verði þér af gjöfinni.

En ekki voru bara gleðifréttir sem riðu yfir landann í gær - heldur gerðist eitt sem telst sennilega til sorglegri hluta. Dauðinn sigraði lífið í gær. Menntaskólinn í Reykjavík sigraði lið Borgarholtsskóla í ræðukeppni í gær.

Ég ætla ekkert að tjá mig um keppnina hér.

Kveðja,
Hrannar Már.

2006-01-15T14:50:00.001Z

Keyrði bílinn minn ofan í einskonar skurð um miðnætti í gær, í slæmu skyggni og hálku. Það þurfti gamlan mann og björgunarsveit til að koma honum upp og bjarga lífi mínu, Andra Bergmanns, Björns Þórs Karlssonar og Halldórs Gröndal.

Allir komumst við lífs af úr þessum mikla harmleik. En það er spurning með aumingja Hershöfðingjann, sem fylgdi mér ekki til vinnu þennan morguninn.

Það kemur bók um þetta "ævintýri" fyrir næstu jól, og mun hún heita "Háskaleikur í hálku".

2006-01-06T18:21:00.000Z

Loksins er komið að því.

Já, skólinn byrjaði í dag. 21 eining, 8 áfangar. Ég er fyrir þessa önn kominn með 41 einingu, en ætti amk. að vera kominn með 51 - skv. planinu. Og þar sem ég stefni á útskrift ætla ég að taka tvær til þrjár annir þar sem allt verður sett á fullt og útskrifast á réttum tíma - vorið 2008. Ég ætlaði að taka 24 einingar, en fékk ekki leyfi fyrir því - sem ég er frekar ósáttur við.

Ég er s.s. í íslensku403, sögu313, sálfræði203, dönsku212, frönsku103, félagsfræði103, uppeldisfræði103 og íþróttum 211. Ég ætlaði að taka þetta allt, plús félagsfræði203. Og þannig ná jafnöldrum mínum í félagsfræðinni. En ekki gekk það upp, þó svo það hafi passað fullkomlega inn í stundartöfluna mína. Ég s.s. fékk ekki að taka þetta vegna þess að þetta er víst svo mikið skref - en hvað um það. Ég tek þetta þá bara næst. En ef ég tek þessa önn með 21 einingu, og næstu önn með kannski 24 einingar þá er ég kominn í frábæra stöðu - og þá er það alveg 100% raunhæft markmið að ná að útskrifast á réttum tíma.

Á þessum tíma fyrir ári, eða jafnvel bara í byrjun síðustu annar var ég ekkert að pæla í útskrift. En síðan, svona 15. nóvember sl., áttaði ég mig á því að þetta styttist alltaf og styttist og hver dagur sem fer einungis í það að mæta í skólann og læra ekki neitt seinkar útskriftinni. Þannig ég ákvað að læra ótrúlega mikið fyrir jólaprófin síðustu og náði að redda 15 einingum af 18. Ég ákvað síðan að taka þetta með trompi þessar næstu tvær annir og ná Andra Bergmann og fleirum sem eru á réttu plani. Ég hlakka til maí mánaðar ársins 2008 þegar ég og Andri útskrifumst úr Borgarholtsskóla Íslands. Þá verð ég sennilega búinn að afreka margt í lífinu. Ójá.

Eftir þessa önn verð ég kominn með 62 einingar, en á að vera kominn með 68 skv. planinu. Þá tek ég 24 einingar og er kominn á planið er haustönn 2006 endar. Þá verður það sem eftir er auðvelt.

Boðskort í útskriftarveislu Hrannars Más er í pósti, á leiðinni til þín. Veislan verður haldin í Perlunni þann 21. maí árið 2008.

Kveðja,
Hrannar Már - Útskriftarnemi.

2005-12-23T19:41:00.000Z

Jól með Hrannari Má

Ég held ég hafi aldrei verið jafn jarðbundinn og nú, þegar kemur að jólunum. Ég er ekkert að pæla í þessu, og það er nýtt fyrir mér. Það gæti allt eins verið ágúst fyrir mér. Mér bregður alltaf jafn mikið þegar ég rölti niður í stofu heima, og sé jólatréð og allt jóladraslið. Og mér bregður einnig mjög þegar ég sé hann frænda minn íklæddann jólasveinabúning - en þess má til gaman geta að þegar hann lést þá létum við stoppa hann upp og klæðum við hann alltaf í svona "árstíðargalla". Núna eru jól, og þá er hann í jólasveinabúning. HÉRNA er mynd af honum.

En allavega, þá er ég einnig að vinna í Húsasmiðjunni - og þemað þessa daganna eru blessuð jólin. Hérna óma ekkert nema jólalög, daginn út og inn. Ég er búinn að versla allar gjafirnar - og 60% af þeim keypti ég í Húsasmiðjunni. Ég nota þennan 20% starfsmanna afsl. frekar mikið. Ég fór áðan og ætlaði að kaupa helvíti flotta gjöf, en hún var ekki til. Gaurinn í búðinni var búinn að lofa mér þessu, en hann sveik mig. Sveik Hrannar Má. Ég er ekki að fíla það. Enda sló ég hann utan undir og kallaði hann svikara.

Í nótt fór ég á stjá og leitaði að öllum jólagjöfunum mínum. Ég s.s. veit um allt sem ég fæ, enda þoli ég ekki óvænta hluti og vil hafa vaðið fyrir neðan mig.

En ég segi þetta gott í bili,
Gleðileg Jól.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-12-19T18:50:00.000Z

Ég ætlaði að skrifa um afmælisgjöfina hans Björns hérna á föstudaginn, en ég bara steingleymdi því. Ég hins vegar tók mynd af gjöfinni áður en ég gaf hana og get því skrifað um hana núna og skilið eftir mynd.

Aðfaranótt fimmtudagsins sl. dreymdi mig að ég myndi gefa honum Birni Þór mynd af mér í afmælisgjöf. Í draumnum var þetta bara risastór mynd af andlitinu á mér, þar sem ég var brosandi eins og eitthvað fífl. Ég vaknaði á fimmtudaginn og fannst þetta frekar fyndið. Ég fór í hádeginu með litla bróður mínum í IKEA, þar keypti ég ramma. Þessi umræddi rammi er einn meter á lengd, 20cm á hæð og með plássi fyrir fimm myndir. Síðan fór ég til pabba, en hann er ljósmyndari - og vinnur hann hjá VR. Hann er með eitthvað stúdíó þar, og hann tók af mér fimm myndir. Ég fór síðan með þessar fimm myndir í framköllun, og fékk að vita það að ég gæti sótt þær daginn eftir kl. 18:00.

Ég s.s. fór bara með rammann heim þarna á fimmtudaginn og það varð ekkert meira úr því. Fór á Klúbbinn kl. 00:30 og síðan var haldið upp í Golfskála þar sem við vorum til ca. hálf sjö um morguninn. Daginn eftir vakti hann Björn mig, og sótti mig. Við fórum í bíltúr og ég og Björn vorum að vinna báðir til 22:00 um kvöldið. Ég hafði farið fyrr um daginn og sótt myndirnar, þannig að ég gat látið Björn hafa þetta á föstudaginn. Það var samt einn galli við þetta. Ein myndin var gölluð, þannig ég þurfti að gefa Birni þessa mynd með aðeins fjórum myndum af mér - hina myndina fékk ég svo afhenda á laugardaginn.

HÉRNA er mynd af myndinni.

Síðan á laugardaginn fór ég í stúdentaveislu hjá Þorsteini V. - og alveg helling að öðrum snillingum. Veislan var mjög skemmtilegt og þakka ég bara fyrir mig.

Mér skilst á Birni að hann sé ánægður með þessa mynd, og þó að sumir hugsi "Vá, þessi gaur eru pottþétt einhver egó-isti" þá er það bara ekki málið. Þessi gjöf hefur mikið tilfinningalegt gildi, því að ég er ekki á það mörgum myndum (og ég tala nú ekki um svona persónulegar myndir) og ef ég myndi kannski láta lífið á morgun, þá á hann Björn minningu um mig.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-12-15T22:46:00.000Z

Dagurinn í dag er búinn að vera ágætur. Þó svo að dagurinn í gær hafi verið frekar daufur, þá tókst mér að gera daginn í dag alveg ágætan. Ég vaknaði klukkan 12 að hádegi og hringdi í Andra. Við fórum á Burger King og síðan fór ég heim. Bróðir minn, litli, var þá kominn heim úr skólanum og ég dró hann með mér í smá verslunarferð á Hershöfðingjanum. Við gerðum ýmsa hluti, og fórum á marga staði - megin tilgangur heimsóknanna var að kaupa afmælisgjöf handa honum Birni Þór Karlssyni, en hann verður 17 ára gamall á morgun. Strákurinn er búinn að ná bílprófinu, og bíður skírteinið eftir honum í Borgartúni 7. Á morgun nær hann í það, og síðan kíkjum við saman í smá bíltúr.

Ég s.s. get ekkert sagt til um þessa afmælisgjöf, en ég mun segja frá þessu ævintýri á morgun. Þetta er eflaust skemmtilegasta, tilfinningamesta og ef ekki fyndnasta gjöf sem ég hef gefið; og hlakka ég þvílíkt til að gefa honum hana. Ég veit bara það að ef ég fengi svona gjöf frá einhverjum, þá myndi ég verða hinn ánægðasti. Enda þurfti ég að fara á 7 staði, kippa í þrjá spotta og berja gamla konu með staf til að geta gefið þetta. Svo ég minnist nú ekki á lánið sem ég þurfti að fá hjá aldraðri móður minni.

Ég á ekki eftir að sofa í nótt, ég er svo spenntur. Ég er eins og lítil smástelpa að bíða eftir jólunum.

Á eftir ætla ég að kíkja á Klúbbinn, og svo vakna ég við símtal frá honum Birni Þór þar sem hann segist vera á leiðinni til mín. Og þá, eða kannski nokkrum tímum seinna (ég er ekki kominn með gjöfina í hendurnar) fær hann gjöfina. Þetta er allt í höndum frægra og vel valinna manna.

Hafið það gott.
Þartil á morgun,
Hrannar Már Gunnarsson.

2005-12-13T18:22:00.000Z

Æ-ji fokk itt. Ég er búinn að fá að vita einkunnir úr fjórum fögum af sjö, og ég náði þeim öllum. Og vegna þeirrar staðreyndar, plús stuðningsins sem ég hef fengið frá þeim sem kommentuðu á síðasta pistil, hef ég ákveðið að taka smá þátt í einum bloggleik.

7. hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey.
- Útskrifast úr framhaldsskóla.
- Útskrifast úr Háskóla, sem sálfræðingur.
- Kaupa rúðupiss og rúðuþurrkur á Hershöfðingjann.
- Fara á Interpol-tónleika.
- Verða valinn Herra Ísland(s).
- Búa í Danmörku.
- Gefa út jólaplötuna "Jól með Hrannari".

7. hlutir sem heilla mig við hitt kynið.
- Augun.
- Persónuleikinn.
- Húmor.
- Alkahólismi.
- Fæðingablettir.
- Freknur.
- Djúp sár, helst með smá sýkingu í.

7. hlutir sem ég get gert.
- Lamið Björn Þór K.
- Spilað á gítar og smá á píanó.
- Sagt þér mikið um klóssett og önnur hreinlætistæki.
- Verið alveg ótrúlega skemmtilegur og hress.
- Verið barnalegur.
- Verið alveg ótrúlega pirraður út í litla hluti.
- Misst mig yfir einhverju, ef ég er svangur.

7. hlutir sem ég get ekki gert.
- Galdrað.
- Verið alveg ótrúlega pirrandi.
- Logið að fólki, ekki einu sinni á blogginu mínu.
- Spilað "Viðrar vel til loftárása" á píanó.
- Flogið.
- Meitt einhvern, nei ég bara get ekki gert það.
- Horft á hryllingsmyndir einn. Ekki séns.

7. frægir kvenmenn sem heilla mig.
- Vil ekki tjá mig um þetta. Það gæti endað illa, því ég bara get ekki logið á blogginu mínu.

7. orð sem ég segi oftar.
- Hæ.
- Hvar ertu?
- Ég er að fíla það.
- Þetta er Hrannar hérna.
- Já, akkúrat þarna!
- Ertu eitthvað þroskaheft/ur?
- Djöfull ertu klikkaður maður!

-

Já, þá er þetta yfirstaðið. Ég hef ákveðið að slá tvær flugur í einu höggi. Núna er s.s. komið að ykkur að skilja nafnið ykkar eftir í kommentkerfinu. Þið t.d. bara skrifið "Andri Bergmann" (ef þetta ert þú Andri ef ekki, þá bara nafnið ÞITT) og ég kem með eftirfarandi lista sem að tengist ykkur:

1. Ég segi þér bara eitthvað um þig.
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig.
3. Ég segi þér hvaða lykt minnir mig á þig.
4. Ég segi þér eitthvað sem að tengist okkur.
5. Ég segi þér fyrstu minninguna mína um þig.
6. Ég segi þér á hvaða persónu þú minnir mig (úr þætti eða kvikmynd).
7. Ég kem fram með spurningu til þín um e-ð sem ég hef verið að spá í lengi.

Djöfull er ég að missa mig í þessu rugli, og svo á ég pottþétt eftir að hafa séð eftir því að hafa berað mig þegar enginn tekur þátt.

2005-12-12T13:29:00.000Z

Ég er kominn aftur, að þessu sinni íklæddur þunglyndisfötunum mínum. Þessi þunglyndisföt eru alveg ótrúleg, ég fer í þau þegar ég er dapur eða, já þungur (andlega sko..), útaf einhverju. Þessi föt eru einnig alveg ótrúlega þægileg; við erum að tala um langar JORDAN stuttbuxur, svartar, og svartan NIKE bol.

Ástæðan fyrir þessum klæðnaði er einfaldlega sú að ég er, að öllum líkindum, fallinn í íslensku. Ég fór í þetta próf í morgun og ég þurfti að hlaupa út - því ég drullaði svo hressilega uppá bak að það var ekki líft inn í stofunni. Ég hlakka ekki beint til þess að fá einkunnirnar, því þessi önn er búin að vera algjört rugl og maður fær þetta allt í hausinn núna. Á næstu önn verður ekkert gefið eftir, níur tíur og ellefur munu fjúka - í átt að mér auðvitað.

En að öðru. Ég er alltaf að detta inná bloggsíður hjá vinum mínum og vinkonum þar sem svona "bloggleikir" eru í gangi. Það nýjasta sá ég í dag hjá Helenu Aagestad (linkur hér til vinstri) - og málið er að ég horfi alltaf á svona leiki og hugsa "Já, kannski ég taki þátt í svona rugli einhvern tímann - láti þetta jafnvel á heimasíðuna mína" en svo guggna ég alltaf. Hræddur við að fá höfnun, og að jafnvel enginn kommenti.

Það er svona þegar tveir lesa bloggið mitt....allt ykkur að kenna óþakklátu ormar!

2005-12-07T20:40:00.000Z

Yfirleitt læri ég ekki mikið undir próf - ég læri bara nægilega mikið til að geta vonandi, hugsanlega, ef Guð lofar, slefað í gegn. Þetta er kannski ástæðan fyrir því að ég náði einungis 26 einingum á öllu síðasta ári í Borgarholtsskóla Íslands og féll 11 sinnum á bóklega bílprófinu. En hvað sem því líður, þá setti ég met í gær. Ég hef aldrei lært jafn mikið á ævi minni undir eitt próf og ég gerði undir Sálfræði103. Ég lærði ca. 2 tíma á mánudaginn, og í gær lærði ég frá því klukkan 15:00 um daginn til 01:30 um nóttina. Nánast stanslaust, þetta var orðið svo sjúkt á tímabili að ég var farinn að tala við sjálfan mig og segja "Ekki hætta núna, þú ert kominn í gírinn!"

Ég ætla ekki að vera með neinar yfirlýsingar yfir það hvernig mér gekk, því það kemur bara í hausinn á manni. En þann 19. des - þegar ég fæ einkunnirnar afhentar fáið þið að vita hvort ég hafi náð. Þið fáið væntanlega líka að vita hvort ég hafi náð Sögu203, Íslensku303, Ensku403 og Frönsku103. Og ég tala nú ekki um Dönsku202.

Ég hins vegar kveð í bili, ætla að halda áfram að horfa á Arrested Development.

2005-11-30T21:16:00.000Z

"Hrannar, af hverju heitir bíllinn þinn eiginlega Hershöfðinginn?"

Já, þessi spurning hefur verið frekar vinsæl núna í nokkurn tíma. Fólk vill ekkert kannast við það þegar ég kalla bílinn minn Hershöfðingjann, og fannst mér því tilvalið að blogga aðeins um það - þar sem allir mínir bestu vinir, og helstu samstarfsmenn, lesa þetta blogg einmitt.

Ég fékk bílpróf þann 26. maí á þessu ári. Fyrsta mánuðinn var ég sá eini í vinahópnum með bílpróf, og þó víða væri leitað. Því var bíllinn minn notaður nær daglega í ferðir á allskonar staði. Ég fékk þennan bíl frá mömmu og pabba, gamall fjölskyldu bíll og hafði ég ekki beint miklar væntingar - leit bara á þetta sem druslu sem ég gæti ferðast um í; en var samt mjög þakklátur fyrir það. Því það er alls ekki sjálfgefið að fólk hafi bara bíl til afnota - algjörlega óáreitt.

Í fyrstu hugsaði ég bara "sjeettt!". Sá strax að þetta er frábær bíll. Við erum að tala um 127 hestöfl, sem er meira en margir geta sagt. 1800 kúbik - ég veit að mörg ykkar fattið ekkert hvað ég er að tala um, og ég átta mig ekki á því sjálfur. En 1800 kúbik og 127 hestöfl er mjög gott. Þessi bíll er, eins og ég hef alltaf sagt, búinn til fyrir hætturnar. Þegar ég var nýbúinn að eignast hann ætlaði ég mér að kaupa geislaspilara, en ég leysti það mál frekar auðveldlega. Í staðinn fyrir að eyða pening, og tíma, í að fá mér geislaspilara þá fékk ég mér bara kasettu. Kasettu sem að tengist beint í iPodinn minn. Ég er með yfir 1000 lög í bílnum í einu. Ég hélt t.d. fyrst að græjurnar í bílnum væru bara drasl, en þetta eru frábærar græjur. Frábær tær hljómur, og allt þetta er staðalbúnaður. Stilling til að hækka og lækka bassann, frá engum og uppí alltof mikinn. Einnig margir fídusar, og þessi bíll er 1996 árgerð! Sjeeettt!!

Já, það er smá egó bragur í þessum pósti, en maður verður jú að hæpa þetta smá upp og líta á björtu hliðarnar þegar allir í kringum mann eru að kaupa sér bíla fyrir fleiri fleiri milljónir.

Það var síðan í sumar sem ég ákvað að kalla bílinn Hershöfðingjann. Ég hafði leitað að nafni fyrir hann lengi, og fann þetta nafn loksins. Þetta er hið fullkomna nafn, enda er bíllinn algjör hershöfðingi á vegum borgarinnar. Aðrir bílar víkja bara í vegi fyrir honum. Yndislegur bíll.

Þið hafið eflaust flest fengið far í Hershöfðingjanum, og ég vil ég biðja ykkur um að koma með smá innlegg um þennan frábæra bíl. Þarf ekki að vera meira en bara smá frásögn af fyrstu kynnum ykkar við hann - eða bara nýlegum kynnum. Ekki koma með særandi komment, Hershöfðinginn hefur tilfinningar.

Hann Björn Þór Karlsson bjó til smá kynningarlag um Hershöfðingjann - Þetta lag er spilað á eftir hverju einasta lagi í Hershöfðingjanum, svona til að minna alla á hver ræður á götunum.

Hérna er "lagið" - og ekki gleyma að kommenta.

Kveðja,
Stoltur eigandi Hershöfðingjans, Hrannar Már.

2005-11-28T00:17:00.000Z

Ég bara get ekki lýst því í orðum hvernig Sigur Rósar tónleikarnir voru, ég bara get það ekki.

Til að reyna að fá rétta mynd af þessu, þá getið þið ímyndað ykkur mig hágrátandi innan um 10000 manns - og lagið sem hljómar undir heitir "Viðrar vel til loftárasa". Ef þetta gengur ekki, þá getiði látið lagið sem að hljómar undir vera "Hoppípolla".

Ótrúlegt kvöld.

2005-11-26T19:35:00.003Z

Ég sagðist sennilega ekki blogga fyrr en eftir Sigur Rósar tónleikana, en ég ætla samt að koma með smá yfirlit yfir fimmtudagskvöldið - og alveg fram á föstudag. Á fimmtudagskvöldið var MORFÍSkeppni í gluggasal Borgarholtsskóla Íslands. Lið okkar keppti við ME, og umræðuefnið var Bjartsýni.

Á miðvikudagskvöldið hringdi góðvinur minn, og fóstbróðir, Þorsteinn V. Einarsson (Steinieini, steinimark) í mig og spurði mig hvort ég nennti ekki að ganga í stofur með honum daginn eftir, og kynna Morfís ennþá betur. Ég og Steini gengum í stofur á mánudaginn, og gekk það frábærlega - þannig ég hlakkaði bara til að ganga með honum í stofur. Ég tók gítarinn minn með mér. Ég, Steini og Addi gengum í stofur. Ég var með gítarinn, Addi var í kanínubúning og Steini sá um að tala mestmegnis. Á meðan Addi og Steini dreyfðu bækling til allra spilaði ég fallegt undirspil undir og loks, þegar þeir voru búnir að tala, söng ég MORFÍSlagið 2005-2006. Þetta lag verður gefið út á geisladisk fyrir næstu keppni, og ef þú hefur ekki heyrt það nú þegar þá áttu eftir að heyra það.

Síðan kom að keppninni. Við unnum með 230 stiga mun, og liðið stóð sig frábærlega. Eftir keppnina fórum við allir (Ég, Björn Þór K, Snorri, ræðuliðið, Steini og fleiri) upp í Golfskála þar sem gleðin byrjaði. Að því loknu var farið á Klúbbinn og það var svakalegt stuð. Steinþór og Hafsteinn sáu um tónlistina og húsið hoppaði upp og niður þarna fyrir ofan Gullinbrúnna.

Eftir Klúbbinn, svona 01:30 var farið aftur upp í Golfskála og þar var fólkið þartil morgnaði. Ég bara veit ekki hvað gerðist, sigurvíman var þvílík að allskonar kynjaverur léku lausum hala.

Á morgun eru tónleikar aldarinnar og ég kveð ykkur. Er að fara í bíó á Harry Potter, síðan sef ég þartil ég vakna til vinnu - og eftir vinnuna tekur Sigur Rós við.

Hastalavistalala Beibí!

2005-11-22T21:22:00.000Z

Já góðan daginn,

Ég var eitthvað að fikra mig um Veraldarvefinn þegar mér datt í hug að blogga. Þegar ég var um það bil að opna www.blogger.com síðuna þá datt mér í hug að setja inn nýja mynd hérna inn - ég uppfæri myndirnar svona stundum. Síðasta mynd var víst aðeins of perraleg, þó ég hafi ekki séð neitt perralegt við hana, og ákvað ég því að setja inn aðeins vafasamari mynd í þetta skiptið. En þó hún sé vafasöm, þá sýnir hún líka hversu ótrúlega fallegan mann ég hef að geyma.

Þessi vika er tileinkuð MORFÍS í skólanum. Svokölluð MORFÍS-vika, en á fimmtudaginn kemur mun Morfíslið Borgarholtsskóla Íslands etja kappi við lið Menntaskólans á Egilstöðum. Liðsmenn eru í stafrófsröð - Björn Þór Jóhannsson, Dagur Hjartarson, Friðjón Mar Sveinbjörnsson og Símon Geir Geirsson.

Allir eru þetta félagar, og vinir, mínir og er ég því orðinn vel spenntur. En svo ég snúi mér aðeins að náminu, þá á ég í fullu basli þessa daganna. Kennarar í Borgarholtsskóla Íslands eru ótrúlega góðir í að drulla yfir mann prófum, skýrslum og ritgerðum þessa síðustu daga annarinnar og ég er ekki að fíla það. Á mánudaginn tók ég tvö próf, í dag tók ég tvö próf, á fimmtudaginn skila ég tveimur ritgerðum og á föstudaginn skila ég einni ritgerð. Ég er kominn með vöðvabólgu útaf öllu stressinu og ég æli blóði sex sinnum á dag.

Annars fer ég bara að segja þetta gott. Ég tel líklegt að ég muni ekkert blogga fyrr en eftir Sigur Rósar tónleikana á sunnudaginn og því kveð ég með góðum hamagang - er ég þusti niður að læknum þar sem starálfurinn minn gengur eins og svefn-gengill rétt áður en hann hoppar í polla og öskrar svo "Glósóli!!!".

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-11-14T22:04:00.000Z

"Hrannar, hvernig væri að blogga?" - "Hrannar, ætlar þú ekkert að fara að blogga?" - "Hrannar, bloggaðu hlussan þín" - "Hrannar, ert þú alveg hættur að blogga?" - "Góðan daginn, ekki áttu til fittings fyrir vatnslás?"

Þegiði bara öll. Ég nenni ekki svona rugli. Ég blogga bara þegar ég vil og svo eru fittings fyrir vatnslása í gangi fjörtíuogfjögur. Ef að þú finnur ekki þína stærð þar þá er pípulagningaverslun hérna í næsta húsi - hinum meginn við bílastæðið.

Ég hóf störf hjá Húsasmiðjunni í Skútuvogi á föstudaginn og mun vinna um helgar. Ég er að vinna í Hreinlætistækjadeild, og þá erum við ekki að tala um sápur og handklæði heldur um vaska, baðkör, sturtuklefa og allt sem tengist því. Ég hef verið að fresta því dálítið að fá mér helgarvinnu, en þetta er skuggalega góð vinna. Maður lærir mikið af þessu, og sérstaklega svona fyrst, og svo er félagsskapurinn góður.

Ástæðan fyrir því að ég hef ekkert bloggað, svona fyrir ykkur fimm sem að lesið þetta blogg (já, heimsóknir á síðuna hafa aukist) þá hef ég ekkert að segja. Ég er að flosna uppúr námi, og það er allt Football Manager 2006 að kenna. Ég hef ekki tíma í að spila leikinn heima, þannig ég spila hann í skólanum. Þetta er vítahringur, og ég fæ engu ráðið um þetta. Fíkn er bara fíkn.

Ég þarf að læra, bið bara að heilsa,
Hrannar Már.

2005-11-06T15:48:00.000Z

Í gær gerðist dálítið sem ég hef beðið lengi eftir, og þráð í allnokkurn tíma. Áður en ég byrja frásögnina ætla ég að byrja á að vitna í blogg sem ég skrifaði 13. ágúst sl. - daginn eftir að ég kom heim frá Danmörku.

"Þegar ég kom niður þar sem maður fær farangurinn aftur sá ég einhvern mann - mann sem ég kannaðist geðveikt við. Ég gerði mér fljótt grein fyrir að hann var erlendur, enda var hann að tala ensku með alvöru bandarískum hreim. Ég fattaði eftir nokkrar sekúndur að þetta var leikari, en ég gat ekki áttað mig á því hver þetta var. Þetta var einhver óþekktur gaur, sem að leikur alltaf aukahlutverk í grínþáttum og grínmyndum. Hann hafði tapað töskunni sinni og var reiður."
-

Alveg síðan í ágúst hef ég beðið eftir að sjá þennan mann, hvort sem það væri í bíó, í sjónvarpi eða á netinu. Loksins kom að því, og í gær sá ég hann í sjónvarpinu. Ég fór þegar í stað og leitaði hann uppi á netinu, og viti menn. Leikarinn heitir Stephen Tobolowsky og er, alveg eins og ég hélt, aukaleikari að atvinnu. Eða, þ.e., hann leikur fá aðalhlutverk og kemur yfirleitt lítið fram. Hérna er mynd af honum.

Það sem mér finnst hvað leiðinlegast við þetta er að ég veit alveg hvaða gaur þetta er. Hann hefur bara legið í undirmeðvitundinni, því hann er með svo sérstaka rödd og ég heyrði þessa rödd í svona fimm mínútur upp á Leifstöð. Fyrir ykkur sem að kveikjið ekki á myndinni, og hafið séð Groundhog Day, þá er þetta gaurinn sem að kom alltaf að Bill Murray og kynnti sig sem "Ned Ryerson" út á götu.

En ég hef eiginlega ekkert meira að segja, nema hvað að bíllinn er kominn í lag - fór með hann á verkstæði á föstudaginn. Ég hef líka ákveðið það, að ef að kommentin detta ekki inn eftir þessa færslu þá nenni ég ekki þessu bloggrugli lengur.

Takk fyrir,
Hrannar.

2005-10-26T10:11:00.000Z

Ég og Andri duttum úr keppni Gorbó í 8-liða úrslitum í gær. Eftir það hefur allt gengið á afturfótunum. Bíllinn minn er bilaður, og ég er því kominn aftur í sama pakka og ég var í heilt ár áður en ég fékk bílpróf; iPod og strætó.

Ég mætti í dag í skólann með iPodinn, en fann ekki iPod headphonin þannig ég tók bara risastór Sennheiser headphone....og þau eru náttúrulega risastór og allir horfa á mig. En ég verð að þrauka svona þartil um mánaðarmótin.

Far er alltaf vel þegið, þannig ef þú hefur einhvern áhuga á að skutla mér þá hringiru bara í 1-800-Hrannari-vantar-far.

Kveðja,
Hrannar.

2005-10-22T15:06:00.000Z

Horfið á ÞESSA mynd í svona 20-30 sekúndur. Einbeitið ykkur mest að fjórum hvítu punktunum í miðjunni á henni og horfið síðan á hvítan vegg. Prófið að blikka þegar þið horfið á veginn, og skiljið svo eftir komment um það hvað þið sjáið.

Freaky sjitt.

Annars komumst við Andri í 8 liða úrslit GORBÓ á fimmtudaginn var, og verða 8 liða úrslitin háð næsta þriðjudag í gluggasal Borgarholtsskóla. Við kepptum við "Ó mæ göd it´s 30 months until christmas" og unnum 12 - 8; staðan var 10 - 6 eftir hraðaspurningar.

Kveðja,
Hrannar.

2005-10-18T21:18:00.000Z

Þunglyndi og almenn leiðindi

Ég er búinn að vera þunglyndur undanfarna daga, og ég er ekki að fíla það. Ég veit ekki af hverju, og þetta er að gera mig brjálaðan. Þetta er reyndar ekki það sjúkt að ég loki mig bara af, en ég er bara í vondu skapi mest allan daginn og ég held að það sjáist langar leiðir - þó ég feli það eins og ég get; ég nenni nefnilega ekki að færa vonda skapið mitt yfir á aðra.

En eins og ég sagði þá er þetta frekar pirrandi, sérstaklega þegar maður veit ekki af hverju maður þunglyndur.

Stundum fer ég að hugsa af hverju þetta sé, og þá fæ ég bara hroll og eitthvað þannig rugl. Ég er búinn að reyna helling af hlutum til að losna við þetta, og áðan lá ég uppí rúmi og hlustaði á Sigur Rós (sama og ég geri yfirleitt þegar ég er reiður, sár eða fúll) og ég fann ekki neitt. Vonandi hverfur þetta bráðum - vonandi.

-

En að öðru, þá er s.s. innanskóla gettubetur keppni á fimmtudaginn. 16 liða úrslit, og pressan er gífurleg. Síðan, ef Guð leyfir, komumst við Andri í 8 liða úrslit sem eru á þriðjudaginn og svo eru undanúrslit og úrslit á föstudeginum í næstu viku. Það verður gaman að taka þátt í þessu, og sjá hversu langt við komumst - en maður er auðvitað að taka þátt uppá gamanið, þó svo að þessir vinningar séu frábærir. Það er ljóst að Ciceromenn eru að standa sig í stykkinu. Steinþór verður síðan dómari, sem gerir þetta að alvöru sjitti.

Ég bara kveð,
Hrannar Már.

2005-10-17T14:53:00.000Z

Í dag er mánudagurinn 17. október 2005. Vinnuvikan ný hafin og frábær helgi á enda. Þessa helgina gerðist margt í lífi lítilla Borghyltinga. Þar stendur uppúr hin margrómaða sumarbústaðaferð, sem er að margra mati ein af þeim fræknari síðarri ára. Framundan verður margt sett á fóninn og ýmislegt brallað. Því bið ég þig kæri lesandi að fylgjast vel með.

Fyrsta gestablogg þessarar síðu er nú staðreynd.

Fyrir hönd Hrannars Más,
Friðjón Mar Sveinbjörnsson.

2005-10-11T21:03:00.000Z

Spice up your life!

Ég sit hérna heima og var rétt áðan í mínum ca. daglega blogghring. Allt í einu datt mér í hug eitt vandræðalegasta tímabil lífs míns - tímabil sem ég hef aldrei deilt með neinum og ekki einu sinni mínir bestu vinir vita af. Við erum að tala um árið 97´ ca. eða allavega eitthvað í kringum það. Ég og vinur minn, Nonni, vorum bara saklausir drengir. Við æfðum fótbolta, stunduðum nám við 6. bekk Rimaskóla (eða mig minnir að þetta hafi verið 6. bekkur) og síðan horfðum við mikið á MTV eftir skóla. Á MTV var allt, öll myndbönd samtímans á einum stað og hafði ég mikinn áhuga á tónlist. Á þessum tíma hljómuðu hljómsveitir eins og Prodigy, Blur, Fat Boy Slim, All Saints og síðan kom Spice Girls.

Áður en ég fer að segja söguna vil ég benda á að ég var bara 9-10 ára gamall, og auðvitað opinn fyrir öllu.

Allavega, þá semsagt hlustuðum við á Spice Girls. Við dýrkuðum þessa hljómsveit, þó ég eigi erfitt með að skrifa það niður þá er það satt. Og það er bara best að losna við þetta, mér fannst þær frábærar. Ég fékk Spice World í jólagjöf, og ég og Nonni fórum á Spice World bíómyndina svona þrisvar. Það versta við þetta er kannski, að á einhverjum tíma þarna þegar við vorum svo útúr geðveikir - sömdum við dans við eitthvað lag og sýndum síðan móður Nonna og vinkonu hennar hann......ég held ég skjóti mig á eftir.

-

Ég og Nonni vorum reyndar ekkert vinir lengi eftir þetta, við ákváðum að það yrði bara best ef við myndum fara sitthvora leiðina og gleyma þessu. Spice Girls skemmdu sem sagt vináttu okkar - Girl Power!

En eftir Kryddstelpu-Stelpu vald-tímanum kom bjart ljós inn í veröldina. Ég þróaði tónlistarsmekkinn svo um munaði og ekki leið á löngu þartil ég var farinn að spila á gítar, hlusta á Blink 182, Green Day og jafnvel Bloodhoundgang. Árið 2000 minnir mig var Reykjavík Music Festival haldin í Laugardalnum og auðvitað mætti Hrannarinn á hana. 12 ára gamall, með mömmu og Dóra vini mínum. Bloodhoundgang mættu einmitt á þá tónleika, og þvílíkt brill.

Eftir þessa tónleika dó reyndar áhugi minn á Blóðhundagenginu, en Blink 182 dó alls ekki. Ég hlustaði á þá, og þeir voru í miklu uppáhaldi hjá mér, og inní þetta allt komu Limp Bizkit en þetta dó allt saman þegar sumarið að 9. bekk. Þá fór ég að hlusta á Metallica, AC/DC, Iron Maiden, Pink Floyd, Guns N Roses og allan þann pakka. Var alltof svalur fyrir eitthvað nýbylgjurokk, eins og jafnaldar mínir hlustuðu á. Ég, Arnór og Halli hlustuðum bara á okkar tónlist og gengum í bolum með hljómsveitunum.

Ég reyndar hætti að hlusta á Metallica í tíunda bekk, þá uppgötvaði ég Maus, Bob Dylan og fleira. Hlustaði lengi vel bara á Maus, enda frábær hljómsveit. Ég fann síðan Interpol og hef hlustað á Interpol daglega síðan. Með Interpol fylgdi Bloc Party seinna og í dag hlusta ég á Interpol, Bloc Party, Sigur Rós, Kimono, Bítlana, Franz Ferdinand, Explosions in the sky, Joy Division, Múm og fleira sem ég man ekki í augnablikinu.

Þessa stundina er ég að hlusta á Silent Alarm, fyrstu og einu plötu Bloc Party. En nýlega kom lagið "Two more years" út og er víst plata á leiðinni.

Já, þetta var sagan af tónlistarsmekknum hans Hrannars - hvernig hann þróaðist frá Spice Girls og alveg til Interpol, Bloc Party, Múm og Sigur Rósar.

Vonandi hafðiru gaman af þessum lestri, og vil ég hvetja þig til að kommenta hér fyrir neðan.

....já, og nei - ég ætla ekki að sýna þennan dans við neitt tækifæri. Ekki einu sinni í Úthlíð næstu helgi.

Kveðja,
Hrannar Már - atvinnudansari.

2005-10-05T12:12:00.000Z

Ég hef ákveðið að taka þessa könnun af síðunni, Andri sigraði þessa lotu léttilega. 6 sögðu að þetta væri í lagi, en 3 að þetta væri ekki í lagi. Þetta er erfitt dæmi, því öll erum við mismunandi - sumir eru þroskaðari en aðrir og gerir það þetta því erfiðara.

Ég ætla ekkert að halda áfram með svona kannanir, þetta skemmir lúkkið sem ég hef hannað - og það má ekki.

En ég hef lítið sem ekkert að segja, nema kannski það að í gær fór ég í fótbolta með Andra Bergmann, Birni Þór, Friðjóni Mar, Halldóri Gröndal og Þorsteini V.

Þessi tími var góður, og mun vonandi koma framhald af honum. Steini stóð sig afbragðs vel, enda þraut æfður fótboltamaður. Þetta var hins vegar í fyrsta skipti sem hann kom við bolta síðan í mars - því hann sat á bekknum í allt sumar; hjá stórliði Breiðabliks.

Sjáumst,
Hrannar.

2005-10-02T20:57:00.000Z

Svakaleg helgi að baki.

Lög dagsins, vikunnar og e.t.v. septembermánaðar eru The Golden Age með Jeff Who? og Two More Years með Bloc Party.

Kjósið í könnuninni, ég og Andri erum að rökræða um þetta.

2005-09-26T21:20:00.000Z

Það koma alltaf svona móment þar sem maður hefur virkilega löngun til þess að blogga - og þá hefur maður e.t.v. eitthvað skemmtilegt að segja. Einhverja sögu, eða jafnvel bara einhverjar pælingar. Ég hins vegar hef ekki neitt, en hef samt einhverja löngun til þess að blogga og ætla því að koma með smá blogg - og þá bara skrifa það sem mér dettur til hugar. Ég er yfirleitt góður í því, en það er náttúrulega bara einn af mínum mörgu hæfileikum (þeir voru nítjánhundruðþrjátíuogeinn síðast þegar ég fór í mína vikulegu talningu á hæfileikum). Það eru samt ekki allir góðir í þessu, sumir er hreinlega lélegir í því að finna eitthvað til að skrifa um á staðnum, td. Þorsteinn V, Steinieini, Steini Mark. Stundum dett ég inn á síðuna þína Steini og þú bara bullar, setur fullt af punktum, kommum og setum (z) útum allt. Þú ert samt alveg frábær gaur, og útlitið á þér spillir þér nú ekki fyrir, en oft kemuru bara með bullfærslur.

Á laugardagskvöldið var kvikmynd í sjónvarpinu sem heitir "The Mothman Prophecies". Ég horfði á þessa mynd, en hafði jú reyndar séð hana tvisvar áður. Hún byrjaði klukkan 00:00 og var sýnd í Ríkissjónvarpi okkar Íslendinga. Þessi mynd skartar kvennabósanum Richard Gere, sem er náttúrulega ein afsökun til að horfa á hana - gráhærður og siginn karlmaður. En allavega, ég hef séð þessa mynd áður, og hún er bara mjög góð. Fjallar í grófum dráttum um atburði sem að gerðust í Vestur-Virginíu fylki í Bandaríkjum Norður-Ameríku; um er að ræða smábæ sem heitir Point Pleasant. Þar sá fólk skringilega veru með rauð augu, vængi og um 2,15 metrar á hæð. Margir sáu veruna og sumir fengu meira að segja símtöl, samtöl og fleira við ferlíkið. Þetta er byggt á sönnum atburðum, þó svo að myndin búi til karaktera.

Vonandi sáu fleiri þessa mynd, eða hafið séð hana. Ég leigði hana td. fyrir tveimur árum ca. eftir að Halldór talaði um hana. Hún heldur manni spenntum allan tímann og ég man eftir því að eiga erfitt með svefn þegar ég sá hana fyrir tveimur árum. Í myndinni á Richard Gere eiginkonu, og hún sér hann og fær krabbamein eftir það.

Ég var að keyra áðan úr Orkuverinu, og sá einhver tvö rauð ljós fyrir framan mig. Ég sagði hátt við sjálfan mig "Fokk! Þetta er Mothman...hann er kominn, og núna fæ ég krabbamein!" en síðan sá ég að þetta voru bara bremsuljósin á risabílnum sem var fyrir framan mig; og Guð, hvað er varð glaður.

Ég hef því ákveðið að vera góður við alla, og bæta fyrir allt það vonda sem ég hef gert í lífinu - þar sem ég hef nú fengið annað tækifærinu í lífinu.

-

Mig langar líka að tala aðeins um óheppni, nánartiltekið óheppnina mína. Ég hef verið frekar óheppinn uppá síðkastið, og er farinn að verða frekar hræddur. Þetta byrjaði á öðrum degi skólans, þegar ég lenti í árekstri á skólabílastæðinu og var dæmdur í órétti - þrátt fyrir að hafa verið tæknilegaséð í rétti. Ég gerði ekkert rangt, en þetta leit bara ekkert vel út skrifað á blað; og síðan var lögreglumaðurinn sem að kom eitthvað skrítinn. Allavega, eftir þetta fór ég að taka eftir því að minnst einu sinni á kvöldi, þegar ég er að keyra og ljósastaurar lýsa - þá slökknar á að minnsta kosti einum AKKÚRAT þegar ég keyri undir hann. Það er spúkí skiljiði!

Þetta gerist svo oft, að ég er farinn að leika mér að þessu. Segi við sjálfan mig "Ætli það verði þessi?" og svo framvegis. Síðan lenti ég í því á Klúbbnum um daginn að ég týndi lyklunum mínum...þá er ég að tala um bíllykla, húslykla, lykla að NFBHS, lykla að skápnum mínum og svo eina aðra lykla sem að ganga ekki að neinu en hafa mikið persónulegt gildi. Ég fór í algjört sjokk, og það geta þeir sem að sáu mig vottað um. Ég leitaði í hálftíma, og fór svona fimm sinnum að barnum og spurði um þá. Síðan fann ég þá reyndar, loksins.

Síðan fylltist mælirinn algjörlega síðasta föstudagskvöld. Ég fór í bíó, og fékk kortið hennar mömmu lánað. Fór í hraðbanka áður en ég fór í bíó-ið og setti kortið hennar mömmu í veskið mitt. Síðan eftir bíó-ið kíktum við í einhvern gleðskap uppá 365 og ég fór svo heim. Þegar ég kom heim fattaði ég að ég var ekki með helvítis veskið mitt. Ég byrjaði á að leita í bílnum mínum, fann það ekki. Hringdi í bíó-ið, en ekkert veski fannst þar. Ég var ekki beint sá vinsælasti hérna heima, en fór á laugardagsmorguninn til Andra og fékk að leita í bílnum hans; ekkert veski. Síðan talaði ég við Snorra klukkan svona 14:04 á laugardaginn, og þá hafði einhver fundið það á 365, og Snorri geymdi það og ég sótti það til hans. Mamma búin að kansela kortinu fram á mánudag og eitthvað vesen.

Ég bíð bara eftir næstu óheppni, annaðhvort verð ég mér sjálfum að bana eða týni mér sjálfum.

Þá bið ég bara að heilsa, og vona að þið kommentið hjá mér. Þetta kommentkerfi er svona frekar fátæklegt oft.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-09-24T12:28:00.000Z

Ég var víst klukkaður í gær. Yfirleitt tek ég ekki þátt í svona rugli, en ég vil bara ekki skemma hringinn - einu sinni þegar ég var lítill þá fékk ég sent keðjubréf, og ég brenndi það - en þetta er allt annað; og mun mikilvægara.

Ég á s.s. að blogga fimm hluti um mig. Og hérna koma þeir.

1. Ég veit ekki alveg af hverju ég er að taka þátt í þessum leik.
2. Ég hlusta á tónlist svona 70% af deginum.
3. Ég spila mikið á gítar, og fikta við píanóleik.
4. Ég fékk 5,2 á sálfræðiprófi og var yfir meðaleinkunn bekkjarins.
5. Ég fann áðan nýja rispu á Ipodinum mínum og reiddist mjög við það.

Jæja, þar hafið þið það. Ég á sennilega eftir að klukka eitthvað fólk - en fyrst ætla ég að fá mér að borða.

Heil og sæl,
Hrannar.

2005-09-16T21:49:00.000Z

Eruði að grínast hvað myndbandið við Glósóli er flott! Ég var með gæsahúð allan tímann, yndislegt myndband. Ég veit ekki hvað það er við Sigur-Rós - þessi tónlist fær mig einhvern veginn alltaf til að líða vel. Þegar ég er kannski pirraður eða leiður, þá fær SigurRós mig bara til þess að líða vel og gleyma algjörlega hlutnum sem ég var pirraður eða leiður yfir. Nýji diskurinn er frábær, sem og Ágætis Byrjun og () (svigi opnast, svigi lokast). Þið getið séð myndbandið hér.

En að öðru;

Í gær var einhver samkoma á Klúbbnum, fólk í Borgó að hittast og svona..ehmm...og auðvitað mætti ég. Ég fór reyndar til Snorra fyrst, og þar var meiri hlutinn af elítunni mættur. Við töluðum saman um tónlist og fleira, og ég komst að því að nokkrir aðilar þarna innan elítunar kunna að meta góða tónlist. Ég týndi lyklunum mínum á Klúbbnum í gær....fór alveg í sjokk. Bíllyklar, heimilislyklar, lyklar af skrifstofu NFBHS - skápnum mínum og svo auðvitað MAUS lyklakippan mín sem ég gæti alls ekki verið án. En ég fann þetta seinna, og þakka Guði fyrir það - þú ert snillingur gamli!

Í dag er ég búinn að vera hálfslappur, mætti í skólann 11:00 (s.s. skrópaði í fyrstu fjórar kennslustundir) og komst að því að sálfræði sem ég ætlaði að mæta í féll niður. Ég tók því bara rólega, tók ákveðið próf, og fór svo í fótbolta. Steini getur alveg staðfest það, að ég átti mína spretti í þessum fótbolta - og fólkið þarna er alltaf að átta sig á því betur og betur hversu tæknilegur og góður fótboltamaður ég er - margir sem líta bara á mig og hlæja....gefa ekki einu sinni á hlunkinn! En svo fæ ég boltann og stend mig....hef stundum gaman af því að líkja mér við vin minn hann Eið Smára.

En ég er að passa í kvöld, og er því bara heima. Ég er, eins og ég sagði áðan, hálfslappur og fer því snemma að sofa. Ég ætla að leggjast uppí rúm núna og horfa á One day in september - heimildarmynd um hryðjuverkin á ÓL 72´og svo er það bara goodnight Hrannar.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-09-13T18:51:00.000Z

Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að maður, sem er blindur á öðru auga, getur ekki keyrt bíl án þess að það hái honum. Ég prufaði þetta áðan, keyrði frá Grafarvogi og upp í Árbæ með hægra augað lokað (hef pottþétt litið út eins og fáviti) og þetta gengur ekki. Ef að það kemur bíll hægra meginn við þig, þarftu að beygja hausnum alveg til hægri - og þá gæti eitthvað verið í gangi vinstra meginn við þig.

En að öðru. Þessi lærdómur minn í gær kom sér svo sannarlega vel, ég sigraði í sálfræði - og fékk verðlaun. Ég sigraði, og er því sigurvegari. Annars var þetta frekar svona gert upp á gamanið, þetta var engin svakaleg keppni - fjórir af tuttugu lærðu heima og unnu þrír af þeim (einn á hverju borði) - í verðlaun fékk ég 1 heilann, s.s. á næsta prófi fæ ég kannski 3,5 en þá hækkar einkunnin mín í 4,5; frábært.

Ég finn það á lyktinni að maturinn fer að verða til, svona þrjár mínútur í hann ef mér skjátlast ekki (sem að ég geri aldrei ef matur er annars vegar) og kveð ég því.

Endilega notið kommentkerfið, fíflin ykkar.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-09-12T20:02:00.000Z

Já komiði sæl,

Ég sit hérna heima og er að læra. Þetta er svona ca. fyrsta skipti sem að ég hef lært heima síðan skólinn byrjaði aftur, og er það ekki að ástæðulausu sem að ég er að læra - ónei. Á morgun er sögupróf hjá mér, og svo beint eftir það er sálfræði þarsem við erum að fara í einhvern "leik" og þurfum að kunna svona 15 menn utanað og allt sem þeir gerðu.

Ég er búinn að sitja hérna síðan 18:02 við það að skrifa niður allt um þessa menn, beint uppúr Almenn Sálfræði - og þetta er að byrja að vera gaman. Ég er að klára þetta, en strax og ég er búinn að þessu fer ég að lesa Sögu. Alltaf þegar ég les, hvort sem það er fyrir skólann, gjébjé eða eitthvað annað þá bý ég mér til ákveðinn lista af lögum og tengi síðan iPodinn við græjurnar. Á þessu mánudagskvöldi er þetta samanblanda af Interpol, Broken Social Scene, Johnny Cash, Sonic Youth, Múm, Sigur Rós, Bítlunum og Bloc Party. Múm, Sigur Rós, Bloc Party og Interpol eiga flesta singula hérna á listanum en svo koma hin böndin saman í bland.

Allavega, á morgun er þriðjudag og þá er vikan næstum því hálfnuð. Ég sé ykkur bara þá.

Ég sá að enginn kommentaði í síðustu færslu - Fanný var sennilega netlaus og Steini á of miklu flippi eftir bikarafhendinguna á laugardaginn. En kommentkerfið virkar, og það stoppar ykkur ekkert!

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-09-10T20:02:00.000Z

Ég uppfærði bloggið mitt áðan eftir langa pásu. Skólinn heldur áfram og verður skemmtilegri með hverjum deginum, svo maður reyni nú að nauðga bjartsýninni smá. Þetta var ekkert alltof skemmtilegt til að byrja með en varð mun skárra þegar ég skráði mig í sálfræði um daginn - sálfræðitímarnir eru skemmtilegustu tímarnir þessa önnina. Sagan var lang skemmtilegust í fyrra, en hún er bara ekki jafn spennandi núna og sálfræðin er mjög skemmtileg. Ýmsar pælingar og alls konar rugl sem að maður lærir þarna.

Ég bætti inn nokkrum tenglum áðan, á fólk sem að ég bæði hef nýverið kynnst og þekkt lengi en hef ekki nennt að bæta inn - einfaldlega vegna þess að ég hef ekki bætt inn tenglum í tæpt ár.

En eins og allir vita þá er ég mikill stuðningsmaður Víkings Reykjavík. Víkingur hefur setið í fyrstu deild þetta árið, en í dag komumst við upp - eða já, við erum ekki pottþéttir en það þarf alltof mikið að gerast svo við förum ekki upp....fór á leik í dag með Halla; Haukar - Víkingur á heimavelli Hauka og Víkingar unnu 6-0 og á meðan það gerðist tapaði KA (eina liðið sem að berst við okkur um eina lausa sætið upp) á móti Breiðablik, meisturum 1. deildar.

Blikarnir fengu einmitt bikarinn afhentann þegar leikurinn var búinn og er Steini einmitt varamarkmaður Blika - hann hefur sennilega fengið að horfa á (já..eða jafnvel snerta) bikarinn.

Ég er að fara eitthvað út, það eru vonandi nokkrir að lesa þetta....skiljið eftir skilaboð ef þið hafið tíma - annars þakka ég bara fyrir innlitið og vonast eftir að sjá ykkur fljótlega.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-09-03T13:25:00.000Z

Ég hef ákveðið að byrja aftur að blogga. Já, allavega á meðan ég er atvinnulaus. Ég er að leita mér að helgarvinnu, en það virðist sem að flestir atvinnurekendur - já eða yfirmenn í verslunum - vilji einungis ráða 17 ára stelpur sem að ganga í g-streng....og klæða sig eins og druslur.

Skólinn er byrjaður og farinn að taka á sig þá mynd sem að við munum öll eftir. Ég er búinn að breyta stundatöflunni minni algjörlega og sjálfsagt allir innan skólans - sem að koma því eitthvað við - orðnir drulluleiðir á að fá ímeil frá mér sem að heitir "Töflubreyting". En ég er loksins sáttur. Ég var með ömurlega töflu til að byrja með, en núna er ég með draumatöflu. Er með Andra Bergmann í ensku403, íslensku303, dönsku202, frönsku103 og íþróttum201. Snorri er einmitt með okkur í dönsku202 og svo erum við allir fjórir (ég, andri, bjössi og snorri) saman í íþróttum. Ég og Bjössi erum svo saman í sálfræði103 og ég er einn í sögu203. Ég er s.s. með draumatöflu. Síðan er það besta við þetta, ég er hættur í öllum áföngum sem að ég vissi að ég myndi ekki ná (sbr. stærðfræði102 og náttúrufræði103) og sé því fram á að fá allar 18 einingarnar fyrir þessa önn.

Í gær héldu Franz Ferdinand tónleika í Kaplakrika og fór ég með Bjössa og Halla á þá. Við keyptum okkur miða fyrir all mörgum mánuðum, en reyndar eftir að tónleikarnir hefðu átt að vera. Þeir áttu að vera tuttugastaogeitthvað júní (eða maí) minnir mig og ég átti enga peninga þá. En við keyptum okkur síðan miða og nutum góðs af þessari töf. Þessir tónleikar voru mjög góðir, spiluðu öll bestu lögin sín - mörg ný og svo var sviðsframkoman geðveik, sem og ljósasjóvið sem að var flott.

Á eftir er síðan landsleikur milli Íslands og Króatíu. Auðvitað fer ég á hann og reikna með að Ísland vinni hann 3-2. Heiðar, Veigar og Eiður skora. Ég reikna einnig með að Eiður leggi upp öll mörkin, nema sitt eigið sem að hann skorar úr aukaspyrnu.

Já, svo þið segið það. Ég er farinn að taka til hérna í herberginu - þessi vika var frekar fljót að líða sökum þess að á þriðjudag og miðvikudag mætti ég í skólann 08:10 og var í honum til 16:00 - eftir það (báða daganna) fór ég að flísaleggja með Birni Þór og Andra og vorum við að alveg fram á nótt! Ég hef því ekki haft neinn tíma til að taka til, og ætla að nota þennan frídag minn til þess.

Ég bið bara að heilsa,

Hrannar Már.

2005-08-12T23:14:00.000Z

Nú er komið að því að klára ferðasöguna. Ég skrifaði fyrri hlutann á meðan ég var úti, og ekki sé ég fram í tímann, þannig núna ætla ég að klára hana þar sem ég er kominn heim.

Eftir að ég skrifaði söguna fór ég að sofa. Ég vaknaði síðan um hádegi næsta dag og fór aðeins í tölvuna. Í kringum tvöleytið fórum við í tívolíið - ásamt mér, Hilmari og Klöru - kærasta Hilmars - fór frændi Klöru, Jón. Í tívolíinu var gífurlegt fjör. Það er mikið af tækjum þarna, en bara svona 6 sem að eru skemmtileg. Þau eru;

Tveir rússibanar, einn sem að fer inní hella og annar sem er risastór og heitir The Deamon.
Eitthvað tæki sem að fer upp, og fer í hringi og fyrir neðan þig er vatn.
Vatnslædið var frábært.
H.C. Andersen húsið var brill
..og svo Golden tower - sjúkt tæki.

Ég fór oftast í The Deamon og Golden tower, enda einu tækin sem að meika sens þarna.

-

Þegar við komum heim fór ég að sofa - vaknaði snemma og fór beint upp á flugvöll. Hilmar og Klara fóru með mér en kvöddu mig þar sem ég gekk inn í fríhöfnina. Ég lét einhverja norn hafa töskuna mína og jakkann minn með öllu dótinu í - og labbaði svo í gegn. Þegar ég var kominn í gegn fór ég beint í Tax Free hliðið og fékk 15000kall endurgreiddann. Ég fór og keypti mér Pepsi en sast svo bara niður með iPodinn og beið eftir fluginu. Loksins var farið að ´board-a´og ég gekk inn í flugvélina. Ég bað um fremsta mögulega gluggasæti, og fékk það - fremsta gluggasætið í vélinni; Gangur 4 Sæti F. Ég sat fyrir aftan gaurinn í Saga Buisness Class - og var ekki með neitt sjónvarp, en mér var alveg sama. Ég sat bara í þrjá tíma og horfði útum gluggann með Interpol, Bloc Party, Múm, Maus og Hjálma í gangi. Loks lenti vélin og ég gekk út. Þegar ég kom niður þar sem maður fær farangurinn aftur sá ég einhvern mann - mann sem ég kannaðist geðveikt við. Ég gerði mér fljótt grein fyrir að hann var erlendur, enda var hann að tala ensku með alvöru bandarískum hreim. Ég fattaði eftir nokkrar sekúndur að þetta var leikari, en ég gat ekki áttað mig á því hver þetta var. Þetta var einhver óþekktur gaur, sem að leikur alltaf aukahlutverk í grínþáttum og grínmyndum. Hann hafði tapað töskunni sinni og var reiður. Ég beið heillengi eftir töskunni minni við bretti 3. Á skjánum stóð ´Flight 205 COPENHAGEN´en á boardingpassanum mínum stóð ´Flight 207 COPENHAGEN´og ég hugsaði "...ahh þetta er pottþétt mitt flug, bara smá villa hjá talnakallinum. Þeir fara ekkert að hafa tvö flug frá sama landi, með næstum eins númeri á sama tíma, that´s just wacked!´og svo sparkaði ég út í loftið.

En allavega, það kom á daginn - þegar ég var búinn að bíða í 30 mínútur allavega - að ég var á vitlausu bretti. Taskan mín var á bretti 1 sem að var falið hinum meginn við vegginn.

Jæja, ég s.s. fer út og vel græna hliðið "NOTHING TO DECLARE". Alltaf þegar ég sé þessa orðaröð man ég eftir atriðinu í Íslenska Draumnum þegar Tóti segir við tollvörðinn "Þúst, það stendur ´nothing to declare´og ég er ekki með neitt!" - yndislegt móment. Ég s.s. labba í gegn og fer svo út á bílastæði, langtímabílastæðið. Mamma og pabbi fóru út daginn eftir mér og skildu bílinn eftir þannig að ég tók hann áðan, þau koma svo heim á mánudaginn og ég sæki þau. Ég var svona 70 mínútur að finna bílinn, borgaði einhvern 5000 kall og dreif mig svo í bæinn.
-

Þetta var ferðasagan mín. Þvílík veisla. Það er náttúrulega fullt af hlutum sem að gerðust en ég skrifaði ekki, en það er bara til að halda þessu stuttu - ég gæti skrifað 200bls bók um þetta ferðalag.

Á morgun þarf ég að fara í Símabúðina, snemma, og panta enska boltann svo ég nái einhverjum leikjum um helgina - þarf líka að versla aðeins. En ég segi þetta gott í bili.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-08-10T16:21:00.000Z

Ég er staddur í Kaupmannahöfn, nánartiltekið miðbæ Kaupmannahafnar. Ég kom hingað út sunnudaginn 31. júlí en var fyrstu fjóra daganna í bæ nokkuð fyrir utan Kaupmannahöfn. Ég ætla að skrifa smá ferðasögu. Ferðasögu sem enginn ætti að láta framhjá sér fara, ég ætla að reyna mitt besta og gera hana stutta, hnitmiðaða og skemmtilega.

Á sunnudaginn fyrir viku, þann 31. júlí, vaknaði ég heima hjá mér í rúminu mínu. Allir mínir vinir voru á útihátíð, já eða í útlöndum, og ég var heima því ég þurfti að fara snemma upp í flugstöð Leifs Eiríkssonar. Ég var að fara með bróður mínum og kærustunni hans. Stutta útgáfan af því er einfaldlega að hann hefur átt heima úti í Danmörku - í bæ sem að heitir Kolding - í ár og kærastan hans er að flytja út núna, en þau eru að fara saman í skóla í Kaupmannahöfn - og ég er einfaldlega að fara í heimsókn / frí.

Á leiðinni naut ég ferðarinnar og beið spenntur eftir að sjá flugstöðina í fjarska - ég hef ekki farið út fyrr en árið 1999 þannig að þetta er allt nýtt fyrir mér. Það hafði enginn áhyggjur af hryðjuverkum þá, allt var rólegt og gott hvað flugstöðvar varðar en núna...núna er öldin önnur. Fólk panikkar þegar það heyrir hurðaskelli og allir eru í brjáluðu skapi. Þegar við komum upp á flugvöll "tjékkuðum" við okkur inn og fórum að tollhliðinu. Ég, eins og eitthvað fífl, set töskuna á færibandið og labba beint í gegn - og auðvitað pípir. Tollvörðurinn, sem btw leit alltof stórt á sig, segir við mig "Ertu með eitthvað á þér?" og ég segi "Jah...ég er með tvær lyklakippur, síma, veski, klink og iPod" - og hann svarar "Já, settu þetta allt í bakka og komdu svo aftur í gegn". Ég geri það, en þá pípir aftur - og þá segir hann "Ertu með belti?" og ég svara því játandi. Hann segir mér að taka beltið af og ég geri það - og þá kemst ég í gegn. Ef þið eruð að hugsa "af hverju var hann með svona mikið dót?" þá vil ég benda ykkur á það að þegar ég kem heim sæki í bílinn minn uppá völl, það er ein lyklakippan. Ég verð einn heima til 15. þannig ég þarf að komast inn heima og það er hin lyklakippan og svo segir hitt draslið sig sjálft.

Ég kíkti eitthvað smá í fríhöfnina, keypti mér nammi en fór svo bara upp í flugvél. Þegar við komum í hana sé ég að við erum í verstu mögulegu sætum - við erum aftast, í röð 35, og það er ekkert pláss; hvorki fyrir fætur né handfarangur því öll súrefnishylkin eru fyrir ofan okkur. Ég þurfti að sitja með töskuna mína milli fótana og leið frekar illa. Ég hugsaði ekkert meira um það, bara tók iPodinn og setti Interpol á. Mér fannst það fyndið þegar við vorum að leggja af stað í vélinni og Leif Erikson með Interpol byrjaði. Frekar skondið að hlusta á lagið Leif Erikson fyrir utan flugstöð Leifs Eiríksson, ekki satt?

ehh.. allavega, þá var flugið ágætt. Við komum til Kastrupflugvallar klukkan hálf tíu að dönskum tíma og tókum tveggja og hálfs tíma lest til Kolding. Vorum komin svona hálf eitt þangað. Ég fór snemma að sofa, í frekar vafasömu rúmi sem að var inni í frekar vafasömu gestaherbergi. Við vöknuðum í kringum hádegi og fórum að fá okkur að borða. Á þessum fjórum dögum sem að ég var í Kolding tókst mér að elska þennan stað - yndislegur bær. Húsið sem við vorum í, s.s. fyrrum heimili Hilmars, var á göngugötunni þannig að maður vaknaði við spænskagötuspilara á morgnana og maður þurfti að labba nokkur skref til að éta. Það eina sem ég át þarna var kebab, falafel og pizza - risapizzasneið, sem að gerir mig saddan, kostar bara 25 danskar. Falafel kostaði 29 danskar og kebab eitthvað svipað - ein dönsk króna er svona 10,5 íslenskar þannig að þetta er nánast gefið. Ég eyddi dögunum þarna í að slappa af, horfa á kabalsjónvarp þar sem ég horfði bara á Melrose Place, Beverly Hills, E.R., Simpsons og þýska JAG þætti - og svo borðaði ég helling.

Á miðvikudaginn fórum við að pabba og Hilmar pantaði flutningabíl. Hann hringdi í fyrirtæki og gaurinn sem hann talaði við var svo þöglumæltur að það var eins og hann væri að tala hebresku. Hvorki Hilmar né kærastan hans skildu gaurinn. Við fórum því í Tourist Center og létum danska konu sjá um þetta. Hún sagði að bíllinn kæmi 7:00 um morguninn. Við höfðum því allt til þarna um kvöldið og vöknuðum klukkan 06:00 næsta morgunn. Við bárum allt draslið niður (íbúðin var á annarri hæð) og biðum eftir bílnum. Við vorum búin að reikna út að fylla bílinn svona hálf átta, fara út á lestarstöð og taka lest til Kaupmannahafnar og koma þangað á svipuðum tíma og flutningabíllinn, en nei - bíllinn kom klukkan rúmlega átta. Við vissum að lestin færi 08:24 þannig að við flýttum okkur að setja í bílinn og hlupum út á lestarstöð og ég var sko að deyja! Við komum á teinana þegar lestin var að fara, allt út af Ulrich´s Flytteforretning. En það var annað vandamál. Fólkið sem leigir þeim nýju íbúðina hér í Kaupmannahöfn hafði ekkert látið heyra í sér. Hilmar var búinn að reyna að ná í þau í viku en fékk alltaf sama símsvara. Við þurftum bara að fara til Kaupmannahafnar og vona að þau væru í íbúðinni, því að þau voru búin að tala um að afhenda hana 4. ágúst - þannig það var góður séns á að þau væru í íbúðinni.

Við náum lest klukkutíma síðar og vorum þ.a.l. klukkutíma of sein til Kaupmannahafnar. Við hlupum frá Norreport, sem er lestarstöð, og hingað í nýju íbúðina í von um að ná flutningabílnum áður en hann færi bara í burtu. Við komum hingað klukkan 12.10 ca. og enginn var í íbúðinni. Við biðum fyrir utan eftir bílnum í þrumuveðri og enginn kom. Síðan klukkan 16:20 kom bíllinn. Já, nei reyndar kom ´bíllinn´ekkert því þetta var allt annar bíll og allt aðrir gaurar. Þeir komu með nótu með sér, sem að hljóðaði upp á 11000 danskar - Hilmar var búinn að fá tilboð upp á 3000 og 3500 danskar. Þessir kúkalabbar komu upp að okkur eins og þeir ætluðu að nauðga okkur öllum - þeir einhvern veginn umkringdu okkur og ætluðu sko að fá peningana sína. Hilmar borgaði þeim, og ég drullaði eitthvað yfir þá á íslensku....eitthvað svona sem að þeir skildu ekki....og við tókum allt úr bílnum. Þeir gerðu ekki neitt nema að keyra bílinn og rukkuðu 120000 íslenskar fyrir það.

Við tókum allt draslið hans út og það lá bara á gangstéttini þar til einn gaur sem á heima hérna bauð okkur að geyma það inni á stigagangi. Við biðum til 20:00 ca. en þá bauðst frænka mín, sem á heima í úthverfum Köben, til að hýsa okkur um nóttina. Við höfðum ekkert heyrt frá fólkinu. Hún kom og sótti okkur, og þá hafði fólkið samband - það var fast í Bangkokk.

Daginn eftir fórum við í íbúðina og fólkið var komið - við fluttum dótið inn og önduðum aðeins léttar. Frænka mín hringdi í Ulrich og sagði honum að hún ætli að tala við neytendasamtök, lögfræðinga og fleira en hann sagðist bara alltaf hafa sagt 11000, og að það væri til á spólu. Hún sagði að ef að það væri satt, þá væri hann bara mjög vel stemndur undir frekari rannsóknir.

Síðan talaði hún við konuna í Tourist Information-inu og hún sagði að hann hefði ekki sagt neitt verð, og að hún væri til í að vitna fyrir það. Neytendasamtökin eru í fríi til 12. ágúst og þá verður Ulrich jarðaður.

Síðan er bara eitt stórt í viðbót sem að gerðist. Á laugardaginn fór í Apple búðina hér í Köben í þeim tilgangi að kaupa nýju iBook 14,2ghz G4 Superdrive 512mb ddr. Þessi tölva er ekki komin til Íslands og var bara að koma út í heiminum fyrir nokkrum dögum - svakaleg vél. Ég fór s.s. þarna inn og talaði við einhvern gaur sem að sagði að hún væri bara ekki komin til þeirra, en hann tók niður nafnið mitt og númer og sagðist ætla að hringja þegar hún kæmi. Ég fór síðan aftur á mánudaginn og þá talaði ég við annan mann. Þessi maður var alltof líkur Brad Pitt eins og hann leit út í Fight Club og var bara hund leiðinlegur. Hann sagði mér að ég gæti eiginlega gleymt því að fá tölvu fyrir föstudaginn, því það væru svona 20 manns á undan mér á lista og eitthvað þannig.

Ég sökk í vægt þunglyndi þegar ég heyrði þetta og missti alla matarlyst. En í gær gerðist dálítið yndislegt. Hilmar þurfti að fara í Apple búðina að kaupa Airport Express og Apple lyklaboð og ég fór með. Þegar ég kom inn sá ég að það voru aðrir gaurar að vinna, þannig ég ákvað að plata þá dálítið og reyna að hösstla úr þeim tölvu. Ég fór að borðinu og sagði þeim að ég væri á lista yfir fólk sem að ætti að fá tölvu og hefði fengið tilkynningu um að tölvan væri komin. Gaurinn fór bara beint á bakvið og náði í eitt kvikindi. Ég bað hann um að geyma hana í 30 mínútur - hljóp hingað ´heim´og náði í peninginn. Ég borgaði 10599 krónur fyrir hana, sem að er svona 111000 krónur íslenskar en ég keypti mér líka þéttan poka utan um hana úr kafarabúningaefni og svo ´sleave´ til að hafa á milli skjásins og lyklaborðsins til að forðast rispur. Borgaði svona 120000 allt í allt.

Yndisleg vél, og verðið náttúrulega frábært líka. Fátt svalara en að sitja með glænýja iBook og með iPod í dockstation-i við hliðina á sér.

En á morgun fer ég væntanlega í tívolíið og svo kom ég heim á föstudaginn. Hlakka til þess, verður fínt að hitta vinina aftur - þ.e. ef þeir muna eftir mér.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-07-25T14:00:00.000Z

Ég er eiginlega bara sjokkeraður á sjálfum mér. Ég er búinn að vera svo upptekinn við það að vinna, stunda líkamrækt með Arnari Grant og auðvitað að kíkja á fótboltaleiki - að ég hef ekkert bloggað. Þetta er náttúrulega fyrir neðan allar hellur, en mun þó batna til muna þegar ég byrja aftur í skólanum; maður nennir bara ekki að blogga þegar maður er að vinna.

En eins og ég sagði, þá er ég að vinna 10 tíma á dag fimm daga vikunnar og stundum um helgi líka. Vinnudagurinn er milli 08:00 og endar í kringum 18:00 - þetta eru svona 55-60 tímar á viku að meðaltali og ég er að klára núna síðustu vikuna mína - þá tíundu. Á sunnudaginn, þegar ég verð búinn að vinna ca. 550-600 klukkustundir - fer ég til Danmerkur. Já, eða ég vona það. Ég fer ekki ef ég fæ ekki launin mín!

Ég stefni á að lappa aðeins upp á bloggsíðuna - kannski setja hvítan bakgrunn og sterkari rauðan lit....halda s.s. Interpol kúlinu.

Annars er ég bara búinn á því, hef ekkert meira að segja.

2005-06-20T23:53:00.000Z

Ákvað að líta aðeins inn og blogga, þó ég sé með svakalegan skurð á hendinni. Ég ætla að hafa þetta stutt, en það fáa sem hefur gerst undanfarið er eftirfarandi;

1. Lenti í árás á laugardaginn.
2. Er með risaskurð á hendinni.

Síðan get ég ekki beðið eftir að fá útborgað, er búinn að pæla alltof mikið í laununum.

Já, og svo sá ég Steina í DV í dag. Steini ef þú ert að lesa þetta, þá hefuru greinilega fengið mikla æfingu í að halda uppi þegar þú ert að hita upp fyrir að fá ekki að fara inná hjá Blikum - leist vel út á myndinni með boltann.

Á fimmtudaginn keppir Víkingur við Breiðablik uppí Smára og auðvitað mæti ég og styð Víking. Fyrsti tapleikur Blika á sísoninu - get reyndar sætt mig á jafntefli, en það er bara vegna Bjarna Jó og Steina.

Góða nótt.

2005-06-14T23:38:00.000Z

Ég bara hef ekki haft tíma í að blogga undanfarið; þið verðið bara að afsaka það kæru lesendur. Ég er að vinna ellefu tíma á sólarhring - sef í svona átta tíma, reyni samt að ná níu tímum, og þessir fimm eða fjórir tímar sem að ég hef þar fyrir utan fara annaðhvort í sjónvarpsgláp eða innréttingar á bílnum. Ég innrétti um helgina hólf sem er fyrir iPodinn. Ég sá þarna strax að þarna gæti ég geymt iPodinn á meðan hann er í beinni tengingu við græjurnar og greip ég gæsina. Ég byrjaði á að teppaleggja 'gólfið' í hólfinu (sem að er á milli bílastjórasætisins og shotgun sætisins (hugsað fyrir geisladiska og kasettur)). Þegar gólfið var teppalagt setti ég þunnan svamp í veggina svo að hann rekist nú ekki í neitt hart í beygjum og loks setti ég annan, þykkan, lítinn svamp sem heldur honum stöðugum svo hann sé ekki á neinni ferð þarna ofan í. Ég lagði svo snúruna þannig að ekkert fari fyrir henni. Algjör snilld, og ég er ekkert smá stoltur af þessari aðgerð minni. Ég kem með myndir seinna.

En já, s.s. það er eiginlega bara vinnudeildin sem ég er mest í. Það eina sem heldur mér gangandi þarna er sú staðreynd að ég er að fara til Danmerkur í enda júlí. Hilmar bróðir minn kemur hingað heim 18. júlí og svo fer ég út með honum og kærustunni hans þarna í enda júlí - ég get sko fullyrt það algjörlega að ef ég væri ekki að fara að eyða peningum í DK þá væri ég ALLS EKKI að vinna þar sem ég vinn - ég væri hérna heima sofandi og fitnandi allan daginn. Í stað þess er ég vakandi ... en ég efast um að ég sé að grennast eitthvað - jafnvel þó ég borði ekkert allan daginn nema kvöldmat klukkan 19:03 og drekki vatn.... - sumir hlutir eiga bara ekki að gerast.

Ég breyttu um útlit, og það er að sjálfsögðu Interpol útlit sem þið eruð að horfa á - þessir gaurar eru ídolin mín og hver veit nema ég kíki á tónleika með þeim í sumar.

En klukkan er alltof margt! Ég er farinn að sofa.

Hrannar.

2005-05-28T00:00:00.000Z

Kominn með bílpróf
Já það held ég nú; drengurinn kominn með bílpróf. Ég ætla að rekja sögu síðustu daga í eins stuttu máli og hægt er.

Ég byrjaði í vinnu á miðvikudaginn. Þessi vinna felst í því að framleiða ákveðna tegund einingarefnis sem fólk byggir hús með. Á miðvikudaginn, beint eftir vinnu, fór ég í ökutíma sem ég endaði uppí Smáralind - en þar átti ég stefnumót við nýju stjórnina, gömlu stjórnina (að Fanný undanskilinni), Berglindi og Huldu Birnu. Við borðuðum pizzur og horfði ég með öðru auganu á úrslitaleik Meistaradeildar Evrópu sem var á milli AC Milan og Liverpool. Á miðvikudagskvöldið fór ég að sofa klukkan 22:04 - eða beint eftir leikinn - vitandi það að ég væri að fara að vinna hálf átta og væri að fara í verklegt ökupróf í hádeginu. Ég hef varla hugsað um neitt annað síðan ég byrjaði að huga að þessu dæmi öllu en þetta próf - og stressið var farið að segja til sín á miðvikudagskvöldið. Ég lá andvaka frá 22:04 og til rúmlega 02:00 - en ég man eftir að hafa snúið koddanum síðast í kringum tvö.

Á fimmtudaginn vaknaði ég með ótrúlega skrítinn verk í öllum líkamanum. Var ég að deyja, eða var ég bara svona stressaður? Ég hef aldrei verið svona stressaður á ævi minni, en ég reyndi að gleyma því í vinnunni og áður en ég vissi af var klukkan orðin 12:00. Ég fór heim og fór svo í prófið sem byrjaði klukkan 13:00. Ég hef ekki beint góða sögu með þessum ökuprófum; ég féll þrisvar á bóklegaprófinu og þegar ég náði - 18. mars 2005 - setti ég C'MERE á og gekk út með bros á vör. Ég hins vegar vissi bara alls ekki hverskonar kvíðaköst og viðbjóður fylgdi því að vera kominn á það stig að geta tekið þetta verklega próf. En allavega, ég fór inn og hitti prófdómarann - kynnti mig og heilsaði honum. Hann spurði mig hvort það væri í lagi að ég myndi hafa farþega með mér og ég leyfði það - enda væri asnalegt að neita því.

Prófið gekk sinn vanagang og svo var það búið - ég stóðst það með prýði (villufjöldi ekki gefinn upp að svo stöddu). Ég fór heim, brunaði niður í Borgartún7 og fékk blað sem er verð með til 6. júní en þá fæ ég skírteinið. Í gær eftir vinnu fór ég og sótti Snorra - við sóttum síðan Bjössa í vinnuna og fórum á leik Fylkis og Vals. Eftir leikinn sótti ég Arnór og við fórum fjórir og fengum okkur ís. Bjössi og Snorri fóru svo heim og ég og Arnór keyrðum uppí sveit - kíktum í heimsókn til frænda Arnórs sem eru góðfélagar mínir og svo fórum við heim, en þá var áliðið.

Ég mætti svo til vinnu í dag og hef verið að keyra með strákunum. Fyrstu dagana býst ég við að eyða miklum pening í bensín - ég er kominn upp í 4000kr. á ca.40 tíma.

En allavega, þið vinir mínir sem eruð ekki búin að keyra með mér - þið verðið bara að bjalla í mig, það komast bara 4 farþegar í þennan bíl og ég læt 'fyrstur kemur, fyrstur fær' regluna bara gylda. Þið hin sem viljið að ég skutli ykkur eitthvað - eins og á Brodway í vinnu eða eitthvað - þið getið gleymt því! Það er alltaf hægt að semja um verð, og get ég verið sanngjarn við rétta fólkið. Fyrsta ferðin er samt alltaf frí - þannig bjallið bara af vild; ég miða svona við 1000 kr. á 15 km.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-05-24T00:10:00.000Z

Imogen Heap - Hide And Seek
Hvernig á maður að blogga? Ég hef velt þessu fyrir mér lengi; hvort maður eigi að skrifa bara einhverja runu af orðum eins og Steinieini - skrifa geðveikt útpældann pistil eins og sumir gera, já eða setja inn lista yfir hluti sem maður hefur gert yfir síðustu daga og vill deila með fólki.

Þetta er allt flókið, en mér finnst best að byrja bara að skrifa - nota mikið af svona flóknum merkjum sem ekki allir þekkja og ekkert vera mikið að lesa það sem ég skrifa...þó ég haldi mér auðvitað innan velsæmismarka.

Það er nokkuð margt búið að ganga undanfarið. Ég er að klára ökunámið mitt - fer í verklega prófið í þessari viku - og er bara bjartsýnn á að ég eigi eftir að fara á leik Fylkis og Vals á fimmtudaginn keyrandi á grænum Hyundai; allir þeir sem vilja koma með eru velkomnir svo lengi sem það er pláss, þetta er 15 manna bíll - sirka.

Á laugardaginn horfði ég Eurovision heima hjá Andra og síðan var farið í bæinn og kíkt í útskriftarpartí. Fanný átti hug minn allan, enda með Framsóknarhúsið - og ég er jú skráður í Framsókn. Ég fór t.d. inná Prikið og hitti Sigga Eyþórs, Valla og fleiri - það voru svo margir inná Prikinu að ég komst ekki fyrir og þurfti að yfirgefa staðinn eftir ágæta dvöl.

Á sunnudaginn horfði ég á lokaþátt The O.C. - þ.e. annarrar seríu. Ég er búinn að fylgjast með þessu eins og ég sé Ameríkani eftir að ég varð hooked á fyrstu seríunni. Ég semsagt niðurhel þáttunum af netinu eftir að þeir eru sýndir í BNA. Þættirnir eru sýndir á miðvikudögum þar (s.s. aðfaranótt fimmtudags að okkar tíma) og maður er yfirleitt kominn með þáttinn á föstudegi eða laugardegi. Þessi lokaþáttur var svakalegur get ég sagt ykkur og gerði eitt lag sinn svip á þáttinn; en það lag heitir 'Hide And Seek' eftir 'Imogen Heep'. Ég hef einnig verið að fylgjast með LOST (Lífsháski) og lokaþáttur þeirrar seríu er einmitt næsta fimmtudag úti í BNA og er þetta mjög spennandi.

Ég fékk líka vinnu í dag - meiri uppl. um hana koma sennilega í næstu færslu því ég er ekki byrjaður að vinna.

En ég er þá bara farinn að sofa - er í fríi á morgun og gæti það verið síðasti frídagurinn minn þartil ég fer út til Danmerkur í ágúst.

Gerið mér bara einn greiða - ekki nota kommentkerfið...ég er farinn að óttast hvað dvelur þar það er svo langt síðan einhver fór þangað inn.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-05-20T01:08:00.000Z

"Ef ég ætti þína ást"
Hvenær ætla Íslendingar að átta sig á því að við erum bara pínulítil land í Atlandshafinu sem getur ekkert í fótbolta, Evróvisíón eða körfubolta?

Ekki misskilja mig; ég elska fótbolta og mæti við hvert tækifæri til að styðja við Íslenska A-karlalandsliðið, en ég geri mér einnig grein fyrir því að við getum ekki neitt miðað við þessi 'semí' lið þarna úti. Við myndum sennilega tapa á móti Notts Kantí - þó að það sé auðvitað félagslið...

Allavega, málið er bara að fyrir Eurovision fyrr í kvöld voru allir svo eitthundrað og sextíuprósent vissir um að við myndum enda í 1-3 sæti í lokakeppninni. Það var enginn að efast um að við myndum komast í lokakeppnina....nei...það var bara gefið. Þetta er náttúrulega algjört rugl að hugsa svona. Þetta lag var ekkert frábært - það var jú sett út sem Eurovisionlag, og byggt þannig upp, en fólkið þarna úti í þessum stóra heimi sá bara við því og fannst það ekkert sérstakt.

Persónulega fannst mér Portúgalski homminn sem söng fyrir Belgíu betri; hann söng allavega af ástríðu!

-

Þorvaldur Bjarni er ábyggilega eyðilaggður - en hann verður bara að líta á staðreyndirnar...já eða kenna Austantjaldslöndunum um að standa með nágrönnum sínum, það er alltaf vinsælt.

Það er auðvitað gaman að horfa á Ísland keppa í Evróvision, þ.e. lokakeppni þar sem maður fær að sjá stigin hrannast inn, en persónulega finnst mér alveg jafn gaman að sjá þjóðþekkta einstaklinga þurfa að éta orð sín hrá.

Ég er farinn að sofa - með 26 einingar undir kodda.

Já, og meðan ég man - ekkert vera að nota kommentkerfið....það er spari, eins og þið hafið væntanlega tekið eftir. Talan '0' er dálítið einkennandi fyrir þetta blessaða kerfi.

Hrannar M.

2005-05-18T15:49:00.000Z

C'mere!
Ég fór í gær á viðureign Fylkis og KR með Birni. Leikurinn var haldinn hérna í bakgarðinum hjá mér - eða á Fylkisvelli - en ég á heima rétt hjá honum. Björn kom hingað á vespunni og við gegnum á leikinn. Ég borgaði 1200 kr. inn en hann bara 500 - ég var brjálaður þegar ég komst að því. En allavega, við hittum Björn Þór (hinn Björn Þór sem allir kalla Litla B nema ég) og frænda hans Ara. En Ari og Björn Þór (Karlsson, ekki Litli B) vinna saman í Húsasmiðjunni. Við vorum þarna að horfa á leikinn, og Bjarni Jóhannsson - vinur minn og kennari - var að lýsa með Gaupa inn í einhverjum Sýnar bíl. En allavega - fínn leikur, þó að KR hafi stolið sigrinum í endann. Eins og lesendur hafa kannski tekið eftir, þá held ég með Fylki í sumar - og á meðan Víkingur er niðri - og það er ekki bara vegna þess að ég á heima hér í Árbænum - heldur vegna þess að Viktor Bjarki Arnarsson spilar með Fylki í sumar. Víkingur lánaði hann, enda á sá leikmaður ALLS EKKI skilið að spila í 1. deild.

En þá að góðu fréttunum. Ég náði bóklega bílprófinu áðan LOKSINS. Núna fara hlutirnir að gerast og ég stefni á að vera kominn með prófið í ágúst.

Skiljið hamingju- og óhamingjuóskir eftir í kommentkerfinu.

2005-05-16T15:57:00.000Z

Víkingur Reykjavík var rétt í þessu að vinna Fjölni 6-1 í Víkinni! Algjör snilld. Ég komst ekki á leikinn, en ég fylgdist með gangi mála í gegnum CTU gervihnött og þetta var góður leikur. Svipaða sögu er að segja af Steina og félögum í Breiðablik. Þeir voru marki undir - 1-0 - en jöfnuðu og unnu svo 2-1. Ég veit ekki hvort að Steini hafi farið inná, enda er hann markmaður og það má bara vera einn slíkur inná í einu; en hver veit nema hann hafi komið inná á 70 mínútu og skorað síðara mark Blika - tekið smá Smækjél á þetta...

En allavega - 6-1 og 1. sæti deildarinnar (vonandi).

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-05-10T18:02:00.000Z

Landsbankadeildin 2005
Landsbankadeildin byrjar eftir nokkra daga; og 1. deild líka. Ég hef ákveðið að "halda" með Fylki í Landsbankadeildinni í sumar. Mitt lið, Víkingur, féll í fyrra og ég á heima í Árbænum þannig ég verð eiginlega að halda með Fylki út þetta tímabil - en síðan kemur Víkingur upp á næstu leiktíð og þá verður trallað.

Ég efast reyndar um að fara mikið á leiki hjá Fylki - þó ég eigi heima við hliðina á vellinum. En ég fer yfirleitt með Halla á leiki og hann er KR-ingur þannig að maður fer örugglega á KR-leiki, og svo auðvitað á Víkingsleikina. Ég ætla sko ekki að snúa baki við Víkingi - allavega ekki strax. En ef þeir fara eitthvað að haga sér illa þá brenni ég Víkingsbúninginn bara.

En mér fannst rétt að láta ykkur vita af þessu, þ.e. að deildin sé að byrja. Á fimmtudaginn fer ég í Stærðfræðipróf og svo er þetta búið. Verst að ég er ekki kominn með sumarvinnu.....

2005-05-07T16:14:00.000Z

Ég hef ekki gert neitt í dag nema að læra. Ég lærði reyndar ekkert það mikið, en ég fór aðeins yfir enskuna. Já, það er alveg rétt hjá þér - það er einmitt enskupróf á mánudaginn. Áður en ég byrjaði að huga að lærdómnum ákvað ég að tengja fleiri hátalara í græjurnar mínar. Ég var fyrr með tvo stóra hátalara, en bætti tveimur við áðan og hefur hljómburðurinn hérna inni batnað um helming. Ég fæ sennilega kvartanir á eftir, enda búinn að vera með þetta í gangi í allan dag. Playlistinn er ekkert flókinn; fyrst kom Silent Alarm, síðan Turn On The Bright Lights - eftir henni kom Antics og svo kom blanda af lögum frá The Go Find, Emiliíu Torrini, Bang Gang, Joy Division og Bítlunum svo eitthvað sé nefnt.

Annars segi ég þetta bara gott, er farinn að skoða gátlistann fyrir enskuprófið og svo segi ég þetta bara gott.

Kveðja,
Hrannar Már Gunnarsson.

2005-05-04T22:23:00.000Z

Sóló-ið í laginu Plans er svo sjúklega ljúft - úff, manni líður bara vel á að heyra það. Það byrjar á 2:57 og er alveg til enda lagsins; sjúkt!

En í dag var ég í íslenskuprófi, og ég get einungis þakkað sjálfum mér fyrir að ég hafi ekki fallið strax á þessari ósköp. Lærði mjög mikið - fór ekkert út í gær; las bara Málsögu eftir Sölva Sveinsson og fór smá yfir Snorra-Eddu. Sölvi Sveinsson er btw. mesti snillingur sem ég veit um, þessi maður kann sko að skrifa bækur um leiðinlegt efni. Endilega hóið í mig og fáið bók bókanna - Íslenska Málsögu - lánaða hjá mér.

Þetta próf var frekar strembið skal ég segja ykkur. Ég er reyndar helvíti sáttur með að hafa ekkert lært setningarfræði - því ég kann ekkert í henni og hún var bara 15% af prófinu. Snorra-Edda var 40% og Málsagan var 45%. Ég sem sagt las Málsögu og fór vel yfir verkefnaheftið og svo fór ég yfir Snorra-Eddu; en ég las hana í byrjun vetrar í sambandi við GB og þurfti því ekki að hafa mikið fyrir náminu í Íslensku203 hvað hana varðaði. En vonandi náði ég þessu prófi; ég trúi ekki öðru. En ég gæti fallið, enda var þetta erfitt próf, og þá verð ég bara að taka þetta aftur með Andra.

Íslenski boltinn fer að byrja - og mitt lið, Víkingur Reykjavík, ætlar sér stóra hluti. Fallið á síðustu leiktíð var bara brandari og ætlum við að vinna fyrstu deildina; en ég hef samt líka hagsmuna að gæta í Breiðablik. Steini er markmaður þar, eins og allir vita, og Bjarni Jóhannsson er þjálfari. Vonandi fara báðir leikirnir sem Víkingur og Breiðablik keppa 1-0 fyrir Víking - Víkingarnir skora þá væntanlega annaðhvort einhver ódýr mörk sem Steini getur klýnt á varnarmennina EÐA varnarmennirnir skora sjálfsmark...ahh..

-

Hann Þorsteinn er samt eitthvað að segja að hann sé varamarkmaður - en það á eftir að vera stutt, ég veit það alveg. Brotnar hnéskeljar hér og þar og málið er bara dautt!

En ég er að hlusta á The Album Leaf núna, og lagið er Over The Pond. Ég kveð ykkur lesendur - og endilega kommentið; þurfið ekki að skrifa neitt, bara þess vegna hafa þetta autt sko - ég vil bara smá staðfestingu á því að aðrir en ég og Bjössi komumst inná síðuna.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-05-03T11:33:00.000Z

Já, ég er mættur - eldsnemma á þriðjudagsmorgni. Sit hérna heima og er að læra - er með græjurnar í algjörum botni og Silent Alarm er á fóninum. Þó maður segi, "á fóninum" þá er það auðvitað algjör vitleysa. Ipodinn situr í dockstationinu sínu og er það tengt í græjurnar með hátæknisnúru; þvílík tækni. En á morgun er próf í Íslensku203 - þarf að lesa Málsögu og læra setningafræði, og ég held ég geti fullyrt það bara hér og nú að ég á aldrei eftir að læra þessa helvítis setningarfræði á einum degi. Ég held að málið sé bara að giska og freista gæfunnar. Fyrsta orðið alltaf FRUMLAG, næsta EINKUNN og svo koma ANDLÖGIN, FORSETNINGARNAR og þetta rugl allt saman. Snorra-Edda er líka til prófs, en hún er ekkert vesen - kann hana mjög vel.

Í gær var sögupróf. Prófið byggðist upp á 40% ritgerðum og 60% spurningum af ýmsu tagi - og ég er náttúrulega lítið fyrir að skrifa, hvort sem það eru ritgerðir, greinar eða fundarskýrslur, og er því ekkert alltof vongóður. En hver veit, kannski tókst mér að skrifa fínar ritgerðir þarna.

En ég er þá bara farinn að læra aftur, þessi Málsaga er ekkert það leiðinleg - en þessi setningarfræði er að gera mig brjálaðan!

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-04-26T21:08:00.000Z

Ég veit ekki alveg hvað það er, en síðustu dagar hafa verið frekar lengi að líða. En það er kannski bara ágætt, því maður á eftir að sakna þessara daga þegar skólinn er búinn. Þetta skólaár er bara búið að vera of skemmtilegt - ég hef kynnst svo mikið af fólki á þessum 8-9 mánuðum að ég gæti ekki einu sinni talið það allt upp þó ég vildi. Þessir einstaklingar tengjast langflestir NFBHS á einhvern hátt, en síðan hef ég kynnst öðrum í gegnum áfangana og enn fleirum í gegnum annað, eins og t.d. GB og fleira.

Ef ég verð kominn með vinnu í sumar, þá á ég eftir að taka mér nokkra mínútu pásu einn daginn og hugsa 'sjitt hvað þetta voru góðir tímar...bara ef ég gæti endurtekið þetta ár' og síðan verður kallað "Hrannar! Farðu að vinna fitubolla!". Ef ég hins vegar verð ekki kominn með vinnu, þá á ég eftir að liggja hérna heima - nýbúinn að borða í fimmta skiptið þann daginn - og hugsa það sama, aftur og aftur, þartil ég græt mig í svefn. Eitt er allavega víst, það verður erfitt að segja skilið við þetta allt saman.

En nóg af væmni - þessa stundina er ég að hlusta á hljómsveitina The Go Find, sem spilar elektróníska-melódíska væmnistónlist; fínt efni. Diskurinn sem ég er að hlusta á heitir Miami - alveg eins og einn singull frá Will Smith á sínum tíma; I'm going to Miami! sem kom, að mig minnir, út á plötunni Big Willy Style sem er auðvitað meistaraverk.

Ég á ekki að mæta fyrr en klukkan 13:35 í skólann á morgun og ætla ég að eyða kvöldinu í að lesa og eitthvað fram á nótt. Það er bara spurning hvað ég les, en ég finn eitthvað - ekki hafa áhyggjur af því. Nei ég meina það, ekki hafa áhyggjur af því - þetta reddast.

En þá segi ég þetta bara gott. Vonandi verður eins gott veður á morgun; mjög þægilegt að vakna á morgnanna og ganga út í þessa sól....maður sættir sig alveg við að taka strætó þegar það er svona gott veður, enda alveg hundleiðinlegt að eiga bíl og hafa bílpróf.

2005-04-23T13:54:00.000Z

"Eins og að drekka eitur, eins og að borða gler"

Í gær fór ég loksins á Der Untergang. Ég hef ætlað á þessa mynd í þrjár vikur, en alltaf brennt mig á sama eldinum; "við náum ekki strætó heim". Og ég einhvern veginn alltaf jafn hissa, viku eftir viku; "ohh já...strætómálið". Og yfirleitt fylgir "Hrannar! Af hverju ertu ekki kominn með bílpróf!?" í kjölfarið.

Þegiði bara eða ég læt FAZMO stúta ykkur öllum!

En allavega, þá er þessi mynd mjög góð. Sýnir alveg það sem gerðist, og ýkir það lítið. Það eru jú reyndar búið til smá til að krydda þetta aðeins; en annars væri þetta lítið spennandi. Ég fór með Halla og Bjössa á hana, en undarfarnar vikur höfum við ætlað á hana klukkan níu en ekki komist vegna þess að við náum ekki strætó heim. Þegar við áttum okkur á því ákveðum við að fara á aðrar myndir og ég hef farið á Be Cool, The Interpreter og Danny The Dog; þær eru s.s svona "í staðinn fyrir" myndir. Seinni tvær eru góðar, en Be Cool er náttúrulega mesta rugl sem ég hef séð og er hægt að sjá einn pistil hér að neðan þar sem ég segi alveg mína skoðun á þeim horbjóði; ég hreinlega skil ekki hvernig ég gat gert sjálfum mér það að borga mig inn á þetta, ég væri frekar til í að horfa á fæðingu!

En það er ca. vika í það að ég fái útborgað. Ég er að fara að fá mestu upphæð sem ég hef fengið inn á reikninginn minn - mesta upphæð sem ég hef fengið útborgað í einu; enda var ég að vinna eins og brjálæðingur fyrstu tvær vikur aprílmánaðar. Reyndar eru þetta bara 8 vinnudagar, en tvær vinnur. Ein vinnan er erfiðisvinna þar sem ég var á ofurkaupi og hin er mest megnis næturvinna; þannig að 90.000 krónur samanlagt er ekki slæmt. En ég er búinn að eyða þessum nítíuþúsundkalli algjörlega í huganum. Ég kaupi mér föt fyrir einhvern slatta; mig vantar t.d. nýjan jakka þar sem þessi sem ég er í er orðinn frekar þreyttur - og svo ætla ég að kaupa mér Ipod dót og bækur. Ég borga síðan gamlar skuldir og ökunám; og hver veit nema ég kaupi mér bensín fyrir eitthvað af þessu, en ég verð að ná bóklega prófinu fyrst.

Allavega, ég er farinn að gera eitthvað annað en að blogga á þessum ágæta degi.

Kveðja,
Hrannar M. Gunnarsson.

2005-04-14T10:17:00.000Z

Bloggstífla að hrjá mig þessa daganna. Ég þoli ekki þegar það gerist...kannski er það vegna þess að skólalífið er frekar dautt þessa daganna - allir að deyja úr stressi fyrir prófin og svona. En ég keypti mér Ipod um daginn og alltaf þegar ég horfi á hann þá lifnar einhver sæla inn í mér - 27900 er ekki mikill peningur fyrir að fá þá tilfinningu oft á dag + að geta haft tæp 1000 lög inn á spilaranum; og svo er maður alltaf að uppgötva eitthvað nýtt!

Hilmar bróðir minn er á landinu í viku heimsókn - hann kom á laugardaginn og fer á laugardaginn - og hann er með einhver 10000 lög inn á tölvunni sinni þannig að ég fékk helling hjá honum af einhverju dóti sem ég hafði aldrei heyrt áður. Ég hlusta mikið á Interpol, t.d., og hann lét mig fá eina hljómsveit sem hitaði upp fyrir Interpol í vetur - Bloc Party - snilldar indie band; ég er með þetta á heilanum og er einmitt að hlusta á hana núna með hjálp Ipodsins. Ég fékk líka hljómsveitir á borð við

Explosions In The Sky, The Album Leaf, Boards Of Canada, The Go Find, Stereolab

Og svo fékk ég líka eitthvað dót sem ég hef hlustað á lengi en hef átt erfitt með að nálgast, eins og t.d. Four Tet, SlowBlow, Bang Gang og eitthvað fleira sem ég man ekki í augnarblikinu.

-

Ég er kominn í smá bloggstuð núna eftir að hafa talið upp þessar hljómsveitir og ætla því að fara aðeins yfir það hvernig ég fór að hlusta á svona góða tónlist - þið þurfið ekkert að lesa þetta, mig langar bara að skrifa þetta.

Þegar ég var 11-12 ára þá var hljómsveitin Limp Bizkit algjör snilld. Ég hlustaði ekki á neitt annað um tíma, en síðan fékk ég Dude's Ranch - aðra plötu Blink 182 - í afmælisgjöf og fór að hlusta á þá. Ég hélt samt áfram að hlusta á Limp Bizkit, en Blink 182 var betri að mínu mati. Ég fékk síðan Enema Of The State í skóinn aðfaranótt 24. desember 2000 minnir mig og þá var ekki aftur snúið. Limp Bizkit gáfu reyndar út aðra plötu á seinni hluta 2001, Chocolate Starfish....alltof langt nafn. Ég hlustaði á hana mikið en síðan fór ég meira að hlusta á svona pönk dæmi - Green Day, Blink 182, Sum 41.....ég var 12 ára!

Sumarið fyrir 9unda bekk byrjaði ég að hlusta á Metallica, Iron Maiden, Ac/Dc og Guns N' Roses; það var ekkert flottara en melódíuríkt þungarokk hjá mér á þessum tíma. Ég var löngu byrjaður að spila á gítar þegar þetta var og hafði mikla ánægju af því að spila t.d. Sweet Child Of Mine, One, Fade To Black og einhver þannig lög á gítarinn - ég var óstoppandi.

Sumarið að 10unda bekk kynntist ég Maus; sjitt það var góð tilfinning. Maus hafði allt! Ég sá bara ógeðslega eftir því að uppgötva þá svona seint...þeir byrjuðu 94' og ég kynntist þeim 2003 sem var algjör synd. Ég hlustaði á ekkert nema Maus á tímabili, en síðan komu hljómsvetir eins og Ensími, Franz Ferdinand, Sigur Rós, Bítlarnir og fleira þarna inn og svo kynntist ég Interpol fyrir svona 8 mánuðum; með betri hljómsveitum sem ég hef hlustað á. Með Interpol komu inn t.d. Kimono, Joy Division, Emiliana Torrini, Four Tet, Broken Social Scene og Múm svo eitthvað sé nefnt. Ég hlusta samt enn á Bítlana, Sigur Rós ofan á þessar hljómsveitir hér að ofan - vúhú. Síðan eiga hljómsveitir eins og Bloc Party eftir að vera á listanum yfir þær hljómsveitir sem ég hlusta mikið á LENGI LENGI.

Þá held ég að þetta sé komið - það eru fáir með jafn

2005-04-07T10:19:00.000Z

Ég er upp í skóla með iPodinn. Helvíti fínt að vera með svona tæki. Ég var áðan í íslensku þar sem ég kynntist nýnasisma á persónulegan hátt....við skulum ekkert fara neitt nánar út í það. Annars hef ég lítið að segja - er að fara að vinna í kvöld, á morgun, á laugardaginn og á sunnudaginn.

2005-04-05T18:27:00.000Z

Ég á afmæli í dag, og á morgun fer ég og kaupi mér Ipod sem ég greiði á staðnum.

2005-04-01T20:52:00.000Z

Vinna er mikið í huga mér þessa daganna. Ég hef verið að vinna eins og brjálæðingur á ákveðnum stað, og nú þegar kominn með allsvakalegan pening í vasann - þar sem það er jú 1. apríl í dag og útborgunardagur. Ég pantaði mér Ipod áðan - hann er kominn til landsins í kringum 10. apríl reikna ég með; ég fæ hann í afmælisgjöf frá mömmu og pabba.

En þessi vinna - var að vinna í gær frá 17:00 og til 22:30 - og þá ætlaði ég að fara að vinna annarsstaðar yfir nóttina, en það gekk ekki upp. Snorri er nefnilega að vinna hjá 365 og ég náði að smygla mér smá inn, en síðan gekk það ekki upp. Ég ætlaði þá að fara í dag þangað, en var kallaður í vinnu í dag á nákvæmlega sama tíma. En ég fæ s.s. að vinna þarna - við að taka niður fyrir árshátíð KBBANKA aðfaranótt sunnudagsins; það verður fjör.

Á eftir fer ég til Andra. Hann er einn heima einhverra hluta vegna og við ætlum að tralla - horfa á vídjó, spila og svona eins og maður gerir þegar maður er að verða 17 ára með vinum sínum sem eru ekkert seinþroska.

En ég kveð - ríkur maðurinn, og á nóg inni af pening sem ég fæ 1. maí og ipodinn verður kominn þá; þvílíkur lúxuz!

2005-03-29T22:44:00.001Z

Ég hef ætlað að blogga undarfarna daga, en það er hvort eð er enginn sem les þetta blogg. Þorsteinn er í útlandinu, eða hann kom heim í dag, og hin tvö sem lesa þetta blogg reglulega láta ekkert á sér bjáta í kommentkerfinu; ætli þau reyni ekki að klína þessu á páskana...

En það hefur verið líf og fjör hjá mér um páskana - eða þ.e.a.s. eftir miðvikudagskvöldið. Ég fór í vinnuna á fimmtudaginn - skrautlegur eftir sigurvímuna á miðvikudagskvöldið - og vann í 9 tíma. Kom heim og fór beint í bíó á hræðilega leiðinlega, og óspennandi mynd í alla staði, sem heitir Be Cool!. Ég fór á þessa mynd með ágætar væntingar, þar sem John Travolta, Danny DeVito, Uma Thurman og Vince Vaughn eru titluð í aðalhlutverkum. En nei sjittafokk! Danny DeVito kemur í einu atriði og segir þrjú orð - sellout dauðans gott fólk. Ég mæli sko ekki með þessari mynd, ekki einu sinni fyrir litla bróður minn sem er 10 ára - þetta er mynd sem enginn ætti að sjá; misheppnuð í alla staði.

Daginn eftir - á föstudaginn - las ég tvær bækur; Íslandssögu A-H og Íslandssögu I-R en um kvöldið fór ég aftur í bíó. Ég fer mjög sjaldan í bíó, og hvað þá tvo daga í röð - en þið verðið að taka með í reikninginn að ég átti næga peninga fyrir páska, og er alveg auralaus í augnablikinu...

Á föstudaginn fór ég á s.s. Robots - sem er snilld. Tölvuteiknimynd sem allir ættu að sjá. Á laugardaginn var ég ekki að vinna og tók því smá hvíldardag - kíkti til ömmu og afa um daginn og horfði á England - N.Írland og Króatía - Íslands. Þess má einnig geta að ég borðaði ýsu hjá þeim sem er einstaklega ljúffeng.

Daginn eftir var páskadagur, og hann fór mest í súkkulaðiát....ég s.s. gerði nákvæmlega ekki neitt á páskadag - nema kannski að lesa smá. Það er nefnilega fátt betra en að lesa bækur á páskadag með Coldplay, Sigurrós, Keane, Joy Division og Interpol í græjunum.

Á mánudaginn fór ég um hádegi til Andra og við gengum til Snorra. Planið var að fara í körfubolta með Andra, Bjössa og Snorra. Við reyndum að fá fleiri með en annað hvort var fólk að vinna eða upptekið af öðrum ástæðum. Við vorum í körfubolta í tæpa fimm tíma, og ég var dauður í líkamanum eftir það. Ég hef ekki hreyft mig svona mikið LENGI - en ég tók svona tíu ÍBÚFENtöflur og sofnaði síðan vært.

Í morgun vaknaði ég klukkan níu.......ég ætlaði að hringja upp í Frumherja; panta skriflegt próf; fara í vinnuna; fara í skriflega prófið OG NÁ; og fara svo heim. EKKERT AF ÞESSU GEKK UPP, nema kannski að ég hringdi í Frumherja. Það var ekkert laust fyrr en á fimmtudaginn og ég fór ekki að vinna vegna þess að enginn fór að vinna þar sem ég hef verið að vinna í páskafríinu. Ég fer s.s. í skriflega prófið á fimmtudaginn, og þá eru bara fimm dagar í afmælið mitt.

Klukkan svona 19:03 fór ég upp í Grafarvog og hitti Bjössa. Við fórum upp í Rimaskóla og þangað komu Snorri, Andri og Halli. Við fórum saman í körfubolta, og aðeins seinna kom Arnór. Þetta var mjög gaman, algjör snilld reyndar. Eftir þennan ánægjulega tíma fórum við út í sjoppu - þar sem frekar vinaleg lögga talaði við okkur - og síðan tók ég strætó heim. Við erum alltof lítið saman allir sex, en kannski er það það sem gerði þetta eins ánægjulegt og raun ber vitni.

Ef ég næ skriflega prófinu á fimmtudaginn, þá fæ ég bílprófið á réttum tíma - ef ekki, þá fæ ég það í kringum miðjan apríl. En skólinn byrjar á morgun; ég er ekki frá því að maður sakni fólksins dálítið....

2005-03-25T00:00:00.000Z

Föstudagurinn langi er án efa einn leiðinlegasti dagur ársins. Ég man einu sinni þegar ég var lítill, þá átti ég einu sinni afmæli á föstudaginn langa - leiðinlegasti afmælisdagur ever; maður mátti ekki gera neitt, og bara einhverjar Jésú-vælur í sjónvarpinu. Allavega, þá er ég farinn að sofa og ég vann erfiðisvinnu í allan dag þannig dagurinn á morgun fer í svefn og rólegheit. Ég vil, svona í leiðinni, kasta kveðju á hann Þorstein V. sem er fastur í útlandinu eins og er; Hæ Steini.

Lög dagsins eru;

Love will tear us apart - Joy Division
This is the last time - Keane
This year's love - David Gray
Staralfur - Sigur Rós
PDA - Interpol
Dramafíkill - Maus
A day in life - Bítlarnir

Bobby Fischer er kominn 'heim' og auðvitað fagnar maður því - djöfulsins sorakjaftur á þessum manni, en ég hef lengi beðið eftir að fá svona mann inn í tilveruna og fagna ég honum Bobbí vini mínum; mér fannst einstaklega fyndið hvað hann vildi ekkert hafa með Sæmund Pálsson og hvað hann viðurkenndi, fyrir framan alþjóð, að hann hafi notað okkur sem bragð til að sleppa úr fangelsi....eða eins og hann orðaði það "You have to fight fire with fire".

2005-03-24T12:55:00.000Z

Gettu Betur 05'

Strákarnir stóðu sig frábærlega í gær og getur enginn með góðri samvisku, og ég meina enginn, neitað því að þeir hafi verið með lang besta liðið í ár. MA-ingar stóðu sig vel, en Baldvin, Beggi og Steinþór áttu þetta svo fyllilega skilið.

Eftir keppnina var kíkt í partí til Steinþórs, þar sem allt kúl liðið var. Klikkað stuð í því teiti, og eftir það tóku allir rútu saman frá Steinþóri og niður í bæ. Maður er enn að jafna sig eftir sigurvímuna - en ég er bara í mat hérna heima og er að fara aftur í vinnuna. Síðan er bara málið að halda uppi heiðri skólans á næsta ári og halda hljóðnemanum í skólanum - ég dey ekki ráðalaus.

Smá spurning í tilefni dagsins, sá sem svarar rétt fær einhvern óvæntan glaðning; Hvað gerðist á Skírdag?

Ég vil fá ritgerðarsvar, ekki einhver nokkur orð.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-03-21T17:44:00.000Z

Gettu Betur 01'

Þessi helgi var fáránlega lengi að líða - ég veit ekki af hverju. Kannski er það vegna þess að þessi næsta vika verður fáránlega troðin hjá mér, en stærsti parturinn af því er auðvitað miðvikudagskvöldið þegar strákarnir mæta liði MA í Smáranum - íþróttahúsinu í Kópavogi. Í gær ætlaði ég að fara í Perluna - á ódýra tónlistarmarkaðinn, en það dó eiginlega bara strax - hafði ekki tíma né far. Ég fór síðan í gær í 11/11 með Birni og kom síðan heim og horfði á 24. 24 var svakalegur eins og venjulega og eftir 24 kom lokaþáttur Nip/Tuck - sunnudagskvöldin eru svona hjá mér, það er bara horft á sjónvarpið allt kvöldið. Þessi þáttur var svakalegur, sjitt! Ef það sá hann einhver hérna, þá endilega startið umræðu í komment kerfinu - ég vil ekki eyðileggja þetta fyrir fólki sem vill sjá endursýninguna á þættinum. Eftir Nip/Tuc spurði ég mömmu hvort hún vissi um spóluna sem inniheldur sjónvarpsviðureignir Borgarholtsskóla í Gettu Betur 01' og auðvitað vissi hún hvar hana væri að finna. Ég horfði á spóluna - alveg frá 23:06 og til svona 02:14 - algjör snilld. Bróðir minn var í liðinu þetta gullár og var einstaklega gaman að taka eftir hvað kennarar manns eru orðnir gamlir eitthvað. Ég spottaði þarna helling af kennurum sem kenna mér, eða hafa kennt mér, og þeir voru bara tíu árum yngri - þó að það séu bara fjögur ár síðan þetta var.

Páll, Sæmundur og Hilmar - bróðir minn - voru þarna saman og rúlluðu upp FÁ í átta liða úrslitum - MS í undanúrslitum - en áttu svo við MR í úrslitum. Sá úrslitaleikur er með mest spennandi úrslitaleikjum fyrr og síðar. Þegar sex stig voru eftir í pottinum var staðan 28-34 og gerði Sæmundur sér lítið fyrir og svaraði báðum vísbendingaspurningunum (sem gáfu 3 stig hvor) þegar aðeins nokkur orð af spurningunni voru komin fram - staðan var því 34-34 og þurftu liðin að fara í bráðabana.

Það var líka mjög fyndið að sjá hvernig Ármann og Logi lágu algjörlega í gólfinu með bráðabanann - ekkert æft og þeir voru alls ekkert vissir hvort að það ætti að vera eitt eða tvö stig sem þyrfti að fá til að vinna. Fyrsti sagði Logi "Já, bara eitt stig" og svo kom vandræðleg þögn og hann sagði "...uhh...tvö stig! tvö stig verða það" eftir að tæknimaður hafði bent honum á það. Borgarholt svaraði fyrstu rétt, og þá man ég að t.d. mamma gat ekki horft á þetta af spenningi, en síðan svöruðu MR-ingar (Svanur, Hjalti og Sverrir), tveimur spurningum eftir það og sigruðu; 36-35.

Hljóðneminn hefði getað komið upp í Borgarholt þetta kvöldið, en gerði það ekki. Ég hef hins vegar fulla trú á því að þann 30. mars - þegar skólinn hefst á ný eftir páskafríið - eigi hljóðneminn eftir að standa inn í verðlaunaskáp Borghyltinga sem er staðsettur hjá mötuneytinu.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-03-19T19:24:00.000Z

Hallelujah!

Ég ætla að fara aðeins yfir dagskrá síðustu daga. Ég ætla ekki að hafa þetta svakalega langt, þar sem ég er alltof þreyttur eftir langan og erfiðan vinnudag.

Á miðvikudaginn gerði ég fátt. Mætti í skólann, var í honum frá morgni til 15:10 - þá fór ég á GettuBetur æfingu og svo var GettuBetur um kvöldið. Keppnin var á Akureyri og horfði ég á hið rólega lið MA sigra sitjandi "meistara" - Verzlunarskóla Íslands.

Á fimmtudaginn var Söngvakeppni Borgarholtsskóla haldin, og fór allur dagurinn í að gera hana reddí. Um morguninn redduðum við sviðinu, um hádegið redduðum við ljósunum - og þar hitti ég vin minn Gísla Berg einmitt uppá Stöð2 - og svo þurftum við að redda helling í viðbót, t.d. hljóðkerfi og svona, en það var komið áður en keppnin byrjaði. Ég og Fanný áttum nokkur Golden Moment þarna áður en keppnin byrjaði, en ég ætla ekkert að fara að tala um þau hér. Ég tók auðvitað þátt í söngvakeppninni - söng Hallelujah í flutningi Rufus Wainright. Ég plokkaði píanó-ið á falska kassagítarinn minn - MEGAS TVÖ gott fólk!
Einn dómarinn kom að mér eftir keppnina, s.s. eftir að það var ljóst að ég vann ekki, og sagði að ég væri mjög fær á gítar - en gæti ekki sungið...

Á föstudaginn fór ég í skólann - kom heim - fór í Ökuskóla tvö. Það er frábær tilfinning að vera búinn með þennan helvítis ökuskóla. Framhaldið er því ljóst - tek bóklega prófið og næ. Tek verklega prófið og næ - og svo þann 5. apríl klukkan 06:56 fer ég af stað héðan og tek smá rúnt um bæinn - kem svo þarna rétt fyrir átta og sæki Andra Bergmann, Arnór Pál, Arnór Ó, Björn Þór og loks Snorra OG kannski Halla, ef honum vantar far. Þetta er samt alls ekkert staðfest - þeir sem vilja fá far í skólann þriðjudaginn 5. apríl verða bara að láta mig vita. 4-5 sæti laus. Það væri svosem ekkert mál að koma við að Lækjargötu 4 eða svo, ef þú skilur hvað ég á við. Hrannar@bjornthor.com ef þig vantar far.

Síðan í morgun fór ég að vinna - nánartiltekið klukkan 09:00. Ég hef aldrei unnið þarna áður og vil því segja sem minnst um þetta. Það eina sem þið þurfið að vita er að þetta er erfiðisvinna sem borgar svo há laun að ég skalf þegar ég heyrði það. Ég verð að vinna þarna í páskafríinu og það verður svakalegt fjör hjá mér 1. apríl - þegar ég fæ útborgað - en þó ekkert á við fjörið þann 5. apríl.

Ég er farinn að horfa á sjónvarpið og svo sofa, ég er svo þreyttur. Og ég veit ekki alveg hvað ég var að segjast ekki ætla að hafa þetta langt í byrjun....þetta er ritgerð!

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-03-15T19:43:00.000Z

Starfskraftur framtíðarinnar!

Mig vantar vinnu fyrir sumarið. Í fyrra byrjaði ég snemma að leita, en þegar þú ert nýorðinn 16 ára þá vill þig enginn í vinnu. Þetta árið byrjaði ég líka snemma, og þetta miðar aðeins betur en í fyrra; maður er kominn í framhaldsskóla og svona. Undanfarnar vikur hef ég verið að vinna að þessu - og hef meira að segja farið í eitt fyrirtæki og talað við eitthvað lið. Ég fékk reyndar það svar að sú búð, sem ég fór í, væri full - en að ég ætti að tala við einhverja aðra konu og ég er að vinna í því máli í dag. Ég er búinn að senda ímeil, atvinnuumsóknir og konfektkassa útum allt og bíð eftir svörum frá þeim aðilum.

Björn Þór Jóhannsson hefur hjálpað mér á ákveðin hátt - takk fyrir það.

Ef að þú veist um einhvern sem gæti hjálpað mér, eða jafnvel bara reddað mér vinnu, sendu þá skeyti á hrannarm@bjornthor.com og þú færð konfektkassa að launum ef einhver hjálp er í þér.

Ég er ekkert að ætlast til þess að fólk sem bara datt inn á síðuna geri það - en ef þú þekkir mig, og þér er vel við mig, þá endilega taktu þátt.

Ég er þá farinn að læra,
Hrannar Már Gunnarsson.

2005-03-11T22:41:00.000Z

"You met me at a very strange time in my life"

Í dag fór ég í skólann, en eftir hann fór ég beint til Andra. Ég var hjá Andra þar til klukkan svona hálf fimm, þá kom Kalli - frændi Andra - á imprezunni frægu og keyrði okkur á MORFÍS keppnina sem haldin var í Verzló. Það vill einmitt svo skemmtilega til að hann Kalli er einmitt verzlingur þannig að hann kom með á keppnina.

Við mættum alltof snemma en það var góð stemning fyrir keppnina hjá báðum liðum. Verzlingar voru reyndar með einhverja atvinnutrommara með sér og svo slönguna frægu sem dansaði brjálaðslega fyrir keppnina. Ég var orðinn svo leiður á að sjá ekkert lukkudýr frá Borgó - þannig ég ákvað að fara upp á svið, í bleika borgó-spandex-gallanum mínum og dansa með slöngunni.

Það vakti víst mikla lukku...

-

Verzló sigraði með ca. 200 stiga mun. En allavega, eftir keppnina kom ég heim og horfði á Fight Club. Með betri myndum sem ég hef séð - og af því ákvað ég að horfa á hana aftur. Ég var að horfa á hana í svona tólfta skipti, og alltaf líður manni jafn skringilega þegar Edward Norton segir í endann "You met me at a very strange time in my life." og Where is my mind með Pixies hljómar er byggingarnar falla til jarðar - svona fiðringstilfinning í mallakútnum; sama tilfinning og í endann á La Vita E Bella og fleiri myndum.

Núna ákvað ég bara að blogga, og er að horfa á úrslitin í Ídolinu með öðru auganu - það er ekki búið að tilkynna sigurvegarann, en ég vona að Hildur vinni þetta; þó mér sé eiginlega alveg sama.

Ég vil nota tækifærið og óska liði Borgarholtsskóla - sem og þeim öllum sem hafa verið í því þetta tímabilið - til hamingju með að hafa komist svona langt.

Ég sá áðan að Franz Ferdinand er að koma í maí að halda tónleika hér á klakanum - og ætla ég pottþétt að reyna að fara á þá...

2005-03-10T21:20:00.001Z

Það var gaman í gær þegar Borgarholtsskóli laggði Menntaskólann við Sund í Gettu Betur; eða laggði? Keppnin fór 38-15 okkur í vil og stóðu fagnaðarlætin langt fram á nótt – ég var kominn heim rúmlega tvö.

Fyrir nokkrum dögum ákvað ég að taka þátt í söngvakeppni Borgarholtsskóla. Söngvakeppnin er eftir viku, s.s. næsta fimmtudag, og ætla ég að taka Mugisonstælinn á þetta – mæta með kassagítar og kasettutæki og plokka fallegt lag og syngja með. Ef ég vinn ekki er ekki í lagi með fólk. Ég er kannski laglaus, en hvaða máli skiptir það í svona keppni?

Í dag tók ég upp lagið í minni útgáfu, og hef verið að leika mér að mix-a það hérna í kvöld eftir að ég kom heim, og ég tek það með mér í skólann á morgun; þar fær elítan að segja sitt álit á útgáfunni og ég breyti laginu sjálfsagt eftir þeirra ábendingum...er ekki fílingur fyrir að heyra lagið á morgun? :/

Í dag vann ég líka einn mesta sigur sem ég hef unnið á minni skólagöngu. Ég fékk 8,0 fyrir ritgerð sem ég skrifaði um Bítlaávarpið í Íslensku203 (handskrifaði ritgerðina í tíma) og svo náði ég yfir 6,5 í íþróttaprófi ÞANNIG AÐ ég fæ að sleppa við lokapróf og er því búinn að ná áfanganum!

Allavega, ég kom áðan úr Ökuskóla2 – helvíti á jörðu. Það eina sem gerir þetta fínt er að Andri Bergmann er þarna með mér. Við ákváðum að taka þetta saman, þó ég eigi afmæli næstum því þremur mánuðum á undan honum. Fyrsta kvöldið var í kvöld, og síðasta kvöldið verður á morgun – sem þýðir að ég missi af MORFÍS; sem er algjör synd. Ég var farinn að hlakka mjög til, en þetta er annað hvort spurning um að fresta bílprófinu um viku og fara á MORFÍS eða sleppa MORFÍS og fá bílprófið á réttum tíma.

En já, við sjáumst vonandi í skólanum á morgun – þ.e. ef þú ert svo heppinn að vera Borghyltingur. Og ef svo einkennilega vill til að þú sért í Elítunni, þá er ekkert annað í stöðunni en að kvíða fyrir að heyra dýrðina; því að öll lög sem þú hefur heyrt, og elskar, verða bara skítur miðað það það. Föstudagar eru reyndar frekar dauðir dagar hvað nemendaráðið varðar, en ég vona að ég komist í að spila lagið fyrir ykkur þrátt fyrir það.Kveðja,Hrannar Már Hasselhoff.

2005-03-10T01:50:00.000Z

Áðan for ég á gettubetur keppni borgó og ms sem haldin var i MS. Borgó rústaði keppninni og eiga Baldvin, Beggi og Steini auðvitað fucking hrós fyrir; 38-15 (leiðrétt) - en ég man samt ekki mikið.

MS-ingar eiga stórt klapp á bakið fyrir frammistöðuna til þessa.

Eftir keppnina fór ég á klúbbinn og þangað mættu allir. Ég var að koma heim, og tala bara við ykkur á morgun.

2005-03-07T22:15:00.000Z

Jájájá allt að gerast!

Ég bloggaði síðast eftir Glæsiballið margfræga og fannst því réttast að koma með nýjan pistil svona í tilefni af því að ég fór í skólann í dag eftir að hafa ekki séð liðið í heila fjóra daga. En áður en ég fer eitthvað að skrifa um daginn í dag finnst mér réttast að fara yfir helgina í máli og myndum.

Á föstudaginn svaf ég út og fór með Birni á Skalla - sem er rétt hjá Ölgerð Egils Skallagrímssonar. Ég fór síðan heim og um kvöldið skelltum við okkur á kvikmyndina HITCH. Hitch er fín, en hún er allt of lengi að enda, og alla myndina gat ég ekki hætt að hugsa um eina manneskju sem snerti hjarta mitt kvöldið áður - NEI ANDSKOTINN, Steini komst aðeins í tölvuna og missti sig aðeins eins og hann hefur verið þekktur fyrir undanfarna daga!
...ekki það að þessi manneskja hafi ekki snert hjarta mitt...

Ég fór að vinna á laugardaginn og fór að sofa snemma.

Ég fór að vinna á sunnudaginn og gerði eina og hálfa blaðsíðu í ritgerð og horfði á 24 og fór svo að sofa snemma.

Ég vaknaði svo í morgun klukkan 07:02 og fór í sturtu. Ég gerði allt reddí og var skutlað í skólann. Ég mætti klukkan 08:10 og fór á GB æfingu, en svo eftir fór ég í Ensku303. Ég og Steini vorum lítið þarna inni, fórum eitthvað fram á gang en komum svo aftur inn og gerðum þau verkefni sem við áttum að gera. Þegar enskan var búin, klukkan 11:25, var ég kominn í gat sem var frá 11:25 og til 15:10; alveg yndislegt...

Ég var inni á skrifstofu með fullt af liði, en svo kom að því að allir fóru í tíma og þá tók ég mig til og tók aðeins til á skrifstofunni; enda vinn ég við það, þannig ég þekki þetta jú.

Ég fór svo í Stærðfræði og komst að því að ég dúxaði próf sem ég tók fyrir tveimur vikum og eftir það fór ég heim. Þegar ég kom heim kláraði ég ritgerðina sem ég hafði byrjað á á sunnudaginn, en ég skila henni á morgun. 5 bls ritgerð um Halldór Laxness sem ég er mjög stoltur af. 12 punkta Times New Roman letur og 1,5 línubil.

Allavega, ég er farinn að sofa - endilega notið komment kerfið ef þið viljið koma einhverju á framfæri. Ég vil einnig minna á símalínuna mína sem er opin allan sólarhringinn, 6929491.

2005-03-04T17:54:00.000Z

Útúr hvíldur og sæll býð ég fólki góðan daginn. Þetta var kannski aðeins of hatíðleg byrjun á þessu margumtala bloggi - en það er sko ekki að ástæðu lausu. Í dag var ég í fríi, og gat því náð upp svefni eftir verk vikunnar sem er að enda. Í gær var Glæsiball Borgarholtsskóla og var það auðvitað algjör klassík.

Í síðustu viku hefur fjöldi fólks verið að plana þetta kvöld og þemadaganna tvo sem voru á undan því. Þetta hefur verið frábær skemmtun að halda utan um þetta, og getur maður gengið stoltur um ganga skólans eftir að hafa gefið eitthvað af sér í þetta.

Ballið byrjaði á frábæru opnungaratriði, söngatriði, þar sem Björn Þór Karlsson og Fanný Guðbjörg Jónsdóttir tóku 'Total Eclipse of The Heart' eftir Bonnie Tyler. Ég, ásamt tveimur öðrum piltum, var í bakröddum og gekk þetta atriði bara mjög vel. Ég er reyndar að gleyma einu, sem er eiginlega mikilvægara en allt hitt, og það er það að ég var með date á þessu balli - ...auðvitað.

Date-ið að þessu sinni var engin önnur en söngkonan, með meiru, Fanný Guðbjörg (sem ég nefndi hérna áðan) og var það afar ánægjulegt að geta fylgt henni í gegnum súrt og sætt á þessu balli. Ég er ekki kominn með bílpróf enn og var svona að pæla í því að sækja Fanný bara á gamla mátann - ég er nefnilega kominn með æfingarleyfi. Hugmyndin var svona; Ég sæki Fanný með mömmu eða pabba í framsætinu (eins og lög segja til um) og málið væri dautt. En það var svo mikið að gera hjá okkur rétt fyrir ballið að við bara redduðum því öðruvísi.

Fyrir þá sem vita ekkert um Glæsiböllin, þá er þetta árshátíð skólans í ár og voru því verðlaunaafhendingar. Þemað í ár var Óskarinn margfrægi og voru þeir sem að unnu gefnar styttur - alveg eins og Clint Eastwood og fleiri fengu s.l. sunnudag. Ég og Fanný vorum fengin til að afhenda tvenn verðlaun, og þegar ég var þarna uppi á sviðinu, þá leið mér bara eins og alvöru kvikmyndastjörnu - enda allir í sínu fínasta og stemningin & spennan þvílík. Síðan var komið að óskarnum fyrir 'Flippara Borgarholtsskóla' - en þau verðlaun afhentum við ekki. Salurinn tók andköf, '...og tilnefndir eru Hrannar Már Gunnarsson, Eyþór eitthvað eitthvaðsson og Sigurður Grétar Kristjánsson!...' ég hélt að það ætlaði að líða yfir mig!

En svo kom nafnið hans Eyþórs upp og ég vann ekki - en lítill fugl hvíslaði að mér að ég væri í öðru sæti - EN ÞAÐ ER BARA EKKI NÓG! Ég get reyndar huggað mig við það að ég var eini businn á þessum lista og gæti því bara haldið áfram og unnið þetta næst - ...

Björn Þór Karlsson var tilnefndur sem Bjartasta Vonin en hann vann ekki heldur - GettuBetur liðið tók þau verðlaun að sjálfsögðu.

Ég vil bara nota tækifærið og þakka öllum fyrir kvöldið í gær - og þá sér í lagi Fanný.

Kveðja,
Hrannar Már - og afsakið hvað þetta er langt.

2005-03-03T07:45:00.000Z

Ég er að blogga klukkan 7:45 að morgni, og það er ekki bara vegna þess að það er skondið - heldur er þetta eini tíminn sem ég gat hugsað mér. Að baki er ótrúlega annasöm vika þar sem ég hef verið að vinna mikið uppi í skóla með frábæru fólki - og í dag er síðan rúsínan í pylsuendanum; Glæsiballið.

Í gær unnu strákarnir MH. MH voru með feikigott lið og réð síðasta spurningin úrslitum. MH voru samt yfirleitt alltof fljótir á bjölluna og kostaði það þau stig, en stressið sem er í gangi er ekkert lítið skal ég segja ykkur.

Ég er búinn að vera uppi í skóla frá 08:10 til 22:00 síðustu þrjá daga, og ég verð lengur í kvöld - þar sem árshátíðin er haldin uppi í skóla.

Á eftir ætla ég í klippingu á einhverja kellingastofu með Bjössa. Hann fer alltaf á sama staðinn sem er langt fyrir utan Grafarvoginn, og þegar ég sagði mömmu frá því sagði hún 'ehh... þetta er kellingarstofa..' þannig að hann Björn er nú meiri piparkelling en við höfðum hugmynd um. En ég ætla að gefa þessum stað séns svona einu sinni - og ef þetta er eitthvað hræðilegta illa klippt, þá læt ég Snorra bara krúnuraka mig og málið er dautt.

2005-02-27T22:52:00.000Z

Einstaklega ánægjuleg helgi

Það er mjög langt síðan ég hef ekkert unnið um helgi. Ég hef verið að vinna á ákveðnum stað síðan í október minnir mig og eiginlega hverja helgi - ég man allavega ekki hvenær það var síðast sem ég var í algjöru fríi. Þessa helgina gerði ég lítið annað en að slappa af. Foreldrar mínir keyptu sér jeppa á föstudaginn, Mitsubishi Pajero. Á föstudaginn fór ég svo að hugsa út það að eftir tæpar fimm vikur verð ég (ef að Guð lofar) kominn með bílpróf. Það verður frábært; ég verð keyrandi um á Toyotu Corollu sem er næstum jafn gömul mér. Afi minn keypti kerruna fyrir ca. fimm árum, svo fengu mamma og pabbi hann fyrir svona ári til að auðvelda þeim að komast milli staða og núna fæ ég kvikindið - 5. apríl gott fólk!

Á föstudaginn var ég bara í rólegheitum eftir skóla en svo kom Björn Þór hingað og við horfðum á ídolið saman. Ég vaknaði svo á laugardaginn og var rétt vaknaður þegar Snorri hringdi og bauð mér heim til sín að horfa á Gladiator. Ég fékk mömmu til að skutla mér og eftir Gladiator fórum við heim til mín - já, það er rétt; uppí Árbæ - og horfðum á Sideways. Ég tók lappann og hendi hann ofan á sjónvarpshengið og tengdi hann í græjurnar þannig þetta var bara eins og alvöru heimabíó og það gekk vel. Síðan um kvöldið var ég að passa vegna þess að mamma og pabbi fóru á stærstu árshátíð landsins - hjá Íslandsbanka og Sjóvá, en það vill svo skemmtilega til að mamma vinnur hjá Sjóvá (Almennum).

ALLAVEGA, þá kom Bjössi hérna um kvöldið og við hengum hérna. Síðan kom forsetinn í heimsókn í kringum 23:04 og svo fóru allir heim. Ég er ekki að tala um Ólaf Ragnar, heldur Gunnar Inga Sveinsson, forseta allra Borghyltinga.

Og núna er sunnudagur. Ég hef ekki gert neitt í dag nema að fara út í 11-11 með Birni. Björn kom á vespunni góðu og reiddi mig héðan og uppí 11-11 og frá 11-11 og hingað; frábær ferð. Ég er farinn að lesa smá og svo horfi ég á Óskarinn sem byrjar eftir ca. tvær klukkustundir.

Sé ykkur í næsta lífi þegar við erum öll kettir!

2005-02-24T15:21:00.000Z

Já góðan daginn,

Allt brjálað að gera hérna í skólanum vegna þessara þemadaga sem verða í næstu viku. Við sem sjáum um þetta vorum í dag að skrá fólk niður á námskeið sem það vill taka þátt í og sum okkar gengu í stofur - við dreyfðum líka miðum til gangandi manna hér á göngunum og á einum tímapunktinum - þegar ég var að dreifa flæers kom einn gaur að mér og fékk - og svo kom annar, og eftir smástund voru tuttugu manns fyrir framan mig; ég líkti þessi við það þegar maður gefur öndunum brauð, fyrst kemur ein - svo önnur og svo tuttugu!

Allavega, þessi dagur er búinn að vera ánægjulegur og auðveldur - fátt skemmtilegra en að sitja ásamt svona 15-20 manns við langt borð og skrá niður þúsund manns á námskeið; spennan gífurleg og maður svitnar við að hugsa um það.

Ég er enn uppi í skóla að vinna að þessu en datt í hug að skella inn smá bloggi í tilefni dagsins. Vonandi sjáumst við flest á Glæsiballinu, glæsileg að vanda - og þið hin sem eruð að fara til Frakklands, ég sé ykkur bara á morgun í skólanum og eitthvað meira eflaust.

Hrannar Már.

2005-02-22T18:42:00.000Z

Þunglyndissýki 103

Þessi dagur er búinn að vera algjört helvíti. Ég hef aldrei verið jafn pirraður eins lengi og í dag - ég vaknaði pirraður og ég sofna pottþétt fucking pirraður á eftir. Ég mætti í skólann 09:55 og fór í ensku303; sá tími var fínn, enda alltaf kátt á hjalla með Steina og Birni Þór (þó hann hafi ekki mætt sökum veikinda) en svo kom langt gat og ég fann strax fyrir pirring. Hann var ekki vegna þess að ég var svangur, ég bara var ógeðslega pirraður, reiður og syfjaður. Ég var inni á nemendaráðsskrifstofu á fundi meira og minna frá 11:00 til 13:35 og allan tímann á meðan ég sat þarna inni var ég pirraður. Síðan fer ég í tíma, og var pirraður, og svo fór ég í annan tíma og fékk að vita að ég féll í prófi sem ég var hundrað og tíu prósent á að fá yfir átta í!

Ég fór heim ógeðslega pirraður og hef verið það síðan ég kom heim.

Björn Þór Karlsson fer í taugarnar á mér akkúrat núna þegar ég skrifa þetta, og það versta er að ég veit ekki af hverju. Hann hefur varla gert neitt rangt, fyrir utan að vera sjálfsumglatt fífl.

Allavega, ég ætla að hætta áður en ég fer að tala niður til fólk og biðst bara afsökunnar á þessum ummælum um Björn Þór hér að ofan.

* Ég er nokkuð viss um að þessi pirringur stafi af þessari helvítis andskotans þoku sem er útum allt!

2005-02-21T17:52:00.000Z

Ég breytti aftur um útlit - ég veit ekki af hverju. Google útlitið fór í taugarnar á mér daginn eftir að ég setti það inn og ákvað ég að setja standard útlitið aftur á. Fixedsys, svart og bleikt letur og málið er dautt.

Ég er farinn að horfa á Nágranna, notið endilega bleika kommentkerfið!

2005-02-18T20:08:00.000Z

Ég ákvað að breyta útliti síðunnar frekar mikið í þetta skiptið. Eins og mjög eftirtektarsamt lið tekur eftir er þetta mjög svipað leitarvélinni Google.com - og er þessi bloggsíða hönnuð inn í google, þ.e. maður getur bæði lesið bloggin mín og leitað að einhverju sér til dundurs.

Ég ætla ekki að hafa þetta langt; er mjög upptekinn í augnarblikinu og hef ekki beint tíma til þess að blogga; við sjáumst.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-02-13T13:22:00.000Z

Fuck me Freddy/Hvert þó í hoppandi!

Ég horfði á tvennar myndir í gær og eina verðlaunahátíð - og gerðist þetta allt eftir klukkan 18, enda var ég að vinna. Kvikmyndirnar voru Collateral og Dreamcatcher, sem ég hafði reyndar séð báðar áður - verðlaunahátíðin var auðvitað Bafta-hátíðin. Mig langar að tala aðeins um Beinar þýðingar gott fólk.

Í Draumafangaranum (takið eftir bein þýðing EN SAMT alveg ásættanleg) er tönnlast á orðatiltækinu 'Fuck me Freddy!'. Það er þýtt sem 'Hvert þó í hoppandi!' og er það bara besta mál - því ef að þýðarinn væri ekkert að spá í þessu væri þetta auðvitað 'Hafðu mök við mig Freddy!'.

Á Bafta-hátíðinni, sem ég horfði eiginlega bara á til þess að pína sjálfan mig þar sem talsmátur breta er að mestu hundleiðinlegur, var maður að tala ofan í miðja útsendingu - úff þessi maður!

Hann talaði um allt sem gerðist, maður heyrði aldrei í þeim sem voru að kynna tilnefningar eða taka við verðlaunum og svo kom hann með fáránlegar staðreyndir inn á milli - eins og t.d. þegar hann sagði okkur að það væri verið að verðlauna Sean Connery, þegar það var John Barry sem fékk heiðursverðlaunin fyrir kvikmyndatónlist.

Þegar við vorum að sjá tilnefningar, þá þýddi hann allar myndirnar alveg beint - og sagði okkur svo vitlaust frá þeim - og kom auðvitað með fáránlegar þýðingar.

Þetta var auðvitað fyndið, en þreytandi til lengdar.

Síðan var gaman að sjá Valdísi Óskarsdóttur fá verðlaun fyrir klippingu (ekki á hári samt, hún hefði aldrei fengið þau verðlaun...) - ég var samt ósáttur við Bretana hvað varðaði The Aviator, hún átti að fá miklu fleiri - einfaldlega vegna þess að hún er frábær. Hún fær vonandi alla ellefu óskarana sem hún getur fengið.

Kveðja,
Hrannar Már.

2005-02-11T21:21:00.000Z

Ballið á miðvikudaginn var skemmtilegt og Gettubetur keppnin á miðvikudaginn var fín. Hún var frekar þunn, en alveg ásættanleg - þó að maður hafi hlegið oft á tíðum af fáránlegum ágiskunum liðanna.

Í dag er ég búinn að horfa á tíu LOST þætti - og ég ætla að horfa á næstu fimm á eftir Ídolinu. Þetta eru snilldar þættir sem eru í gangi í BNA og eru aðeins 15 þættir komnir úti - fimmtándi var sýndur sl. miðvikudag. Ég á þá alla og klára þetta í kvöld.

Annars hef ég lítið að segja, var í fríi í dag og af því hafði ég svona mikinn tíma.

Vi ses, eins og einhver sagði.

2005-02-09T18:15:00.000Z

Hrannar blæs á kjaftasögurnar!

Fólk út um allt land, þó sérstaklega hér í Reykjavík, hefur verið að láta þær sögursagnir flakka að ég sé hættur að blogga. Ég skil ekkert í þessu, hvaðan fær þetta fólk þessar fáránlegu hugdettur? Ég skil ekkert í þessu!

Allavega, ég vildi koma því algjörlega á hreint áður en ég fer að snúa mér að alvörunni sem fylgir þessu bloggi að ég er alls ekki hættur að blogga. Á eftir fer ég á GettuBetur viðureign Menntaskólans við Sund og Framhaldsskólans á Laugum - eftir það fer ég svo á ball á vegum Borgarholtsskóla. Þetta verður án efa nett sveitt ball, og hef ég heyrt þær sögusagnir að Steinieini ætli að láta sjá sig - en ég þori eiginlega ekki að fara með það alveg hundraðprósent.

Þessi mynd hér að neðan af Birni segir allt sem segja þarf; Hrannar er ekki hættur og þess vegna er ég glaður!

.